Antonia's weblog over bibliotheek- en soms ook andere zaken

2012-02-02T08:41:00.001+01:00

Onze bibliotheek: nog steeds een levendige plek waar veel bezoekers komen

2012-02-01T21:09:00.000+01:00

Source: Uploaded by user via Annette on Pinterest

Winnend gedicht in de categorie volwassenen: Annemieke Soethout uit Nuenen

2012-01-30T10:38:00.002+01:00

Annemieke Soethout uit Nuenen heeft in de categorie volwassenen de 1e prijs gewonnen van de gedichtenwedstrijd t.g.v. Gedichtendag 2012.
Haar gedicht:
WOLKEN
Als luchtige bodes van beweging
dichten ze wagenwijd het hemelblauw
trekken voorbij in grillige stoeten
of uiten in donkergrijs
en met trommelend geweld hun woede

ze spannen een laken
van vloeibaar dons
tussen hemel en aarde
met hun masker
van sluimerend onbehagen

op een hete zomerdag
zie ik ze verdampen
in de atmosfeer

wat een elegante manier
om gedag te zeggen

De jury roemde haar gedicht vanwege het mooie taalgebruik. Je moet het enkele keren lezen, dan ga je het steeds mooier vinden...

Nog een prijswinnaar uit Nuenen. In de categorie basisonderwijs won Joost van Mierlo de 2e prijs. Een humoristisch gedichtje dat aansloot bij het thema "Verwachtingen" vond de jury. Ben ik het mee eens. Het bezorgde mij ook een glimlach.
Lees maar:
Later word ik dierenarts
Later word ik dierenarts.
Spuitje geven.
Pilletje geven.
Beter maken.
Opereren.
Mond open.
Klaar.

En de winnaar in de categorie volwassenen is...

2012-01-29T19:28:00.001+01:00

Annemieke Soethout uit Nuenen in de categorie volwassenen van de gedichtenwedstrijd van Bibliotheek Dommeldal i.s.m. St. Geldrop-Mierlo Cultureel en 't Literair Café

WOLKEN
Als luchtige bodes van beweging
dichten ze wagenwijd het hemelblauw
trekken voorbij in grillige stoeten
of uiten in donkergrijs
en met trommelend geweld hun woede

ze spannen een laken
van vloeibaar dons
tussen hemel en aarde
met hun masker
van sluimerend onbehagen

op een hete zomerdag
zie ik ze verdampen
in de atmosfeer

wat een elegante manier
om gedag te zeggen

Amal van de lees- en schrijfgroep van ROC Ter Aa, afdeling Geldrop, draagt enkele gedichten voor die zij en andere cursisten maakten voor het gedichtenproject "Verwachtingen"

2012-01-29T18:11:00.001+01:00

Beeldverslag van de gedichtenwedstrijd 2012 : initiatief van Bibliotheek Dommeldal i.s.m. GEMI en "t Literair Café". Thema"Verwachtingen" In de categorie volwassenen won Annemieke Soethout uit Nuenen de 1e prijs. En toen was de batterij van mijn fototoestel leeg...

2012-01-29T17:22:00.005+01:00

Inflatie; Rekening die mijn oudste broer me gaf. We noemen hem gekscherend de familiearchivaris. Hij bewaart alle familiedocumenten. Zo ook deze ziekenhuisrekening uit de jaren 50. Mijn moeder brak haar been vlak voordat ze van mij moest bevallen. Totale kosten, inclusief 10 ligdagen voor moeder en kind: 157 gulden. Hoe duur is dat nu: het honderdvoudige?

2012-01-24T15:03:00.003+01:00

Source: Uploaded by user via Annette on Pinterest

Graffitikunst van Spaanse kunstenaar Belin logeert in de Nuenense bibliotheek. Groot en imposant. Naar Jeroen Bosch

2012-01-21T21:15:00.001+01:00

Einde van vrij internet?

2012-01-20T22:49:00.000+01:00

Artikel van Danny Mekic in NRC

In de Verenigde Staten dreigen twee desastreuze wetsvoorstellen te worden aangenomen – de Stop Online Piracy Act (SOPA) en de Preventing Real Online Threats to Economic Creativity and Theft of Intellectual Property Act (PIPA). Deze nieuwe wetten maken het mogelijk om websites te blokkeren, een internetadres (bijvoorbeeld google.com) in beslag te nemen, betalingen aan websites (bijvoorbeeld Visa, Mastercard of Paypal) te verbieden, websites uit zoekmachines te verwijderen of adverteerders te verbieden samen te werken met een website.

Deze maatregelen kunnen door rechters worden opgelegd als een website „inbreuken op auteursrechten faciliteert”. De eigenaar van de website hoeft dus niet zélf schuldig te zijn aan de inbreuk. Eén inbreuk makende gebruiker – van de honderden miljoenen – is voldoende.

Juist door het succesvolle open karakter van alle genoemde websites – de gebruikers bepalen de inhoud – lopen ze gevaar om te worden geblokkeerd, met de botte bijl. De gehele website wordt geraakt en niet bijvoorbeeld een pagina of foto die is gepubliceerd zonder benodigde toestemming. Het is als de gehele Beverwijkse Bazaar die wordt volgestort met beton vanwege één gekopieerd cd’tje. Daarom gingen Wikipedia en vele andere websites, die nu slechts een concrete inbreuk op auteursrechten hoeven te verwijderen, de afgelopen week uit protest op zwart.

Tegelijkertijd oordeelde een Nederlandse rechter dat internetproviders The Pirate Bay – een online telefoongids met verwijzingen naar films en muziek – moeten blokkeren. Als dit oordeel in hoger beroep standhoudt, zet het de deur open voor internetcensuur uit commerciële belangen. Dit betekent het einde van internet zoals we dat kennen. In dat geval zal de politiek moeten ingrijpen.

Westerse democratieën die voor de grondrechten van de burger opkomen, moeten ongecensureerde toegang tot informatie en vrijheid van communicatie waarborgen, en zeker Nederland, dat het belangrijkste internetknooppunt van Europa vormt.

Het Nederlandse vonnis beperkt de vrije toegang tot internet, maar niet de illegale websites zelf of de handelaren in namaakproducten worden aangepakt. Onschuldige internetgebruikers worden gedupeerd. Als rechtvaardiging voor het beperken van deze grondrechten wordt het „beschermen van auteursrechten genoemd”. Het downloaden van internet zou aan banden kunnen worden gelegd.

Is dit wenselijk? Heeft de muziekindustrie werkelijk last van downloaden? Het tegendeel lijkt eerder het geval. Niet alleen wist een recordaantal bioscoopbezoekers in 2011 de weg naar de filmhuizen te vinden, maar ook steeg de Nederlandse muziekexport voor het zesde jaar op rij, deze keer met 25 procent naar 80 miljoen euro. Nooit eerder werd er zo veel geld uitgegeven aan concerten en festivals. De wereldwijde muziekomzet is de afgelopen jaren gestegen van 60,7 miljard naar 66,4 miljard dollar.

Uit diverse onderzoeken (SEO Economisch Onderzoek, Instituut voor Informatierecht en TNO, 2009) blijkt dat downloaders juist méér geld uitgeven aan muziek en films, niet minder. Dit geldt niet alleen voor onbekende artiesten. André Rieu verkocht bij zijn eerste bezoek aan Mexico vijftigduizend concertkaarten. Zijn niet eerder uitgebrachte cd’s noteerden vervolgens de eerste, vijfde en negende plaats in de toptien. De Mexicanen kenden zijn muziek al – via internet.

Desondanks probeert de platenindustrie, die vroeger nodig was voor de vervaardiging en distributie van langspeelplaten, de onlinemuziekdistributie aan banden te leggen, door innovatie tegen te werken (iTunes en Spotify zijn de enige succesvolle voorbeelden in tien jaar), initiatieven te laten imploderen in rechtbanken en met een krachtige lobby. Door het veel te dure iTunes-aanbod, dat na aanschaf niet vrijelijk mag worden gebruikt, of het beperkte Spotify, waarvan steeds meer platenlabels weglopen, staat de onlineconsument voor aap met dit allesbehalve volwassen legale aanbod.

Gelukkig downloaden thuisgebruikers legaal in Nederland. Via de Thuiskopieregeling hebben artiesten in de afgelopen jaren tientallen miljoenen euro’s gekregen. In ruil hiervoor mogen consumenten muziek en films downloaden voor thuisgebruik. Niet voor niets ontving staatssecretaris Teeven (Justitie, VVD) eind vorig jaar een petitie van de artiestenbonden, de Consumentenbond en FNV KIEM (Kunsten, Informatie, Entertainment en Media) tegen een downloadverbod en vóór behoud en uitbreiding van de regeling.

Met de Nederlandse blokkade en met de Amerikaanse wetsvoorstellen belanden we op een hellend vlak. Commerciële conflicten tussen derden leiden tot internetcensuur en tot een devaluatie van grondrechten. Nu gaat het nog om inbreuken op auteursrechten, maar te verwachten valt dat de wetten en jurisprudentie worden verbreed. Dit zal leiden tot steeds groter wordende internetcensuur.

Dit alles gaat ten koste van onschuldige klanten. Het wordt uitgevoerd door internetproviders die zich moeten gedragen als internet cops. Het gevaar is dat internet langzamer, instabieler en duurder wordt. Innovatieve start-ups en gevestigde bedrijven zullen er minder graag in investeren.

Er zit dan nog maar één ding op voor hen die gevrijwaard willen blijven van ongerichte censuur – de blokkades met een paar muisklikken omzeilen en zodra dit onmogelijk wordt een nieuwe, ondergrondse, snelweg bouwen, waarbij de sterke arm voor échte criminaliteit geen jurisdictie meer heeft. Deze ontwikkeling is zeer onwenselijk.

NRC 20 janauri 2012

Jan Klerk: Uitreiking Bibliotheek Innovatieprijs 2011 #b2d11

2011-12-08T22:13:00.000+01:00

Jan Klerk: Uitreiking Bibliotheek Innovatieprijs 2011 #b2d11

Dit filmpje parkeer ik even op deze plek. De school waarop ik zat is niet meer, althans het gebouw staat er alleen nog. Alles is nog precies zoals ik het me herinner.Het boekje heb ik in de boekhandel door gebladerd. Zelfs ik ben nog (niet herkenbaar ) in beeld. Mijn achterhoofd is te zien op de kar met voor het eindexamen geslaagde MMS-meisjes. Luid gillend werden we door een boerenzoon door Veghel getrokken op een tractor met aanhanger.

2011-12-01T21:08:00.001+01:00

Onder grote belangstelling vond op 26 november de boekpresentatie plaats van "Het Nuenjes buukske" in Bibliotheek Dommeldal, vestiging Nuenen

2011-11-27T16:46:00.001+01:00

Ook op de Buchmesse zorg voor illegaal downloaden van e-boeken: Artikel NRC

2011-10-16T20:22:00.000+02:00

Gelezen inde NRC van zaterdag 15 oktober. De zorg voor het illegale downloaden heb ik al jaren. Blijkbaar begint het nu pas echt door te dringen en vraagt men de politiek hiertegen op te treden.
In het artikel wordt beweerd dat in Duitsland op grote schaal illegaal wordt gedownload en tevens wordt gemeld dat men niet weet of dit in Nederland ook gebeurt. Nou, ik weet wel zeker dat dit zo is. We gaan gewoon de muziekindustrie achterna.Als ik op mijn werk uitleg geef over de Ereader dan vertelt de klnat er doodleuk bij al duizenden titels op de computer te hebben gedownload.
Ben benieuwd of het Stichting Brein lukt dit te bestrijden.
Ik weet nog steeds niet hoever de bibliotheek is met de onderhandelingen over het lenen van e-boeken. Schiet ook niet op???

Het artikel:
Buchmesse-zorg: boeken illegaal downloaden
Amsterdam.
Door Roderick Nieuwenhuis | pagina 12 - 13
Meer dan de helft van alle Duitse e-books wordt illegaal gedownload. Dat zegt Jürgen Boos, directeur van de Frankfurter Buchmesse. Boos vindt het een catastrofale ontwikkeling en wil dat de politiek optreedt. Maar dat gebeurt „opmerkelijk genoeg” niet.
De kwestie houdt de gemoederen bezig op de Buchmesse, die nog twee dagen duurt. Ook Alexander Skipis, directeur van de Börsenverein des Deutschen Buchhandels, eist „passende actie” van de Duitse politiek. Hij schat dat ruim 60 procent van de Duitse e-books afgelopen jaar illegaal is gedownload. Het zou gaan om veertien miljoen exemplaren. De boekenbranche wil, aldus Skipis, niet hetzelfde lot ondergaan als de muziekindustrie.
De zorgen van Boos en Skips sluiten aan bij een onderzoek waardoor de Duitse boekenbranche onlangs werd opgeschrikt. Het Duitse boekenvakblad Buchreport onderzocht mensen die het afgelopen jaar een e-reader hadden aangeschaft. 61 procent van die groep had illegaal verworven e-books op zijn apparaat staan. Ook stuitten ze op een Russische website waar je vanaf januari 2011 voor 39,95 dollar per maand onbeperkt kon beschikken over 100.000 elektronische boeken. Veel Duitse consumenten wisten die site direct te vinden. Ook de site Gratisdownload bood eind 2010 grofweg 400.000 titels aan, waaronder vele Duitse, en nestelde zich direct op plaats 6.000 in de lijst van best bezochte sites ter wereld. De onderzoekers verklaren de omvang van de illegale verkoop uit verschillende factoren: de lage prijs, de goede kwaliteit en het veel grotere aanbod dan in het ‘legale’ circuit.
In Nederland is de markt voor elektronische boeken vooralsnog klein. In juli 2011 werd weliswaar voor het eerst de omzetgrens van een miljoen overschreden, maar dat is niet meer dan 1,5 procent van de totale Nederlandse boekenomzet. Van het totaal aan Nederlandse boektitels is slechts 2,4 procent in e-bookvorm verkrijgbaar. Hidde van der Louw, ad interim directeur buying and merchandising bij internetwinkel Bol.com, zegt niet te weten of er in Nederland ook op grote schaal illegaal e-boeken worden gedownload. Maar ook hij vreest dat de boekenbranche de muziekindustrie achterna gaat. „Die is heel laat overgeschakeld op de digitale markt, met alle gevolgen van dien.”
Nederland is wel aangeduid als „wereldkampioen illegaal muziek downloaden”. Volgens onderzoeks- en adviesbureau Consideratie hebben in 2009 4,3 miljoen Nederlanders illegaal muziek gedownload.
Op Marktplaats.nl is een ‘tweedehands’ e-boek van Peter Buwalda’s Bonita Avenue te koop voor 5 euro. Bij de reguliere verkoper ebook.nl kost het 15,95 euro. De Nederlandse boekenwereld probeert het illegaal aanbieden van e-books te bestrijden. Eind april 2011 zette de Werkgroep Digitaal Lezen de grootste problemen van het Nederlandse e-book op een rij. Zo maakte de veelgebruikte DRM-beveiliging het vrijwel onmogelijk om e-books op meerdere e-readers te zetten. Ook is het assortiment beperkt en zijn de boeken te duur. Die prijs is vaak nog 80 procent van de prijs van een fysiek boek. Het zijn precies de factoren die de Duitse onderzoekers noemen als redenen voor de illegale downloads daar.
Volgens Wouter de Vries van Boekblad bestaat er bij Nederlandse uitgevers geen gecoördineerde aanpak van het illegaal downloaden van e-books. „Ze hebben het zelf omschreven als een fact of life. Uitgevers zijn er vooral mee bezig meer aandacht te geven aan de voordelen van het kopen van een legaal e-book.”
In Nederland is Stichting Brein sinds begin 2010 actief bezig met de bestrijding van illegale e-books. Men wil de toegang tot internetsite The Pirate Bay blokkeren. Daartoe is Brein een bodemprocedure begonnen tegen internetprovider Ziggo.

Even hier parkeren om te onthouden: AKO-tiplist in NRC

2011-09-05T21:06:00.000+02:00

Grote namen op AKO-tiplijst

De jury van de AKO-literatuurprijs heeft grote namen op de ‘tiplijst’ voor de prijs gezet. Onder anderen Arnon Grunberg, A.F.Th. van der Heijden, Tommy Wieringa, Marcel Möring, Jeroen Brouwers, P.F. Thomése en Libriswinnaar Yves Petry staan op de lijst van 25 auteurs, die vandaag op Manuscripta is bekendgemaakt. Jan Siebelink, Herman Koch en Vasalis-biografe Maaike Meijer haalden de longlist niet.
De 25 namen zijn: Thomas van Aalten (De schuldigen), Gerbrand Bakker (De omweg), Henk Boom (De Grote Turk), Jeroen Brouwers (Bittere bloemen), Peter Buwalda (Bonita Avenue), Marco Daane (Het spoor van Orwell), A.H.J. Dautzenberg (Samaritaan), Adriaan van Dis (Tikkop), Yolanda Entius (Het kabinet van de familie Staal), Esther Gerritsen (Superduif), Wouter Godijn (Mijn ontmoeting met God en andere avonturen), Arnon Grunberg (Huid en haar), A.F.Th. van der Heijden (Tonio), Tomas Lieske (Alles kantelt), Marente de Moor (De Nederlandse maagd), Marcel Möring (Louteringsberg), Richard de Nooy (Zacht als Staal), Yves Petry (De Maagd Marino), Marja Pruis (Kus me, straf me), Johanna Spaey (De eenzaamheid van het Westen), Peter Theunynck (Karel van de Woestijne, biografie), P.F. Thomése (De weldoener), Ernst Timmer (De Noordzee opening), Tommy Wieringa (Ga niet naar zee) en Joost Zwagerman (Alles is gekleurd). De zes genomineerden worden op 30 september bekend, de prijsuitreiking is op 31 oktober.
Ook werd gisteren op Manuscripta bekend dat Peter Buwalda, Herman Koch, David van Reybrouck, Arthur Japin, Dick Swaab en Esther Verhoef zijn genomineerd voor de NS-publieksprijs. Stemmen kan tot 13 oktober.

In vogelvlucht, in beelden, onze bijzondere vakantie in Oost-Canada afgelopen juli.Een weids, immens land. Veel vogels (beetje last van vogelfascinatie), helaas geen beren of ander groot wild.De walvissen lieten zich ook niet goed vangen met mijn eenvoudige camera. Maar ze zijn te zien!(wel even op de foto dubbelklikken, dan zijn ze goed te zien)

2011-08-20T13:25:00.003+02:00

Eerste keer na vakantie weer een blogtekst. Zojuist gelezen in NRC een artikel over de stationsbibliotheek in Haarlem

2011-08-13T14:10:00.000+02:00

Door Kris Derks | pagina 14 - 15
Proef met uitlenen van populaire boeken op station krijgt wellicht navolging in rest van land

„Hoelang heeft u de tijd?’’ Dat is de eerste vraag die de bibliothecaresse van de stationsbibliotheek in Haarlem stelt aan reizigers die lid willen worden. Want in de eerste ‘Bibliotheek op het station’ van Nederland, die deze week haar deuren opende, heeft iedereen haast. „Mensen komen hier als ze nog een paar minuten hebben voor hun trein gaat, of hem net hebben gemist’’, zegt stationsbibliothecaresse Marijke ten Hacken.
De bibliotheek is dan ook alleen geopend tussen 7.00 en 9.00 ’s ochtends en 16.00 en 19.00 ’s avonds, wanneer de meeste mensen van en naar hun werk reizen. Nu is de vestiging in Haarlem nog de enige, maar als het goed loopt komen er stationsbibliotheken door heel het land. Zo leen je Kluun in Maastricht, en lever je hem in op station Groningen.
„Is dit écht een bibliotheek mevrouw?’’ De meeste mensen komen nog een beetje verward het gebouwtje binnen. Felle, lichtgevende letters boven de deur maken duidelijk dat het modern ingerichte pand tussen perron drie en zes een ‘stationsbibliotheek’ is, maar de meeste reizigers zoeken toch even een bevestiging bij Ten Hacken. Door de felle lampen en de moderne inrichting heeft de bibliotheek wel wat weg van een Apple-store. Tom van der Meij, die vandaag samen met Ten Hacken de klanten helpt, ziet er uit alsof hij zo uit zo’n ‘store’ is geplukt. Hij draagt een paars shirt met wolkenkrabbers, Nike schoenen, en heeft een gat in z’n spijkerboek. Achter de balie probeert hij het internet aan de praat te krijgen, wat vandaag een beetje hapert. „Het is ook nog een proefperiode’’, verontschuldigt hij zich.
Een man komt kordaat de bieb binnenstappen en loopt doelbewust op een boekenkast af. „Kijk, die is vast al lid,” zegt Ten Hacken. De forens lacht en beaamt de constatering. „Ik ben maandag meteen lid geworden. Ik neem vier dagen per week de trein vanaf dit station.” De bibliotheek is voor hem echt een uitkomst. „Nu kan ik altijd een boek meenemen naar mijn werk. Als het niet bevalt breng ik het gewoon terug.”
De boeken in de stationsbieb zijn splinternieuw en liggen overzichtelijk op een tafel. De bibliotheek heeft alleen de nieuwste en populairste boeken in huis. Wie komt voor Willem Frederik Hermans of Harry Mulisch, is er niet aan het goede adres. Wel is de hele Boeken Top 60 te leen. „We houden boeken maximaal één jaar’’, vertelt Hacken, „daarna worden ze te oud.’’
Alles kan digitaal in de stationsbieb, van reserveren tot boetes betalen. Wie een boek wil lenen kan zijn pasje zelf scannen en het boek meteen de trein mee innemen. Ook kunnen bezoekers gebruik maken van internet, zowel via WiFi als op de beschikbare pc’s in de zogenaamde ‘rustruimte’. De ‘haastruimte’ daarentegen, is ingericht om bezoekers snel te voorzien van een boek of tijdschrift om mee te nemen. Lid worden bij de stationsbibliotheek kan online maar ook in de winkel zelf. Klanten die al lid zijn van bibliotheek Haarlem betalen tien euro per jaar, voor het normale lidmaatschap betaal je veertig euro. Daarnaast is er nog de mogelijkheid om voor drie weken boeken te lenen tegen een eenmalig bedrag van 2,50 euro per boek.

Digitale bibliotheek

2011-07-01T12:28:00.003+02:00

Het zijn verwarrende tijden voor de bibliotheek, tenminste dat vind ik. De ene keer denk ik dat we de boot gaan missen als we niet innoveren, een andere keer denk ik juist weer dat we te hard van stapel lopen. Vooral als ik in de praktijk zie hoe druk het soms nog is en hoeveel er nog gelezen en informatie wordt ingewonnen d.m.v. het uitlenen van het papieren boek. Ook hoorde ik dat de docenten in het VO zich ongerust maakten bij de afgelopen examens: er werd heel duidelijk op leesvaardigheid getest bij de examenopgaven. En die ontbreekt nogal eens bij de leerlingen. Een van de oorzaken is dat jongeren (liever) geen lange teksten(boeken, krantenartikelen) meer willen lezen door internet,sms, twitter enz. Ook ik betrap mezelf er regelmatig op. De concentratieboog is korter geworden. (Zie mijn eerdee blogtekst over het boek van Nicholas Carr)Dus wie weet gaat de opdracht binnenkort veranderen en wordt onze kernfunctie het bevorderen van de leesvaardigheid (van alle Nederlanders).

Ik ben er echter van overtuigd dat de bibliotheek moet innoveren. Omdat het aantal klanten en uitleningen terugloopt en de vraag van de klant verandert. En natuurlijk is innoveren ook noodzakelijk door de bezuinigingen die vrijwel iedere instelling en instantie krijgt opgelegd.
Dus niets doen is geen optie.
Regelmatig wordt gezegd dat we naar een digitale bibliotheek moeten.

Dat de bibliotheek in Vlissingen innoverend is en durf toont, weten we.
Ik las een blogtekst op de website van deze bibliotheek waarin Kees Hamann een definitie geeft, na een landelijke discussie en na de opdracht van het Ministerie van OCW, van wat een digitale bibliotheek nu eigenlijk zou moeten zijn. Dit omdat de overheid overweegt om de verantwoordelijkheid van een landelijke bibliotheek op zich te nemen. Tot deze definitie zijn ze gekomen:

De rijksoverheid overweegt namelijk de verantwoordelijkheid voor opzet en financiering van een landelijke digitale bibliotheek op zich te nemen.
Het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen vroeg de bibliotheken van Deventer en Vlissingen voorwerk te verrichten om dit redelijk nieuwe fenomeen financieel in kaart te brengen

Toen bleek dat de ene bibliotheek dvd’s en hun internetcomputers ook tot de ‘digitale bibliotheek’ rekenen, en de ander juist bewust niet, was definiëring hard nodig. Dit is voorgesteld:

De digitale bibliotheek is de elektronische variant van een bibliotheek, waarin virtueel bronnen beschikbaar staan, advies gegeven wordt bij het gebruik daarvan én interactiviteit bevorderd wordt. Het is de virtuele tegenhanger van de fysieke bibliotheek.
Dit betekent dus dat de digitale bibliotheek in zo groot mogelijke mate alle bronnen (boeken, artikelen, documenten en audiovisuele media) online beschikbaar stelt of online bestelmogelijkheden daartoe biedt. Daarnaast zijn alle diensten, gericht op het optimaal kunnen benutten van die bronnen, onafhankelijk van plaats en tijd integraal verkrijgbaar.
Tenslotte kan de digitale bibliotheek interactiviteit bevorderen door bezoekers gelegenheid te bieden op adviezen en bronnen te reageren, hun waardering te uiten en in te haken op reacties van anderen

Lees er meer over op het weblog van Bibliotheek Vlissingen:

Auteurs (waarschuwend artikel via de website van Renate Dorrestein) over eBooks. Ook in het FD verscheen

2011-06-20T10:21:00.001+02:00

E-books: zeven schoten voor de boeg

De komst van het e-book is het begin van een revolutie in het boekenvak. Op dit moment stelt het allemaal nog weinig voor: nog geen half procent van de totale boekenverkoop. Maar het kan de komende jaren snel gaan, zeker als de prijzen van de e-readers zullen dalen en de kwaliteit verder zal verbeteren. Denk maar aan wat er tien jaar geleden aan notebooks en mobiele telefoons op de markt was, en waaraan we nu gewend zijn. Het is een verschil van dag en nacht.

Wij, als auteurs, verheugen ons op zo’n doorbraak van het e-book. Het medium zal, omdat de productierisico’s veel lager zijn dan bij een papieren boek, ongekende mogelijkheden bieden om minder bekend werk en minder populaire schrijvers voor het voetlicht te brengen. Goede boeken met een lage oplage kunnen voortaan probleemloos een eigen publiek vinden. Kleine uitgeverijen kunnen, zonder de ballast van grote investeringen en ingewikkelde distributiesystemen, opnieuw floreren. Al die schitterende boeken uit het verleden die vergeten dreigden te worden omdat een herdruk commercieel niet verantwoord was, de zogenaamde backlists, krijgen via e-books een nieuw leven. En dat alles kan bovendien veel goedkoper worden geproduceerd dan voorheen.

De auteur is de bron
Men zou verwachten dat al die voordelen snel merkbaar zouden zijn, zowel voor lezers als schrijvers. Het tegendeel is het geval. Met de opkomst van het e-book vindt namelijk, zoals dat gaat bij revoluties, ook een herschikking plaats van de krachtenvelden rondom het boekenvak. Sommigen grijpen hun kans en veroveren in rap tempo grote delen van de nieuwe elektronische markt. Veel andere ondernemers in het boekenvak, waaronder nogal wat uitgevers, staan als verlamd te kijken, als 19e eeuwse beurtschippers die de eerste stoomtrein door de polder zien tuffen. Hoewel iedereen deze ontwikkeling al jaren geleden zag aankomen — bij de opstelling van het modelcontract tussen auteurs en uitgevers in 2005 werd er al volop rekening mee gehouden — werd slechts door een enkeling nagedacht over creatieve oplossingen om de leescultuur in Nederland te behouden en te bevorderen. Elk bastion organiseerde zijn eigen verdediging en wachtte af.

Die patstelling moet worden doorbroken. Voor ons, auteurs, staan grote belangen op het spel. Wat er ook gebeurt, welke strijd er ook wordt gestreden, welke positie ook wordt verdedigd, om de auteur en zijn werk draait het. Zonder het werk van auteurs is er geen uitgever, geen distributiecentrum, geen boekhandel.

Boekenvak moet veranderen
Hoe vinden auteurs een lezerspubliek? En hoe kunnen ze tegelijkertijd hun brood verdienen en enige financiële ruimte verwerven om nieuw werk te produceren? Voor het oplossen van die twee vraagstukken heeft zich sinds de uitvinding van de boekdrukkunst een enorme bedrijfstak ontwikkeld, variërend van drukkerijen, uitgeverijen, binderijen en distributiecentra tot boekhandelaren in alle soorten en maten. Wij, als auteurs, hebben veel aan die sector te danken. Dat geldt ook voor onze lezers. Dat alleen al schept grote morele verplichtingen. Bovendien is en blijft de traditionele boekenbranche ook in economisch opzicht voor ons van groot belang. Het overgrote deel van het inkomen van auteurs komt nog altijd via het papieren boek binnen, en voorlopig zal dat zeker zo blijven.

Door de komst van het e-book is echter, na eeuwen, een volstrekt nieuwe situatie ontstaan. Er heeft zich opeens een tweede lijn geopend om onze lezers te bereiken. Daarbij kan een groot deel van de traditionele boekensector worden omzeild. Uitgevers zullen altijd onmisbaar blijven als raadgevers, coaches, redacteuren, mede-financiers en mede-verkopers, om maar te zwijgen van hun rol als zogenaamde ‘poortwachters’, degenen die het kaf van het koren scheiden. Maar al die drukkers, binders, en distributeurs van het papieren boek, ze zijn voor de productie en distributie van een e-book niet meer nodig. Dat geldt tot op grote hoogte ook voor de boekhandel. Dat maakt alles anders.

Voordelen e-book komen nu schrijver noch lezer ten goede
Een paar concrete cijfers. Van de opbrengst van een papieren boek gaat zo’n 10 tot 15 procent naar de auteur, zo’n 25 procent is voor de uitgever en 10 tot 15 procent wordt besteed aan papier en drukkosten. Het leeuwendeel, maar liefst 40 tot 50 procent, is voor de boekhandel. Ook voor het e-book moeten kosten worden gemaakt - opmaak, websites, beveiliging, allerlei soorten PR - en die moeten niet worden onderschat. Toch wegen die lang niet op tegen de enorme kosten - meer dan de helft van de verkoopprijs - die vanouds nodig waren voor de druk en distributie van het papieren boek. In theorie zouden e-books daarom voor de lezers veel goedkoper kunnen zijn, terwijl ze voor de auteurs meer zouden kunnen opbrengen. Toch is daarvan weinig of niets te merken. In Nederland wordt op dit moment door de uitgevers bij e-books een royaltypercentage voorgesteld van 15 - 20 %, en wel van de netto-opbrengst. In de praktijk is dat nog minder dan bij papieren boeken. In het buitenland gelden doorgaans percentages van 25 tot 30 procent.

Nog vreemder is dat een paar boekhandelsketens en distributieconcerns van papieren boeken zich met veel verve op het e-book hebben gestort, terwijl ze daar in essentie weinig of niets te zoeken hebben. Hun kerntaak bestaat immers uit opslag, verkoop en transport van fysieke boeken, terwijl voor de distributie van e-books niets daarvan nodig is. Deze wakkere ondernemers springen echter in de ruimte die veel uitgevers en andere beurtschippers met hun talmen hebben doen ontstaan.

Een groot deel van de extra financiële baten van de e-books komt zo toch weer bij deze concerns terecht, en nogal wat uitgevers hebben zich, via allerlei ondoorzichtige afspraken, daaraan gecommitteerd. De fooi die nu voor de auteurs overblijft is, in verhouding tot de percentages die sommige boekenconcerns opstrijken, voor ons dan ook volstrekt onacceptabel. Er zijn vanuit auteurs zelf initiatieven gaande om de distributie in eigen hand te nemen. Ook dat is een van de, tot voor kort ongekende, mogelijkheden die de digitalisering biedt. Wij volgen die experimenten met grote belangstelling. Voorlopig prefereren we, ook bij e-books, een exploitatie door onze uitgevers, gecombineerd met andere nieuwe vormen van samenwerking. Wij willen daar enthousiast aan deelnemen. Maar schrijvers en lezers, de basis van het hele gebouw, mogen daarbij geen sluitpost zijn.

E-book zelfde bescherming als het papieren boek
We hebben nog een paar problemen met het e-book. In Nederland kennen we een Wet op de Vaste Boekenprijs. Daarmee wordt voorkomen dat boeken naar willekeur tegen afbraakprijzen worden verkocht. De kleinere boekhandel wordt daardoor beschermd, het boekenaanbod blijft gevarieerd. Die regel geldt niet voor e-books. Daarmee kan dus door grote boekverkopers en andere concerns naar hartelust worden gestunt. Met alle negatieve gevolgen voor de gewone boekhandel en de doorsnee auteur.

Belangrijker nog is het gevaar van piraterij. De muziekwereld is daardoor in grote problemen gekomen, in het boekenvak keek men te lang toe. Ook dat tekent de passiviteit. De tekstbestanden van boeken zijn immers net zo goed kwetsbaar voor allerlei vormen van piraterij. Dat gevaar wordt aanmerkelijk vergroot door de massale introductie van e-books. Bij oude titels is dat niet zo’n ramp, bij pas verschenen boeken wel. De meeste auteurs, bij wie het doorgaans toch al geen vetpot is, moeten het daarvan hebben.

Na soms jaren in een boek te hebben geïnvesteerd, kan zo’n verlies aan royalties een zware aderlating betekenen. Trouwens, waarom zou je een e-book kopen of kapen als je het vrijwel gratis, op elk moment dat je wilt, tijdelijk kunt downloaden van een bibliotheek? Ook rond het ‘lenen’ van e-books bestaat echter nog geen duidelijke regeling. Je kunt van niemand vragen zijn portemonnee open en bloot op de stoep neer te leggen. Ook niet van auteurs.

Er is één troost: een fenomeen als iTunes toont aan dat nog altijd een substantieel deel van het publiek - en lezers zijn over het algemeen nette mensen - bereid is om keurig te betalen voor een download. Alleen moet de prijs daarbij nooit te hoog worden. E-book prijzen van 20 euro en meer maken ook voor het lezerspubliek de verleiding wel heel groot om de weg in te slaan naar het illegale circuit.

Voordat we ons werk in de vorm van e-books op de markt brengen, moet er dus een aantal zaken geregeld worden. Rond het papieren boek bestaan al sinds jaar en dag een paar beschermingsconstructies. Er is geen enkele reden om die aan het e-book te onthouden. Het gaat bij dit alles immers om de inhoud, en niet om de drager.

We steunen daarom de boekhandel in het streven om de e-books op te nemen in de regelingen rond de vaste boekenprijs. Datzelfde geldt voor het BTW-tarief op e-books: dat is 19 %, tegen 6 % op papieren boeken. De prijs van e-books wordt daardoor nodeloos omhoog geduwd, terwijl een lage prijsstelling juist veel kan bijdragen aan de bescherming van het e-book.

De uitgevers verzoeken we dringend om veel meer aandacht te besteden aan de coördinatie en de effectiviteit van piraterij-bestrijding. Ook het prijsbeleid dient daarmee meer rekening te houden dan nu het geval is.

Wat onszelf betreft: met de gebrekkige staat van de huidige beveiligingstechniek achten we de exploitatie van nieuwe boeken in de vorm van e-books niet of nauwelijks verantwoord. We zullen daarin, helaas, voorlopig zeer terughoudend in moeten zijn. E-books zijn voor ons vooralsnog een vorm van vervolgexploitatie, net zoals pockets of zogenaamde midprice-edities. E-reader bezitters hoeven echter niet te treuren, want op andere terreinen openen zich ongekende perspectieven.

E-book is goed voor de backlist
Er zijn nu dus twee lijnen waarlangs onze teksten de lezer bereiken: de traditionele en de digitale. Voor ons, auteurs, is het van belang dat beide lijnen zo goed mogelijk worden geëxploiteerd. Daarnaast hebben we, net als onze lezers, jegens de boekhandel een grote morele verplichting. Zonder de tomeloze inzet van al degenen die daar werken zou Nederland, wat boeken betreft, allang een oorlogszone zijn geweest. Het tegendeel is het geval. Ook economisch liggen daar voor ons grote belangen. Tegen elke prijs moet dus worden voorkomen dat de digitale lijn de papieren lijn zo snel verzwakt, dat het voortbestaan van steeds meer boekhandels in gevaar komt.

Het e-book biedt tegelijkertijd een onvoorstelbare uitbreiding van het huidige aanbod. De vergeten schatkamers van alle uitgeverijen kunnen zich eindelijk openen, vergeten werken, onderschatte auteurs, wat men maar wil, het kan met relatief weinig moeite en risico weer tot leven worden gebracht. Alleen moeten al die zogeheten backlists ook werkelijk door onze uitgevers worden geëxploiteerd. En daarmee zouden ze toch echt wel eens tempo moeten maken.

Uitgeverijen zijn te passief
Wij schrijven, dat is ons werk en ons bestaan. De exploitatie van die teksten hebben we aan onze uitgevers overgedragen. Maar dat moet dan wel gebeuren, met visie en initiatief. En daaraan ontbreekt het, uitzonderingen daargelaten, ten aanzien van de e-books maar al te vaak. Nog steeds. Er komt nu een golf aanrollen waarop de bedrijfstak zich niet goed en tijdig heeft voorbereid. Met alle gevolgen van dien.

Wij roepen onze uitgevers op om eindelijk eens echt wakker te worden. Om zowel rond de distributie en beveiliging als bij de exploitatie van de backlists op korte termijn nieuwe initiatieven te nemen en nieuwe samenwerkingsvormen te zoeken om bijvoorbeeld een gezamenlijk verkoopkanaal op te zetten voor e-books. Dat laatste zal veel vergen van hun vermogen het korte termijnbelang op te geven voor een visie op lange termijn. Ze kunnen te rade gaan bij hun collega’s van de wetenschappelijke uitgeverijen, die al eerder bijna aan de digitale revolutie ten ondergingen, maar gelukkig tijdig tot samenwerking kwamen.

Wij doen daarbij een voorstel tot een overgangsperiode. Lang kan die vermoedelijk niet duren. Maar we winnen daarmee de tijd die broodnodig is voor de uitgeverijen en de boekhandel om zich voor te bereiden op de toekomst, kosten door te lichten en nieuwe initiatieven op te zetten en uit te proberen. Het voorstel is uitermate simpel: in deze overgangsperiode zullen nieuwe titels in principe pas een jaar na verschijning als e-book worden uitgebracht, tenzij auteur en uitgever anders overeenkomen. Daarna kan het boek dan direct, net als bij voorbeeld bij de boekenclub, goedkoop worden aangeboden als e-book. Voor de e-book lezer worden, tegelijkertijd, voor dezelfde lage prijzen de backlists van alle uitgeverijen zo snel mogelijk opengesteld.

De voordelen zijn evident:

De traditionele boekhandel wordt beschermd: papieren uitgaven krijgen een voorsprong op de e-books.
Voor auteurs blijft een redelijke inkomstenbron gegarandeerd: in de praktijk brengen vrijwel alle boeken het meeste op in het eerste jaar. Het risico op piraten-edities blijft in deze fase van exploitatie klein.
E-books blijven goedkoop: de kans op piraterij wordt daarmee nog meer verkleind, de e-booklezer went niet aan illegale circuits.
De bezitters van e-readers kunnen putten uit een ongekende digitale boekenschat. Schrijvers kunnen experimenteren met nieuwe vormen.
De lezers kunnen blijven rekenen op het gevarieerde aanbod van de goede boekhandel, en kunnen tegelijk hun mogelijkheden naar alle kanten uitbreiden via het e-book.
Wij, schrijvers, willen lezers bereiken. Lezers zoeken schrijvers. We hebben een lange weg afgelegd van de verhalenverteller op de markt naar de auteur die in de eenzaamheid van zijn werkkamer contact kan leggen met een miljoenenpubliek. De industrie die bemiddelt tussen schrijver en lezer is een complex, negentiende-eeuws bouwwerk geworden met veel gangen en trappen en vergaderzalen. Het is mooi, maar het heeft zijn beste tijd gehad. Voor het instort moeten we een nieuw huis bouwen. En daar moeten we snel mee beginnen.

Aan dit artikel werkten mee: Abdelkader Benali, Bernlef, Jan Brokken, Adriaan van Dis, Renate Dorrestein, Anna Enquist, Judith Koelemeijer, Geert Mak, Nelleke Noordervliet, Simone van der Vlugt, Frank Westerman, Tommy Wieringa, Joost Zwagerman, Annejet van der Zijl.

Dit artikel verscheen 25 juni 2010 in het Financieele Dagblad. Download het artikel hier.

Biebsearch. een voorbeeld van een mooi product van de bibliotheek, ontwikkeld voor scholen

2011-06-12T18:48:00.001+02:00

Onderzoek Elsevier naar lezen voor de lijst. Kwam het tegen op een blogbericht van Bibliotheek10, maar heb het artikel in april gemist.

2011-06-06T12:56:00.002+02:00

Sinds mijn middelbare schooltijd blijkt niet veel veranderd te zijn. Ook ik behoorde tot een puberend gezelschap dat het liefst dunne boekjes las: zie de lijst uit 1978. Ik heb deze, en nog een aantal dunne boeken meer, allemaal gelezen destijds. Wat waarschijnlijk wel veranderd is dat we in mijn tijd veel meer boeken moesten lezen. Ook de Middeleeuwse en uit nog meer periodes die ons destijds niet zo aanspraken. Dat hoeft niet meer op alle scholen. Hoewel ik het laatste jaar een verandering zie optreden in het vraaggedrag van scholieren. Is dit al de invloed van het regeringsbeleid dat het niveau omhoog met in het onderwijs?

Wat wellicht wel anders is: ik vind lezen nog steeds een heel prettige bezigheid.Het internet, mobiele telefoons enz. zorgen ervoor dat de meeste jongeren niet veel meer lezen.

Het uitgebreide onderzoek is te vinden in de digitale versie van Elsevier.

Elsevier-onderzoek: Mulisch meest gelezen voor examen

Het meest gelezen boek voor het schoolexamen is bestseller De aanslag van Harry Mulisch. Leerlingen lezen ook graag Kluuns Komt een vrouw bij de dokter. Maar niet alle docenten keuren dat boek goed voor de lijst. Ze hebben liever dat hun pupillen Multatuli lezen.

Havisten lezen duidelijk anders dan hun leeftijdgenoten op het vwo

Wat lezen leerlingen nu- 2011
1. De aanslag, Harry Mulisch
2. De passievrucht, Karel Glastra van Loon
3. Het gouden ei, Tim Krabbé
4. Joe Speedboot, Tommy Wieringa
5. Het diner, Herman Koch/ Komt een vrouw bij de dokter, Kluun

Bron: Elsevier 2011

Wat lazen leerlingen vroeger- 1978
1. Het bittere kruid, Marga Minco
2. Wierook en tranen, Ward Ruyslinck
3. De herberg met het hoefijzer, A. den Doolaard
4. Oeroeg, Hella Haasse
5. Het fregatschip Johanna Maria, A. van Schendel

Bron: Vrij Nederland 1978

Wat lazen leerlingen vroeger- 1993
1. De aanslag, Harry Mulisch
2. Hersenschimmen, J. Bernlef
3. Het gouden ei, Tim Krabbé
4. De donkere kamer van Damocles, W.F. Hermans
5. Het bittere kruid, Marga Minco

Bron: Diepzee (Wolters-Noordhoff) 1993

Dat blijkt uit onderzoek dat Elsevier deed onder 82 middelbare scholen. Sectiehoofden Nederlands, zelf ook docent, gaven aan welke titels havisten en vwo’ers het meest lezen voor hun lijst.

De uitkomsten van het onderzoek, onder meer de Top-10 van meest gelezen boeken voor de lijst, staan in de Elsevier van deze week.

Winnaar
Mulisch is de grote winnaar. De aanslag, uit 1982 alweer, wordt het meest gelezen voor het schoolexamen. Op nummer twee staat De passievrucht van Karel Glastra van Loon, nummer drie is Het gouden ei van Tim Krabbé.

Havisten lezen duidelijk anders dan hun leeftijdgenoten op het vwo. De literaire thriller De eetclub van Saskia Noort wordt bijvoorbeeld alleen op de havo gelezen, Tirza van Arnon Grunberg alleen op het vwo.

Verboden
Er woedt een strijd in het klaslokaal. Over verboden boeken, literaire thrillers en over dik of dun. Leerlingen komen bijvoorbeeld aanzetten met Echte mannen eten geen kaas van Maria Mosterd. Maar docenten zijn onverbiddelijk: het boek mag niet op de lijst.

Waarom vinden zij literatuur eigenlijk belangrijk voor hun leerlingen? Het is volgens de docenten vooral goed voor de taalontwikkeling. Bovendien vergroot literatuur het empathisch vermogen. Maar liefst 41 procent van de ondervraagden vindt het leesniveau van hun eindexamenleerlingen te laag.

Dan zijn er nog de favoriete boeken van de docenten. Het liefst lezen ze De ontdekking van de hemel van Mulisch. En als het aan hen lag, lazen hun pupillen toch ook vooral klassiekers als Max Havelaar van Multatuli.

Dun
Wat zetten leerlingen vroeger het meest op hun lijst? In 1978 was Marga Minco’s Het bittere kruid nog dé favoriet volgens weekblad Vrij Nederland. Het literair-educatieve tijdschrift Diepzee maakte in 1993 een top-10 van meest gelezen boeken voor het examen. Ook toen al stond De aanslag van Mulisch op nummer 1.

Leerlingen lezen het liefst dunne boekjes. Dat blijkt uit het onderzoek dat Elsevier deze week publiceert. Het was ook een van de conclusies die Marijke Hilhorst vorig jaar al eens trok in haar column Kijken voor de lijst in Elsevier. Ze vergeleek de top-10 meest gelezen boeken onder middelbare scholieren in 1978 en in 2010.

Ze ging uit van het lijstje dat ze in 1978 maakte met Willem Jan Otten voor Vrij Nederland en de ranglijst op de website scholieren.com. Wat opvalt: Oeroeg van Hella Haasse komt op beide lijstjes voor. Dat geldt ook voor Kort Amerikaans van Jan Wolkers.

Meest gelezen boek onder middelbare scholieren in 2010 was Het gouden ei van Krabbé. Oeroeg van Haasse stond op twee.

Bron: Elsevier van 30 april 2011 (nr. 17), 'Literatuurlijst havo en vwo, Kluun wint dik van Multatuli'
En
Andrea Driesse Bibliotheek10

Weten of je gmail-account gehacked is: kijk bij instellingen of er verdache adressen bij staan. Zie artikel NRC

2011-06-03T20:41:00.001+02:00

Google waarschuwt voor Chinese spionage

Door een onzer redacteuren | pagina 26 - 27

In een opmerkelijk bericht op het bedrijfsblog waarschuwt Google zijn klanten voor een gerichte phishing-aanval vanuit China. Een selecte groep gebruikers van maildienst Gmail wordt om de tuin geleid om het wachtwoord prijs te geven. Het zou gaan om „honderden persoonlijke accounts van belangrijke Amerikaanse ambtenaren, politieke activisten uit China, ambtenaren uit Zuid-Korea, militairen en journalisten.”

Volgens Google proberen indringers via computers in Jinan, China, met het gestolen wachtwoord mail automatisch door te sturen naar een ander adres of anderen toegang te geven tot Gmail-account. Wie wil weten of ie gehacked is, moet bij ‘Instellingen’ kijken of er verdachte doorstuur-adressen bij staan.

Google slaat alarm omdat het nu niet gaat om een – meer gebruikelijke – massale aanval. Dit is een aanval op specifieke individuen.

Anderhalf jaar geleden lag Google ook al onder vuur vanuit China. Het bedrijf was toen het slachtoffer van een geavanceerde aanval waarbij een lek in een oude internetbrowser van Microsoft onbevoegden toegang verschafte tot de Google servers. Daarbij ging het de inbrekers onder meer om Gmail-accounts van politieke activisten. Naar aanleiding van die affaire trok Google zich terug uit China en stuurt Chinese internetters nu naar een zoekmachine op een server in Hong Kong.

Google benadrukt dat nu niet opnieuw het eigen systeem gehackt is. Wel wijst het bedrijf op een beschermingsmogelijkheid bij het inloggen. Behalve het wachtwoord moet de Gmail-gebruiker dan een extra verificatiecode invoeren.

Jongerenliteratuurprijs

2011-05-24T16:08:00.001+02:00
Vorige week deed ik een oproep om te stemmen voor de jongerenliteratuurprijs op de van oorsprong uit Nuenen afkomstige auteur Thijs de Boer. De uitslag is ondertussen binnen. Helaas heeft Thijs niet gewonnen.
Voor de publieksprijs had hij concurrentie van bijvoorbeeld iemand die 1,1 miljoen volgers op twitter had. Een Amerikaan. De invloed van sociale media wordt dus steeds groter.De juryprijs heeft hij ook niet gewonnen, maar zijn boek is ook meer voor de "volwassen jongeren", dus echt verwacht had hij het niet.Het meedingen naar de prijs heeft wel een tweede druk van zijn boek opgeleverd. En hij had wel een heel mooi juryrapport.En ik ben het daar helemaal mee eens:

Schitterend juryrapport voor Thijs de Boer

Gister ontving Thijs de Boer een schitterend juryrapport van de jury van de Dioraphte Jongerenliteratuur Prijs 2011. Zo schreven ze:

"Vogels die vlees eten van Thijs de Boer is een bijzonder debuut. Verontrustend, dat is de beste karakteristiek voor deze stilistisch ongekend knap geschreven verhalenbundel. De sarcastische ondertoon fungeert als dam tegen de harde werkelijkheid en maakt de verhalen schijnbaar draaglijk. Bijzonder knap is dat de zwarte humor van De Boer de thematiek zowel verluchtigt als versterkt.
Als een volleerd kortverhalenschrijver geeft hij zijn lezers slechts enkele aanknopingspunten, hoewel hij er toch in slaagt hen met een minimum aan woorden zijn vertellingen binnen te trekken. Die verhalen zijn stil, beeldend en bijna tastbaar in hun psychische gruwel. Zonder grote woorden te gebruiken raakt De Boer aan de angsten en onzekerheden die het leven ons brengt.

De jonge mensen die emotioneel met zichzelf overhoop liggen en doelloos door het leven zwalken vormen de rode draad in deze indringende verhalenbundel, waarmee De Boer in een keer zijn naam gevestigd heeft."

Zie ook:

Bericht via twitter en linkedln ontdekt op bibliotheek.nl.Toch maar even op mijn blog parkeren. Bibliotheekleden maken best veel gebruik van de diensten van de CDR, maar het mogen er nog meer worden.

2011-05-22T16:17:00.001+02:00
Muziekcollectie CDR wordt opgenomen in NBC

Stichting Bibliotheek.nl en de Centrale Discotheek Rotterdam (CDR) gaan samenwerken. De partijen zijn overeengekomen dat de muziekcollectie van de CDR wordt opgenomen in de Nationale Bibliotheekcatalogus (NBC).

Uitgangspunt van de samenwerking is dat de CDR-collectie deel uitmaakt van de Collectie Nederland en vindbaar en aanvraagbaar moet zijn via de landelijke digitale infrastructuur. Door haar landelijke zichtbaarheid te vergroten zal CDR’s Muziekweb beter worden gevonden door muziekliefhebbers.

Margreet Teunissen, directeur van de CDR: 'Het is van groot belang dat de complete, mede uit publieke middelen opgebouwde cd-collectie en muziekinformatie makkelijk vindbaar wordt en beschikbaar is voor elke muziekliefhebber. Ook als het om muziek van jaren geleden gaat!'

Bibliotheek.nl en CDR zullen samen bepalen hoe eindgebruikers in de NBC naar muziek kunnen zoeken.

Via het GGC
De Nationale Bibliotheekcatalogus is een publiekscatalogus die het bezit van tenminste alle openbare bibliotheken en de KB op een eenvoudige manier ontsluit voor de eindgebruiker. De NBC is doorzoekbaar via een Open Index, die is verbonden met het GGC. De titel- en bezitsgegevens van de CDR zullen worden ingelezen in het GGC, maar de CDR zal in haar eigen systeem blijven catalogiseren.

Centrale Discotheek Rotterdam
De CDR is het expertisecentrum voor (opgenomen) muziek. Via Muziekweb stelt zij bibliotheekleden in de gelegenheid om muziek te lenen uit haar collectie van 400.000 cd’s en 15.000 muziekdvd’s. Ook biedt zij veel informatie over muziek waardoor de leden hun muzieksmaak kunnen ontwikkelen of vergroten.
Met haar diepgaande expertise, ruime muziekcollectie en hoogwaardige catalogusdata is de CDR van groot belang voor het bibliotheekstelsel. Vanuit deze positie kan CDR zorgen voor nieuwe verbindingen met het onderwijs, de publieke (radio) omroep en het Instituut voor Beeld&Geluid.

Meer informatie
Voor meer informatie kunt u contact opnemen met Johan Stapel, johan.stapel@bibliotheek.nl

Filmpje via storiesguy ontdekt. Hij vindt de terugloop van de boekenverkoop een reden waarom de bibliotheek geen veredelde boekhandel moet zijn.

2011-05-21T23:30:00.000+02:00
object width="352" height="198">

Bericht in NRC van 7 mei: iPhone en Android-toestellen-bezitters let op en wees gewaarschuwd!

2011-05-09T13:15:00.000+02:00
<b>Altijd online? Altijd onveilig
< Veel mensen hebben hun computer goed beveiligd, maar beseffen niet
dat ook hun telefoon gehackt kan worden.Marc Hijink
‘NEE!” ROEPT de erva-
ren Android-hacker uit. “Ik zou zelf mijn
mobiele tele-
foon nooit voor internetbankieren gebruiken.” De hacker – hij wil liever
niet met zijn naam in de krant – ban-
kiert alleen op zijn eigen pc, waar hij de webbrowser extra afschermt te-
gen cybercriminelen. Zulke opties heeft een smartphone niet. De com-
puter thuis is doorgaans beter bevei-
ligd.Het is moeilijk om niet voor de ver-
leidingen van een smartphone te val-
len: de rekenkracht van een volwaar-
dige computer, verpakt in een veder-
lichte gadget. Bijna de helft van de Nederlanders die z’n telefoonabon-
nement verlengt kiest voor zo’n ap-
paraat, met toegang tot talloze pro-
gramma’s (apps) en de mogelijkheid om vrijwel altijd online te zijn.
Maar beveiligingsbedrijf Syman-
tec waarschuwde vorige maand dat alle ingrediënten aanwezig zijn voor
grootschalig misbruik. ‘Er zijn zo-
veel smartphones in omloop dat cy-
bercriminelen hun aandacht op deze toestellen richten. Deapparaten wer-
ken met geavanceerde besturingssys-
temen die onvermijdbare kwetsbaar-
heden hebben.’ In 2010 telde Syman-
tec 163 serieuze lekken in smart-
phones. Het aantal applicaties met kwaadaardige code groeit. Google
verwijderde in maart bijvoorbeeld 52 verdachte Android-apps. Sommige
software was al 50.000 tot 200.000 keer gedownload.
Symantec verbaast zich erover dat cybercriminelen zich nog niet massa-
ler op smartphones storten. Het aan-
tal potentiële slachtoffers is groot: volgens schattingen worden er dit
jaar 375 miljoen smartphones en 50 miljoen tablet pc’s verkocht – meer
dan gewone computers. De twee ty-
pes besturingssystemen die in het oog springen zijn iOS, van de Apple
iPhone en iPad, en Google Android. Van de laatste worden elke dag ruim
350.000 toestellen verkocht. De meeste smartphonegebruikers voelen zich veilig. De eerste generatie slimme telefoons werd immers slechts sporadisch aangevallen door hackers. Het heeft ook een tijd ge-
duurd voordat mensen begrepen dat een computer beveiligd moet wor-
den. De I love you-worm die in 2000 miljoenen computers en servers plat-
legde, maakte dat goed duidelijk. Mensen kregen een mailtje met
‘iloffeffioU’ in het onderwerp; als ze op een link in het bericht klikten, ver-
anderde de worm bestanden op de computer en kopieerde hij zichzelf
naar alle contacten in hun emailpro-
gramma. De economische schade be-
droeg 5,5 miljard dollar. Het kostte Microsoft jaren om zijn software be-
ter te wapenen. Cybercriminelen speuren continu naar kwetsbaarheden in software om toegang te krijgen tot een computer. Na een geslaagde inbraak houden ze zich op de achtergrond. Dan maken ze winst met het stiekem versturen vanspam,het plunderen vanbankre-
keningen en doorverkopen van cre-
ditcardgegevens en persoonlijke da-
ta. De smartphone biedt nog meer ‘verdienmodellen’ dan de pc. Tele-
foons kunnen, zonder dat de gebrui-
ker er erg in heeft, naar dure num-
mers bellen of ongevraagd sms’jes versturen. Ook worden telefoons
vaak gebruikt als identificatiemid-
del, ter verificatie van elektronische betalingen of toegang tot beveiligde
b e d r ij f s n e t w e r k e n . In-app betalingen – geautomati-
seerde aanschaf binnen een pro-
gramma – vormen een ander risico. Eén klik is voldoende om iets te ko-
pen, zodat een cybercrimineel men-
sen simpel tot ongewenste uitgaven kan dwingen. Ook gevoelige gege-
vens worden vaak onveilig be-
waard. Zoals de Android-app van de Amerikaanse bank Wells Fargo: ge-
bruikersnaam, wachtwoord en het bankrekeningnummer werd opge-
slagen in leesbare tekstbestanden opde telefoon. Andere banken hebben
trouwens wel voorzorgsmaatregelen tegen misbruik ingebouwd. De Ra-
bobank-app vraagt voor betalingen naar onbekende rekeningnummers
een wachtwoord dat via een ander ap-
paraat, de random reader, moet wor-
den aangemaakt. Een Android hacken Android is het snelst groeiende mo-
biele besturingssyteem en daarom het meest in trek bij hackers encyber-
criminelen. Het is een bijna volledig open platform gebouwd op een Li-
nux-kern: de code is bekend, en Google stelt de winkel ook open voor
alle ontwikkelaars. Daarom is het niet moeilijk om kwaadwillende
software (‘m a l wa r e ’) te verspreiden:Google controleert apps alleen ach-
teraf. „Third party apps die je downlo-
adt uit de Android Market of zelf in-
stalleert zijn de meest gevoelige plek-
ken”, legt de Android-hacker uit. De malware wordt verpakt als een spel-
letje of een social networking app.De hacker heeft niet de indruk dat Goog-
le grondig controleert: “Het gros van de mailware wordt gesignaleerd
door andere partijen, zoals Android Po l i c e , waarna Google de apps in kwestie verwijdert.”
Veel apps vragen bij het installeren om veel meer rechten dan ze strikt
nodig hebben. Bijvoorbeeld een spel-
letje dat toegang wil tot je adressen-
boek. Gebruikers geven vaak klakke-
loos toestemming, met het risico dat ze hun persoonlijke data prijsgeven
aan mensen die erkwaad mee willen. De Android-hacker: “Daar werkt de
beste beveiliging niet tegen.”
Hoewel de eigenaar van een An-
droid-toestel normaal gesproken in-
logt op het zogeheten userniveau met beperkte rechten, kiezen som-
migen ervoor om administratierech-
ten te verkrijgen (in Linux-termen:inloggen als root, ook wel jailbreaking
genoemd). Dat stelt ze in staat om zelf alternatieve software op hun
smartphone te installeren. Met de bijbehorende risico’s: het illegale cir-
cuit bevat veel malware. Aande ande-
re kant kun je met root-toegang ook meteen de veiligheidsupdates ge-
bruiken zodra Google die via inter-
net beschikbaar stelt. Andere gebrui-
kers moeten wachten tot hun tele-
comprovider de update doorstuurt. Voor Android zijn al wel antivirus-
systemen op de markt. Kaspersky Mobility Security 9 bijvoorbeeld
(6,71 euro in de Android Market) dat bescherming belooft tegen malware
en ongewenste telefoontjes en sms’jes. Antivirussoftware biedt wei-
nig bescherming de allernieuwste lekken, de zogeheten zero day exploits
. Wel kun je gegevens met Kas-
persky versleutelen, prettig als de te-
lefoon in handen komt van een cri-
mineel. In dat soort gevallen is de te-
lefoon op afstand te wissen (remote wipe), op dezelfde manier zoals dat bij een iPhone of een BlackBerry kan. Als de ‘vinder’ van het toestel echter met-
een de simkaart verwijdert, werkt zo’n remote wipe niet.
De iPhone misbruiken Voor iOS, het besturingssysteem van
de iPhone en iPad, is amper veilig-
heidssoftware in omloop. iOS is een mobiele variant van OS X, het bestu-
ringssysteem van Apple en de com-
putermaker profileert zich graag als een veilig alternatief ten opzichte
van de concurrenten. In tegenstel-
ling tot bij Android moet de software in de App Store van Apple eerst goed-
gekeurd worden door Apple. Maar dat wil niet zeggen dat de iPhone on-
kwetsbaar is. Met name de webbrow-
ser, gebaseerd op dezelfde Webkit-
technologie die in de Android-brow-
ser zit, is gevoelig.

Verbeterde versie App "De bibliotheek"

2011-05-03T20:21:00.000+02:00
De nieuwe verbeterde versie van App 'de Bibliotheek' is vanaf nu beschikbaar via de iTunes App Store en de Android Market. De nieuwe versie bevat geen nieuwe functionaliteiten, maar de huidige functionaliteiten zijn wel verbeterd. De App is nu ook geschikt voor oudere versies van de iPhone.
Bibliotheekleden met een smartphone hebben overal en altijd toegang tot hun bibliotheek. De App 'de Bibliotheek' is gratis te downloaden.

App ‘de Bibliotheek’ is gebruiksvriendelijk en werkt heel eenvoudig. In drie stappen ben je aangemeld:
1. Typ je naam in;
2. Vervolgens selecteer je de plaats en vestiging van je eigen bibliotheek;
3. Ten slotte toets je je pasnummer en pincode in.

De App maakt verbinding met de website van je eigen bibliotheek en je krijgt toegang tot je eigen gegevens. Je kunt ook gezinsleden of huisgenoten toevoegen als ze lid zijn van dezelfde bibliotheek.

Functionaliteiten op een rijtje:
• Lenen: in één oogopslag zien welke items jij of je huisgenoten geleend hebben;
• Verlengen: materialen verleng je direct;
• Zoeken: zoeken kan op basis van titel, auteur of ISBN. Met een aantal types smartphones is het mogelijk het ISBN-nummer te scannen waarna je direct informatie ziet over het desbetreffende boek;
• Reserveren: materialen reserveer je via de App;
• Verlanglijst: in de mobiele bieb sla ja alle interessante titels op;
• Contact: snel contact met je bibliotheek via email, bellen of navigeren via google maps.

Cubiss ontwikkelde de App in opdracht van de Brabantse Netwerkbibliotheek voor de leden van de Brabantse Openbare Bibliotheken.

Rees Diepen: Brabantse fotografe exposeert in Bibliotheek Nuenen

2011-05-01T12:48:00.002+02:00

De stand van zaken rondom eBooks in bibliotheken. Bron bibliotheek 2.0

2011-05-01T09:07:00.000+02:00

Dit filmpje ook nog maar even. Stemmen dus voor je jeugdliteratuurprijs (www.cjp.nl) op ... Luister maar op wie.

2011-04-28T22:28:00.000+02:00

Nominatie Jongeren Literatuurprijs van Thijs de Boer: voor degenen die het boek niet hebben gelezen zie voor een ludieke sfeerimpressie het filmpje

2011-04-26T19:22:00.003+02:00

Vogelconcert langs De Dommel. Jonge eendjes (met moeite te zien) proberen aan moedereend te ontsnappen

2011-04-25T12:09:00.004+02:00

Christiaan Weijts in zijn column in NRC next: Tergende hypocrisie. Ik ben het helemaal met hem eens.

2011-04-23T17:27:00.003+02:00
Tergende hypocrisie

Van de tweehonderddertien woorden die het Regeerakkoord over had voor cultuur, waren er zeventien die oplichtten als goede feeën in een inktzwarte nacht: ‘De uitgaven aan behoud en beheer van cultureel erfgoed, bibliotheken en Nationaal Archief worden zoveel mogelijk ontzien.’

We lynchen de muzen, maar sparen hun skelet.

Zet de champagne nog maar even terug. De laatste weken blijkt namelijk dat van de duizend openbare bibliotheken er driehonderd verdwijnen. Zo sluiten er in Den Haag zes van de achttien buurtbiebs.

Hoe kan dat? Verantwoordelijk staatssecretaris Halbe Zijlsta (VVD) rekent het voor, in antwoord op Kamervragen. Aan bibliotheken betalen 'gemeenten circa € 450 mln., provincies circa € 40 mln. en rijksoverheid circa € 40 mln. De genoemde passage in het Regeerakkoord heeft betrekking op de uitgaven van de rijksoverheid.’

Zoiets voelt als een gesprek met een klantenservice. Je weet dat je opgelicht bent. Je weet ook dat je het met redelijkheid niet gaat redden. Je weet dat het zinloos is om tegen te werpen dat de gemeenten die € 450 mln. niet uit de zak van Sinterklaas halen, maar uit het Gemeentefonds, uiteraard gevuld door het Rijk. Je weet dat het zinloos is om op de tergende hypocrisie te wijzen dat juist waar het Regeerakkoord vaderlijk voor op zegt te komen de slachtbijl nu het diepste hakt.
Je weet dat je alles wat je weet te danken hebt aan bibliotheken. Je ziet jezelf als tien-, elfjarige op je fiets naar zo’n nu bedreigde buurtbieb gaan, waar je alles verslindt over elektrotechniek, planeten, seks, kruistochten en spijkerbroeken.

Je weet dat bibliotheken veel meer zijn dan uitleenmachines. Je ziet er mensen kranten lezen, internetten, flexwerken. Je kent verhalen van allochtone meisjes die er komen studeren omdat ze daar geen kans voor krijgen thuis, waar ze het huishouden moeten doen. Je herinnert je hoe je er Mulisch ontdekte, Nooteboom, Claus, Reve, en dat je gisteravond zelf als schrijver in het echt optrad in de bieb van Amersfoort, voor scholieren.

Je weet dat bibliotheken goede feeën zijn die oplichten in een inktzwarte nacht.

Berichtje in Boekennieuws NRC over e-books in de VS. Altijd voorloper geweest op allerlei gebieden. Gaat het bij ons ook die kant op?

2011-04-23T16:53:00.001+02:00
E-books in VS voor het eerst meest verkochte boekensoort

In februari 2011 waren e-books waren voor het eerst de categorie boeken met de meeste omzet in de Verenigde Staten. Dit blijkt uit cijfers van de Amerikaanse Vereniging van Uitgevers (AAP). Met een bedrag van 90,3 miljoen dollar scoorde de categorie e-books beter dan paperbacks, hardcovers en kinderboeken. De AAP houdt van de grootste uitgevers in de VS bij hoeveel ze maandelijks verkopen aan boekhandels. Al enige tijd merkt ze een forse stijging van het aandeel e-books. Ten opzichte van februari 2010 groeide de categorie e-books volgens de cijfers met ruim 202 procent.

Jonge strafrechtonderzoekers laten van zich horen in open brief: het lijkt af en toe wel alsof het strafrecht enkel nog als middel wordt gezien om te vergelden, te beveiligen en strenger te straffen. Zij roepen op om de menselijke maat van het strafrecht in het oog te houden en benadrukkeno.a. dat het strafrecht ook dient om herhaling te voorkomen en veroordeelden een nieuwe kans te bieden. Dat is des te belangrijker omdat iedereen te maken kan krijgen met het strafrecht. Een wij-zij tegenstelling tussen criminelen en de ‘goede burgers’ werkt overzichtelijk, maar is volgens hen te simpel.

2011-04-21T19:07:00.002+02:00
Menselijke maat moet grote rol blijven spelen in strafrecht

door Jannemieke Ouwerkerk e.a.. donderdag 21 april 2011 |Brabant Dagblad

Ineens is daar het etiket zedendelinquent. Uw ex-vrouw zegt dat u de kinderen heeft betast.
Of uw puberzoon wordt 'uitgenodigd' op het politiebureau. Een vrijpartij van pubers? 'Hij zat met z'n poten aan mijn dochter', zegt haar vader. Dodelijke botsing. Uw gedachten zijn elders. Het gaspedaal is te hard ingedrukt of u rijdt na een ruzie met de BOB toch zelf naar huis. De fietser uit de zijstraat niet gezien, wel gekeken? Fraudeur! Ook u woont graag samen. Maar twee uitkeringen is meer dan die ene. U hebt het al niet breed! De voorbeelden zijn talloos.

Irritatie, frustratie, agressie. Schrikt u weleens van uw eigen emoties? Onoplettendheid, listigheid en stommiteit. Is het overschrijden van grenzen niet menselijk? Maar voor u het weet, bent u verdachte of dader van een misdrijf. Fouillering, verhoor, aanhouding en voorarrest liggen in het verschiet. Bijstand van een advocaat is helaas niet vanzelfsprekend.

Het strafrecht bestaat door het menselijk tekort. Niemand doet alleen maar goed of slecht. Achter elke misdaad zit een persoonlijk verhaal. Helaas is het tegenwoordig normaal een scherpe lijn te trekken tussen 'wij' en 'zij'. Tussen de brave burger die elk moment slachtoffer kan worden en de 'straatterrorist', de 'veelpleger', de 'pedo', 'dat tuig', 'het beest', of 'het monster'. Zo worden mensen ingedeeld in categorieën. Dat maakt de samenleving overzichtelijk, maar zo simpel ligt het niet. Wij kunnen net zo goed dader worden als u, u net zo goed als wij. Vinden wij strafbaar gedrag niet erg? Miskennen wij de gevolgen voor samenleving, slachtoffers en nabestaanden? Zeker niet! Maar omdat strafbaar gedrag menselijk is, keren wij ons wel tegen het klimaat van 'law and order'. Wij komen op tegen onvolledige, onjuiste of tendentieuze beeldvorming over criminaliteitscijfers, de hoogte van straffen en het regime in gevangenissen en tbs-klinieken.

Het is kwalijk dat gevoelens van onveiligheid worden versterkt door te roepen dat Nederland vreselijk onveilig is en dat keihard optreden geboden is. Wij storen ons aan het gemak waarmee incidenten leiden tot nieuwe wetgeving zonder dat bestaande mogelijkheden zijn benut.

Wij zijn het oneens met hen die een tegenstelling creëren waar geen tegenstelling is. Denk aan de discussie over de (terecht!) toegenomen aandacht voor slachtoffers en nabestaanden. Vaak wordt hun leed gebruikt om een hardere aanpak van verdachten en veroordeelden te rechtvaardigen. Maar waarom zou gepaste aandacht voor slachtoffers niet samengaan met een stevige rechtspositie voor verdachte en dader? Bovendien is de vraag wat slachtoffers en nabestaanden wensen niet eenvoudig te beantwoorden. Geen mens is hetzelfde en wil hetzelfde. Naast harde waarden als vergelding en wraak bestaan ook milde waarden als verzoening en vergeving. Natuurlijk beseffen wij dat er slachtoffers of nabestaanden zijn die zich daartoe niet willen of kunnen zetten. Met respect daarvoor, benadrukken wij dat de kracht van vergeving en verzoening een hele samenleving sterker kan maken. Ten slotte onderstrepen wij dat strafrecht niet alleen dient voor vergelding. Het is er evengoed om herhaling te voorkomen en veroordeelden een nieuwe kans te bieden in onze maatschappij. Daar heeft iedereen iets aan.

Wij verzetten ons tegen de gure wind die door Nederland waait. Zwaardere straffen en meer bevoegdheden voor justitie, politie en beveiligingspersoneel zijn niet nodig in een land waar de criminaliteit daalt. En waar rechters vergeleken met omringende landen streng straffen. Wij geloven in de kracht van de menselijke maat en van nieuwe kansen, verbetering en herstel. Omdat de verdachte of veroordeelde misschien een gevallen mens is, maar nog steeds een mens. Een mens als u en wij!

Jannemieke Ouwerkerk maakt deel uit van een groep jonge strafrechtjuristen en criminologen met Ralph Hermans, Jacques Claessen, Jill Coster van Voorhout, Marianne Hirsch Ballin, Pauline Jacobs, Ferry de Jong, Lianne Kleijer- Kool, Marije Knapen, Niels van der Laan, Floris van Laanen, Sonja Meijer, Marloes van Noorloos, Anne Postma, Niels van Schaik© Brabants Dagblad 2011,

Weer eens wat anders: The royal wedding.

2011-04-21T18:49:00.005+02:00

Artikel in Nu.nl: "Lezende tieners krijgen later betere baan"

2011-04-13T09:00:00.000+02:00
Iedere bibliotheekmedewerker kent ze wel: de tieners die met duidelijke tegenzin naar de bieb komen en aan je vragen"Ik moet een boek lezen, heeft u er een met weinig bladzijden". Afgelopen maandag gebeurde dat ook nog. Dit keer moest het een boek zijn met het thema Tweede Wereldoorlog. Resultaat toen ik er een liet zien: veel te dik. Weer ander gezocht 198 pagina's. Ja dat kon wel. De docent controleert: het moeten tenminste 200 p. zijn.
Een tiener kwam met moeder mee. Moeder gaf aan dat in het gezin eigenlijk niet zo gelezen werd. Mijn missioneringgsdrang kwam uiteraard boven drijvenen ik noemde alle leuke dingen van het lezen van boeken. Zelf bekende de moeder dat als ze vroeger een boek las eigenlijk niet meer kon stoppen. En nu heb ik er een argument bij en kan de gegevens uit het onderzoek noemen die in het onderstaande artikel genoemd worden.
We zullen ze ook gebruiken als de komende week in al onze vestigingen de jaarlijkse vakantiebanenmarkten weer georganiseerd worden.

Uit het onderzoek kwam ook naar voren dat veel gamen en daarnaast geen andere activiteiten doen, de kans op een een universitaire studie zelfs verlaagt.

'Lezende tieners krijgen later betere baan'
AMSTERDAM – Tieners die buiten schooltijd veel lezen, hebben later meer succes in hun carrière. Dat stelt socioloog Mark Taylor van de Universiteit van Oxford.

© NU.nl/Alphons NieuwenhuisTaylor volgde voor zijn onderzoek 17.200 mensen, allen geboren in 1970. Hij onderzocht zowel de buitenschoolse activiteiten die deze mensen op hun zestiende uitoefenden, als hun carrière op 33-jarige leeftijd.

Meisjes die op hun zestiende regelmatig boeken lazen, bleken op latere leeftijd 39 procent kans op een professionele of leidinggevende baan te hebben. De meisjes die niet lazen, hadden daar slechts 25 procent kans op. Bij de jongens lagen deze percentages respectievelijk op 58 procent en 48 procent.

Andere activiteiten

Het lezen van boeken blijkt de enige activiteit voor 16-jarigen die later effect heeft op hun loopbaan.

Geen van de andere activiteiten, zoals sport, bezoeken aan een museum, bioscoop of concert, of praktische activiteiten als koken of naaien, blijken een significant effect op de carrière te hebben.

“Volgens onze resultaten blijkt er iets bijzonders aan de hand te zijn met lezen voor het plezier”, aldus Taylor. Volgens hem kan lezen een belangrijke factor zijn omdat het helpt bij het aanscherpen van de geest.

Universiteit

Het lezen van boeken blijkt verbonden te zijn met een hogere kans om aan de universiteit te gaan studeren.

Als 16-jarigen boeken lezen en daarnaast ook een andere culturele activiteit doen, zoals het bespelen van een instrument of het bezoeken van musea, stijgt de kans op een universitaire studie van 24 procent naar 54 procent voor jongens en van 20 procent naar 48 procent voor meisjes.

Gamen

Tieners die regelmatig computergames spelen en hiernaast geen andere activiteiten doen, verlagen hiermee hun kansen op een universitaire studie van 24 procent naar 19 procent bij jongens en van 20 procent naar 14 procent bij meisjes.

© NU.nl/Monique van Loon

Op 28 april a.s. wordt de eBooks eregalerij gelanceerd. De eBooks eregalerij is een digitale etalage waarin de openbare bibliotheken 25 rechtenvrije eBooks aanbieden, die zijn verrijkt met achtergrondinformatie en beeldmateriaal.

2011-04-11T11:10:00.001+02:00

Na Metro afgelopen week nu ook artikel in zaterdageditie van NRC. Vereniging van Openbare Bibliotheken in actie

2011-04-10T21:15:00.001+02:00
Door onze redacteur Arjen Schreuder | pagina 8 - 9

Bibliotheken zijn het grootste slachtoffer van de gemeentelijke bezuinigingswoede in Nederland. Vestigingen gaan dicht, personeel moet weg. Terwijl de bibliotheek juist weer populair werd.

Het is druk in de bibliotheek in de Goudse wijk Goverwelle. Tientallen bezoekers schuifelen langs de kasten, het hoofd schuin. Aan een ronde tafel zitten scholieren achter een computer. „Wij hebben thuis geen printer”, zegt een meisje met een hoofddoek. Dames en heren lezen tijdschriften en kranten. En in een aparte ruimte werken tien kinderen aan hun huiswerk. „Ouders hebben vaak geen tijd om hun kinderen te helpen. Wij wel”, zegt begeleider Annemiek Luxen.

De bibliotheek is bezig aan haar laatste maanden. De vestiging in de wijk Goverwelle moet komend jaar dicht. Later sluiten ook de centrale vestiging in het centrum van Gouda en de bibliotheek in de wijk Bloemendaal. Directeur Nan van Schendel hoopt dat de gemeentelijke bezuinigingen beperkt blijven tot 30 procent. In dat geval kan zij straks één ander, groter gebouw betrekken waar „werken, leren en studeren” centraal staat. Op zes plaatsen in de stad kunnen dan ook boeken worden geleend: op vier scholen en op twee minibibliotheken in supermarkten, banken of wijkcentra, plug-in bibliotheken genaamd. „Voor veelgelezen boeken”, zegt Van Schendel. „Dus geen Louis Couperus.” Als de bezuinigen hoger uitvallen, bijvoorbeeld bijna 50 procent, dan verdwijnt de centrale bibliotheek en blijft alleen lenen via scholen over. Het besluit daarover valt binnenkort.

Bibliotheken zijn het grootste slachtoffer van de bezuinigingswoede in Nederlandse gemeenten. Bijna 70 procent van alle gemeenten bezuinigt op kunst en cultuur. En de bibliotheek „staat op nummer één”, aldus een recent onderzoek in opdracht van staatssecretaris Zijlstra (Cultuur, VVD). Meestal leidt dit tot het sluiten van filialen. Ongeveer eenderde van alle bibliotheken verdwijnt, schat de Vereniging van Openbare Bibliotheken. De Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) heeft begrip voor de bezuinigingen. „Vrijwel alle gemeenten subsidiëren op dit moment bibliotheken zonder dat daartoe een wettelijke verplichting bestaat”, aldus VNG-topman Ralph Pans onlangs in een brief. „Momenteel zien wij wel dat de gemeenten noodgedwongen bezuinigen op bibliotheken. De grote meerderheid doet dat evenwel over het algemeen niet onevenredig.” De subsidies liepen de afgelopen jaren bovendien „steeds op” van 402 miljoen euro in 2008 tot 422 miljoen euro in 2009.

Veel gemeenten noemen als argument voor bezuinigingen dat zij er niet voor zijn om het instituut bibliotheek te steunen, maar wel de functie, meestal het bevorderen van lezen door kinderen. Zo heeft in de Achterhoek de gemeente Berkelland de subsidie van jaarlijks 1 miljoen euro helemaal geschrapt. Verschillende partijen konden vervolgens dingen naar de opdracht om het lezen onder kinderen tot veertien jaar te bevorderen. „Dat had de volleybalclub mogen doen, maar gelukkig heeft men daar nu toch ons voor gekozen”, zegt directeur Ton Mengerink van bibliotheek Oost-Achterhoek.

Voor deze leesbevordering is een half miljoen euro beschikbaar. De bibliotheek moet intussen wel de helft van het personeel ontslaan en op zoek naar kleinere gebouwen, die het bovendien zal moeten delen met andere gebruikers, bijvoorbeeld een wijkcentrum of zelfs het gemeentehuis. Ook hoopt de bibliotheek te kunnen besparen door selfservice, zoals het scannen van geleende boeken door bezoekers.

Vele grotere steden bezuinigen eveneens fors. Rotterdam wil de 25 merendeels kleinere bibliotheekvestigingen vervangen door zes grotere. Dat betekent wel dat bewoners van deelgemeente Hoek van Holland naar bijvoorbeeld Maassluis moeten reizen. In Den Haag zullen zes van de achttien filialen sluiten om daarmee twee miljoen euro te bezuinigen. Het gaat om filialen die „naar verhouding minder bezoekers trekken en minder openingsuren hebben”. Ook in Eindhoven en Groningen zijn de bezuinigingen fors.

De Vereniging van Openbare Bibliotheken voert actie,
onder meer met een petitie op internet die inmiddels door bijna achttienduizend mensen is ondertekend. „Wij constateren dat de samenleving (vooral de jeugd) de dupe wordt als bibliotheekvestigingen sluiten. De ontwikkeling van Nederland komt daarmee in gevaar. Net als goed onderwijs is een goede bibliotheek in de buurt voor iedereen van belang!” aldus de petitie.

De bibliotheken vinden de bezuinigingen tragisch, omdat ze de afgelopen jaren juist uit een dal zijn gekomen. Tien jaar geleden hadden ze nog 4,3 miljoen leden en tot vier jaar geleden daalde dat aantal tot onder de vier miljoen. „Maar die langzaam dalende trend is gekeerd”, zegt woordvoerder Francien van Bohemen van de Vereniging van Openbare Bibliotheken.

Inmiddels is het aantal leden weer boven de vier miljoen. Er is veel energie gestoken in modernisering en efficiëntie. Zo heeft niet iedere gemeente nog z’n eigen bibliotheek. Er zijn 171 bibliotheekorganisaties, met duizend vestigingen, in soms wel tien of meer gemeenten. Al die gemeenten betalen mee aan die ene organisatie. Maar, zegt Francien van Bohemen, nu de ene gemeente bezuinigt, volgen andere gemeenten al snel onder het motto: waarom zouden wij betalen voor onze buren?

Maar het beroerdste is nog wel dat de bezuinigingen op gebouwen ingaan tegen een nieuwe trend: dat bibliotheken steeds meer fungeren als ontmoetingsplaatsen. Naar ‘de bieb’ gaan mensen steeds vaker om er mensen te ontmoeten, samen te werken achter een laptop, te leren en te studeren.

„Mensen komen er zeker nog wel om een stapeltje boeken te lenen. Maar bibliotheken zijn ook een plaats van reflectie en ontmoeting. Er zijn theatervoorstellingen, tentoonstellingen, er wordt zelfs gezamenlijk voetbalwedstrijden gekeken”, aldus Francien van Bohemen.

Als lichtend voorbeeld geldt het onderkomen van de Openbare bibliotheek Amsterdam aan het IJ. Sinds het gebouw drie jaar geleden werd geopend, is het aantal bezoekers verdubbeld tot 1,8 miljoen per jaar. „Mensen willen hier niet alleen boeken lenen. Ze willen hier langere tijd verblijven”, zegt directeur Hans van Velzen. Dat is goed mogelijk in het veelgeprezen gebouw met een groot restaurant, veel computers en een grote collectie. „Hier staan alle romans van Vestdijk.” Elke dag is de bibliotheek van tien tot tien open, met relatief weinig personeel want hier in Amsterdam is al veel self service door bezoekers.

Van Velzen denkt eventuele beperkte bezuinigingen door enkele stadsdelen op te kunnen vangen met een verhoging van de contributie en door nog efficiënter te werken. Drastische bezuinigingen blijven hem bespaard en dat is maar goed ook, vindt hij. „De bezuinigingen op Nederlandse bibliotheken slaan door. Natuurlijk is het verleidelijk om te bezuinigen op dure gebouwen, van instellingen waarvan de helft van de bezoekers, namelijk de jeugd, geen bijdrage levert aan de inkomsten. Maar bedenk wel dat wij er als een van de weinige instellingen in slagen om alle bevolkingsgroepen te binden. Een bibliotheek is in alle culturen een belangrijk goed. Turkse meisjes bijvoorbeeld mogen ons bezoeken. Bij hen thuis wordt een bibliotheek als iets goeds gezien.”

Mooi artikel in NRC-boeken over sympathieke en geliefde auteur onder kinderen Jacques Vriens. Speciaal voor vriendin Margreet deze blogbijdrage wiens kleindochter met fragment uit "Achtste groepers huilen niet" (favoriete boek van de schrijver is te lezen) de Brabantse finale haalde in bibliotheek Nuenen van de voorleeswedstrijd. Heel veel succes Lotte volgende week in Goirle: op naar de landelijke finale?

2011-04-09T17:49:00.003+02:00
In 35 jaar verkocht Jacques Vriens 3,5 miljoen kinderboeken en in maart werd de oud-schoolmeester 65. Het wordt gevierd met een ‘Vriensweek’. Met de armen in de lucht: „Eindelijk! Ik krijg een film!”
In de auto naar het station haalt hij een recensent aan die het betreurt dat het altijd weer goed afloopt in de boeken van Jacques Vriens. Ja, dat is zo, zegt Vriens achter het stuur van zijn gele Renault. „Ik blijf een schoolmeester en ben een beetje een moralist.. Als je een zwaar thema aansnijdt als de dood of oorlog, vind ik dat je een kind niet met de ellende kunt laten zitten. Jammer, denk ik dan, maar ik heb het lekker toch gedaan – die goede afloop.”

Jacques Vriens hoort al jaren bij de top vijf van best verkopende kinderboekauteurs. Sinds 1976 is hij kinderboekenschrijver, 70 boeken verschenen in de afgelopen 35 jaar, bij elkaar 3,5 miljoen exemplaren. Eind maart werd hij 65.

Reden voor een toernee langs boekhandels, had de uitgever bedacht. „Maar daar heb ik nooit zo’n zin in. Kindertjes mogen dan een boek komen kopen, ik zet een handtekening en dat is het dan.” Nee, veel leuker is een voorstelling geven. Op de fandag in Amersfoort deed hij het ook zo. „Ik speel toneel, ik zing een liedje en vertel hoe ik schrijver ben geworden.”

Het meeste plezier heeft hij als hij zijn twee liefdes kan combineren, schrijven en toneelspelen. Misschien is hij daarom zo in zijn nopjes met het laatste nieuws, namelijk dat zijn boek Achtste-groepers huilen niet wordt verfilmd. Karin van Holst Pellekaan heeft samen met hem het script geschreven en Dennis Bots doet de regie. „Eindelijk!”, hij steekt zijn armen in de lucht. Het is ijdelheid, geeft hij toe. „Paul [van Loon] had al een speelfilm, Carry [Slee] en Francien [Oomen] ook, waarom ik niet?” Dat juist Achtste-groepers huilen niet (1999, nu 19de druk) een familiefilm wordt, maakt het extra bijzonder. „Dit boek zit het dichtst op mijn huid.”

Het verhaal, over een meisje in het laatste schooljaar van de basisschool dat leukemie krijgt en overlijdt, is gebaseerd op het verhaal van een kind, Anke (in het boek Akkie), dat hij een aantal jaren in de klas had. In het opgeruimde werkkamertje van Vriens hangt een foto van hen beiden, zij met krullenbol, hij met een baard. „Het was een stoer en ontzettend grappig kind. Ze zei, toen ze al behoorlijk ziek was: ‘Ik ga op schoolkamp, ik doe de Cito-toets, ik ga gewoon naar de brugklas.’

„We hadden afgesproken dat ik een boek over haar zou schrijven als ze weer beter was. Bij de koffietafel van Ankes begrafenis herinnerde haar moeder mij aan die belofte. Maar ik werd er zo verdrietig was, ik raakte in een kramp.” Vijf keer begon hij opnieuw, „en dat is ongewoon voor mij”. Het lukte uiteindelijk door er geen ‘literatuur’ van te willen maken.

Doodgaan, echtscheiding, het zit allemaal in zijn werk, zegt Vriens. „Als meester heb je in je klas kinderen van gescheiden ouders. Maar ik zeg ook in mijn voorstellingen op school: ik was net als jullie. Ook mijn ouders scheidden toen ik nog op school zat. Mijn vader was weggegaan, ik schaamde me kapot en verzon smoesjes om het niet te hoeven vertellen. Tot op zeker moment een klasgenoot zei: ‘volgens mij zit jouw vader in de gevangenis’.

„Een kind wil niet kiezen, daar heb ik een liedje over gemaakt: ‘Ik zou mezelf het liefst doormidden willen snijden, maar daar wordt een scheiding wel heel bloederig van.’ ’’

Bijna alle verhalen van Vriens spelen zich in de klas af. Op zijn site en op toernee presenteert ‘alias meester Jaap’ zich als ‘35 jaar meesterverteller’. „Nu zijn boeken die zich op school afspelen gangbaar, destijds niet. Het leek wel of de kinderen altijd vakantie hadden. Ik had een gat in de markt te pakken. Misschien komt het omdat scholen ook toegankelijker zijn geworden, ouders lopen makkelijker een klas binnen.”

Vaarwel
Vriens schreef eerst boeken naast zijn baan als onderwijzer op een kleine lagere school. Begin jaren negentig was hij zo succesvol dat hij de school vaarwel zei. Niet alleen kon hij nu van het schrijven leven, ook wilde hij niet ‘zo’n manager in een hokje’ worden. Maar op scholen blijft hij komen. „Als ik een klaslokaal binnenkom, heb ik nog steeds het gevoel dat ik thuiskom.” En hij maakt zich druk om het onderwijs, waarbij hij ook buiten zijn kinderboekvorm stapt. In Is de klas nog wel zo gelukkig? – van Theo Thijssen tot Meester Jaap, een visie op het basisonderwijs (2007) beschrijft hij mild zijn ergernissen over onderwijsontwikkelingen. ‘Verrommeling van ons onderwijs’ dat tot zijn schaamte vooral is veroorzaakt door PvdA-ministers en staatssecretarissen. ‘Ik heb in de jaren negentig vaak op het punt gestaan om mijn lidmaatschap van de PvdA op te zeggen, maar dan dacht ik weer aan het enthousiasme van Van Kemenade en natuurlijk van Joop den Uyl. Wat mocht ik die mensen graag om hun gedrevenheid en hun integriteit. En dan scheurde ik mijn opzeggingsbriefje maar weer stuk’, schrijft hij.

De verontwaardiging van Vriens blijft, al mogen de veranderingen die minister Van Bijsterveldt (Onderwijs, CDA) een ‘verbetering’ heten. „De pabo, die leraren moet opleiden voor de basisschool, is gewoon een slechte opleiding, zolang de studenten maar tien tot twaalf contacturen hebben, in plaats van het dubbele. Er moet kennis worden overgedragen!”

Hij blijft een schoolmeester, hij heeft een missie. Kinderen aan het lezen krijgen is belangrijker dan gestileerd schrijven. „Nu er drie oude boeken van me in een goedkope editie opnieuw uitkomen, hoop ik dat ouders die normaal nooit een boek kopen, dat nu wel zullen doen.”

Maar lezers van nu zijn ongeduldiger. Dat An Rutgers van der Loeff nauwelijks nog wordt gelezen kan hij nog enigszins begrijpen. Maar zelfs zijn held Paul Biegel kennen ze niet, zegt hij ontzet. Hoe dat komt? Marketing, oppert hij. „Schrijvers worden in de markt gezet. Kijk ook naar mij, met mijn tournee.” Zelf is hij in de loop van de 35 jaar anders gaan schrijven. Juist om de snel afgeleide lezertjes van nu op tijd te vangen. „Er is nu zoveel concurrentie, ik hoef het niet eens op te noemen, de computers, games, smartphones. Je moet meer moeite doen om ze aan het lezen te krijgen. Je kunt het je niet langer permitteren om langzaam te beginnen.

„Wat me verbaast is dat Die rotschool met die fijne klas (1976) nog zo graag wordt gelezen. Het begint nogal traag, met een beschrijving op een veld, en – als ik het nu nalees – een wirwar aan namen in het eerste deel. In 1976 dachten kinderen kennelijk: ik lees nog wel even door. Bij het schrijven van een nieuw boek probeer ik altijd de kinderen er meteen bij te slepen. Het moet ergens over gaan, het moet verrassen, maar ik vind het ook gewoon fijn als de kinderen gaan lezen. Het is wel jammer als ze het boek al na tien bladzijdes wegleggen.”

Als leraar maakte hij wel eens de fout om een moeilijk lezend kind de opdracht te geven om thuis een hoofdstukje zelf te lezen. „Iets vragen te doen dat dat kind al haatte – moet je voorstellen. Je kunt beter, merkte ik later, kinderen die niet van lezen houden, vóórlezen. En dan om en om een bladzijde lezen.”

Oorkonde
De boekenseries over Hotel Korenwolf en Meester Jaap zouden ‘te Nederlands’ zijn om te vertalen, beweerden vaak buitenlandse uitgevers. Toch is Jacques Vriens in al zijn Nederlandse-leraarheid, nu een bescheiden hit in Letland. Hij is net terug, met een oorkonde. In 2009 kwam Skolotajs Japs van ‘ZZaks Frinss’ uit, dat vorige maand een prijs kreeg. Het boek wordt als hoorspel uitgezonden op de Letse radio en het Nationaal Toneelgezelschap van Riga heeft er een voorstelling van gemaakt. Hij is zelf ook verbaasd door het Letse succes. „Maar misschien is het logisch. Eigenlijk stellen de Letse kinderen dezelfde vragen als Nederlandse. Grappig, want het Letse onderwijs is vergeleken met hier zeer zeer behoudend.”

En dan is hij nu 65 jaar en ontvangt sinds één maand AOW. „Vijfenzestig jaar betekent niets”, zegt hij. „Ik heb zoveel plannen, het combineren van schrijven en toneelspelen geeft me plezier. Het schrijven van mijn historische boeken – Oorlogsgeheimen, Drie torens diep, Weg uit de Peel – is me goed bevallen. Dat is een andere tak van sport, je moet onderzoek doen. Voor eerdere historische boeken kon ik mensen uit het dorp interviewen, ex-mijnwerkers. Ik heb met Peelwerkers of hun kinderen gesproken. Ik ga nu iets doen over de Middeleeuwen – dat wordt lastig.”

Weer eens ouderwets tijdens huiselijke bezigheden cd's gedraaid van Jacques Brel en Liesbeth List. Volumeknop ver open. Schitterende tekst en muziek. Bij sommige nummers krijg ik nog steeds kippenvel. Enkele nummers zijn op YouTube te vinden, zoals "Mijn vlakke land". "Vrijheid" van Liesbeth List ontroert me ook. Niet op YouTube te vinden. Wel het nummer dat ook op de cd staat "Heb het leven lief".

2011-04-08T15:16:00.001+02:00

Met "Zero budget Marketing op Internet" groot worden. Positieve handleiding over kansen i.p.v. bedreigingen van het internet

2011-04-06T14:17:00.002+02:00
Niels Aalberts legt in zijn pas verschenen boek "Doorbraak" uit hoe je met weinig middelen (zero budget marketing) iets kunt bereiken. Een voorbeeld van een artiest die hij groot maakte met zero budget is Kyteman. Het is een ster die totaal onverwacht bekend werd d.m.v. mond-tot-mond reclame op het internet.
Zijn ideeen gaan op voor iedere branche, beweert hij.
Dus: begin een blog en een twitteraccount.
Lees hieronder het begin van het artikel in NRC van 5 april.

Niels Aalberts legt uit hoe je als beginnende muzikant groot kunt worden
Begin eerst een blog, dan pas een band
Door Hester Carvalho
Niels Aalberts, de man achter Kyteman, schreef een optimistische handleiding over marketing op het net.

Ooit was het motto van de punkbeweging ‘Leer drie akkoorden en begin een band’. Het motto van deze tijd zou je kunnen samenvatten als ‘Begin een blog en begin dan je band’. Dat is ongeveer zoals Niels Aalberts het ons voorschrijft in zijn boek Doorbraak! Zero budget marketing op internet.

Aalberts werkte vroeger bij platenmaatschappijen, maar is tegenwoordig zelfstandig marketingdeskundige. Aalberts was manager van Colin Benders alias Kyteman, toen deze als onbekende muzikant nog droomde van een Hiphop Orkest. Aalberts heeft anderhalf jaar met hem gewerkt en het schijnbaar onmogelijke – een orkest van 36 muzikanten, rappers en een koor – mogelijk zien worden (uitverkochte Heineken Music Hall, Pop Prijs 2009). Aalberts schrijft bovendien een blog, genaamd EHPO (Eerste Hulp Bij Plaatopnamen), over de veranderingen die de digitale revolutie in de muziekbusiness teweeg heeft gebracht
In het boek Doorbraak! vertelt hij over de gevolgen daarvan voor de artiest. Aalberts ziet vooral „kansen” in plaats van problemen. Grootste winst is de nieuwe mogelijkheid tot direct contact tussen muzikant en fan. Fans zijn een ongekend krachtig potentieel, aldus Aalberts, maar je moet ze aan je weten te binden. Dat kan via internet, en dan vooral via Twitter, Facebook en je eigen website. Dankzij enthousiaste volgers in de „grootste digitale kroeg ter wereld” wordt je naam verbreid en kun je steeds meer bereiken: meer fans, grotere optredens, en eventueel meer verkoop van bijvoorbeeld exclusieve cd-uitgaven.

Vijftig boeken per jaar zonder bibliotheken

2011-04-05T21:37:00.000+02:00
De Britse minister van Onderwijs heeft verkondigd dat kinderen van 11 ten minste 50 boeken per jaar zouden moeten lezen. Een heel goed idee en nobel streven.Britse kinderen lezen maximaal twee boeken per jaar. Maar het is wel in tegenspraak met het beleid van deze minister omdat ook de Britse regering op dit moment sterk kort op de budgetten van bibliotheken en op leesbevordering voor kinderen.

Zie:
U.K. Authors Weigh In on Education Secretary's 50-Book Challenge

By SLJ Staff March 23, 2011

What a load of rubbish. That's what Philip Pullman, Anthony Browne, and Alan Gibbons are saying about a recent comment by British Education Secretary Michael Gove, who asked leading U.K. children's authors to recommend that kids as young as 11 read 50 books a year as part of a national drive to improve literacy standards.

"While Education Secretary is burbling inanely about getting kids to read 50 books, his government is presiding over the closure of over 500 public libraries and an increasing number of school libraries," writes Gibbons (left) on his blog.

A longtime champion of school and public libraries, Gibbons once declared that cuts to local library services across his country amounted to "cultural vandalism," and his frustrations—and disappointments—echo exactly what's going on here.

"Just look what the Head teacher says," Gibbons writes. "The library is not underused. It is doing a good job. Even so, the school feels it has to close it down. This is happening in a country which has tumbled from seventh to 25th in the world for its reading standards. I call this madness."

Gove made his comment following a tour of America's state-funded charter schools, including Harlem's Infinity Charter School, which set its pupils an annual "50-book challenge."

Gove said U.K. schools needed to "raise the bar" on children's reading, especially since a vast majority of students there read one or two books as part of their General Certificate of Secondary Education (GCSE)-the rough equivalent of a high school diploma.

"We should be saying that our children should be reading 50 books a year, not just one or two for GCSE," said Gove, whose comments followed a December report that showed British teenagers slipping 17th to 25th place in an international league table for reading standards.
U.K. children's laureate Anthony Browne (right) told the Guardian that he too was surprised by Gove's comments because they're at complete odds with the library closures taking place under his government's watch.

"It's always good to hear that the importance of children's reading is recognized, but rather than setting an arbitrary number of books that children ought to read, I feel it's the quality of children's reading experiences that really matter," Browne said, explaining that the government is also cutting programs, such as Bookstart, which give free books to children. "Pleasure, engagement and enjoyment of books is what counts-not simply meeting targets."

Frank Cottrell Boyce, author of the children's novels Cosmic (Walden, 2010) and Millions (Macmillan, 2004), told the Guardian that while Gove's motives were right, the government's wider actions—like closing libraries—went against what Gove wants, "which is just a disaster."

VOB (interview met Francien van Bohemen) komt met artikel in Metro van vandaag. Trefwoorden: wegwijs maken in informatiejungle, sociale media als middel om in contact te komen met klant, rustig lezen en werken (met laptop dankzij wifi) e-books en ook lenen van boeken en films. Dit wordt door duizenden gelezen. Goede pr.

2011-04-04T09:37:00.002+02:00
De bibliotheek los van van saai imago
Metro 4 april 2011
Twitter, Facebook en Hyves blazen het stoffige bibliotheekboek
nieuw leven in. Wie denkt datbibliotheken zich door de online
revolutie van social media en de komst van het e-book hun pand
uit laten jagen, heeft het flink mis. Met vier miljoen leden is de
bieb anno 2011 nog bijna hip te noemen. Een ledenaantal dat de
laatste jaren zelfs weer is opgekrabbeld.
“Natuurlijk! We moeten welvoorsorteren”, vertelt een trotse
adjunct-directeur van Bibliotheken Eemland, Margot Jager. De
keten bestaat uit twaalf bibliotheken in omgeving Amersfoort en
experimenteert veel met nieuwe ontwikkelingen. “We Twitteren
met onze leden, een aantal medewerkers blogt actief over het
leven in de bieb, we lenen ebooks uit en we hebben een multitouchtable.”
Volgens Francien van Bohemenvan de Vereniging Openbare Bibliotheken
(VOB) verandert de rol van de bibliotheek door de digitalisering.
“Vooral de informatieve taak verandert. Het aantal uitgeleende
informatieve boeken loopt sterk terug. Als je een spreekbeurt
moet houden, stap je niet meer op je fiets naar de bibliotheek,
maar pak je Google erbij.” de informatieve rol verschuift
volgens haar meer naar het wegwijs maken in “die informatiejungle.”
Zoals bijvoorbeeld het geven van workshops en het coachen
naar betrouwbare informatie. Ook Bibliotheek Utrecht is zich
bewust van het belang van modernisering. De bieb leende vorig jaar 9.000 digiboeken uit aan 2.740 leden met een e-reader. “Wel moeten we nog wat meer aandacht aan Twitter besteden”, geeft woordvoerder Corrie Kamphof
toe. “Dat doen we nog te weinig, hoewel we weten dat je er
tegenwoordig niet meer omheen Verder wordt de bieb meer een
ontmoetingsplek en een plek om rustig te werken voor zzp’ers en
studenten, volgens Van Bohemen. Bij nieuwbouw wordt daar qua
inrichting veel meer rekening mee gehouden.” Zowel Jager als
Kamphof herkennen deze trend vanuit de praktijk. “Ik liep net
nog door de ruimte en zag dat er veel werd gewerkt, in groepen of
apart”, vertelt Kamphof. “We hebben van die hotspots, je kunt met
je eigen laptop werken. Het is een goed alternatief voor je eigen
keukentafel, hier heb je ook koffie, plus toegang tot allerlei materialen.
Bovendien kun je gelijk een goed boek of leuke film mee naar huis nemen.”
“Rol van bieb verandert: we maken de leden wegwijs in de informatiejungle”
Bibliotheek is rustige ontmoetingsplek voor zzp’ers en studenten geworden

Rutger Lemm reageert in NRC op Nicholas Carr. Wie herkent dit?

2011-04-01T15:02:00.000+02:00
Láát die pc toch eens. Lees gewoon een boek
Nicholas Carr schreef dat internet zijn aandacht te veel afleidt. Wat een ouwe zeur, dacht ik – totdat ik mijn eigen internetgedrag onder de loep nam. Misschien heeft Carr toch een punt, schrijft Rutger Lemm.

Aan het begin van de ‘generatiefilm’ The Social Network vindt een klein, maar veelzeggend moment plaats. Mark Zuckerberg (Jesse Eisenberg) zet na thuiskomst onmiddellijk zijn laptop aan. Daarna pakt hij een biertje. Hij begint te bloggen. Het activeren van de computer voert hij achteloos en tegelijk routineus uit, alsof hij een glas water drinkt. De laptop lijkt een verlengstuk van hemzelf te zijn. Zodra hij thuis is, moet hij online gaan.

Dit doet denken aan een Italiaans onderzoek uit 2008, waarbij makaken gebruikmaakten van grijpers terwijl hun hersenactiviteit werd gemeten. Na een tijdje accepteerde hun brein dit gereedschap en begon het als onderdeel te zien van het lichaam. De aap dacht dat hij een langere arm had. Onderzoeken met mensen boden vergelijkbare resultaten.

Dit voorbeeld komt uit het boek The Shallows, What the Internet Is Doing to Our Brains (2010) van de Amerikaanse auteur Nicholas Carr (1959). Hierin onderscheidt hij twee soorten uitvindingen die de mensheid vooruithielpen – fysieke technologieën (zoals de ploeg) en intellectuele uitvindingen (zoals de klok). Inherent aan die tweede categorie is dat deze nieuwe technieken onze manier van denken veranderen. Internet is zo’n intellectuele technologie, een enorm verlengstuk van onze hersenen. Wat doet het met ons denken?

Internet is ontworpen om ons snel te voorzien van veel informatie. Daardoor kent het veel onderbrekingen en zijwegen. Carr prijst internet veelvuldig, maar vindt toch dat we te veel moeten opofferen voor de voordelen ervan.

Internet geeft ons precies de kleine bevrediging en de afleiding die onze hersenen constant willen. Stimuleert het ook zaken die wat moeilijker zijn? Alle hyperlinks, notificaties en chatgeluidjes brengen ons in een perpetual state of distraction, waarin we niets écht doen. Het lijkt een typisch product van de consumptiemaatschappij, waarbij de kwantiteit – meer, meer, meer – belangrijker is dan de kwaliteit van de informatie.

Het kan onze hersenen niets schelen dat het lezen van een boek waardevoller is dan het voor de tiende keer bekijken van Rebecca Black’s clip Friday – wel een aanrader trouwens. Onderzoeken tonen aan dat we door de constante stroom aan informatie minder goed worden in contemplatief denken, het intensief bestuderen van een onderwerp zonder dat dit directe resultaten oplevert. Volgens Carr worden we oppervlakkig van internet, zoals hij ook al schreef in het essay met de retorische vraag Is Google Making Us Stupid?

Mijn eerste reactie was: wat een conservatieve lulkoek. Carr beschrijft zelf dat elke intellectuele technologie eerst op weerstand stuit. Nu doet hij vrolijk daaraan mee. Een nieuwe tijd komt eraan – the Age of Zuckerberg. Staak je verzet, oude man! Waarom is internet zo kwaadaardig? Jonge mensen zoals ik hebben alleen maar profijt ervan.

Dat veranderde toen ik goed nadacht over mijn eigen situatie. Ook zelf zet ik meteen na het ontwaken de laptop – die vaak nog in mijn bed ligt – aan. Ik check Zuckerbergs uitvinding Facebook, mijn drie e-mailinboxen, voetbalprimeur.nl, Twitter, nrc.nl en nog een keer Facebook.

Toen ik op mijn vijftiende internet kreeg, mailde ik met mijn vakantieliefde uit Rotterdam. Als je het programma opstartte, zei videojockey Michael Pilarczyk van tv-zender TMF: „welkom bij Compuserve.” Dan duurde het een aantal seconden voordat je inbox geel oplichtte. Michael zei: „Er is nieuwe e-mail voor u.” De opwinding die ik voelde, was onbeschrijflijk. E-mail? Voor mij?

Michael was niet altijd vriendelijk. Als ik nog geen antwoord op mijn vurige liefdesbrief had ontvangen, zei hij, heel fijntjes: „Er is geen nieuwe e-mail voor u.”

Deze internetopwinding is zonder twijfel verslavend. Elke like op Facebook, elke @mention op Twitter, elk opvallend nieuwsbericht of Youtube-filmpje en elk mailtje bezorgt een bepaalde kleine bevrediging, die nooit helemaal genoeg is, maar toch gemakkelijk te vinden.

Dit laatste is van belang. Tijdens het schrijven van een stuk of het lezen van een boek kun je altijd je concentratie verliezen. De behoefte aan afleiding is natuurlijk. Ik klik dan altijd als een gedachteloze zombie op het Firefox-icoon. Daarna kom ik al snel vast te zitten in mijn vaste ‘internetrondje’. Na een kwartier is daar niets nieuws te zien. Toch blijf ik maar erin doordraaien, op zoek naar iets wat niet bestaat. Soms zit ik op Facebook urenlang te kijken naar vakantiefoto’s van mensen die ik niet ken. Dit heet onofficieel update sickness.

Ik begon toch wat te zien in Carrs noodroep. Internet stimuleert strategisch handelen. Alles moet zo snel mogelijk een effect hebben. Als een programma traag loopt, of een sms’je niet snel genoeg wordt beantwoord, raken we geïrriteerd.

Ik merk dat ik strategisch in het leven sta. Bij het uitgaan denk ik steeds vaker: wat valt er te halen vanavond? Bezoeken we een club die ik nog niet ken? Zijn daar leuke meisjes? Kortom – zal deze avond mij verrijken, of kan ik net zo goed naar huis gaan, om daar wat films te downloaden? Een snelle, afgebakende bevrediging van het persoonlijke geluk staat een onverwachte avond in de weg. Komt dit door het internet, dat mij nooit lijkt teleur te stellen in die behoefte?

Worden we oppervlakkiger, dommer en egoïstischer van internet? Zo ja, wat is de oplossing?

Volgens Carr moeten we minder internetten. Zelf heeft hij geen smartphone. Hij checkt zijn e-mail op gezette tijden, voelt zich beter en kan zich weer beter concentreren op lange artikelen en boeken.

Terwijl ik dit in zijn boek las, raakte ik afgeleid door een geluidje uit mijn laptop, die een paar meter naast me stond. Ik had een nieuw mailtje.

Rutger Lemm is stand-up comedian en hoofdredacteur van het online tijdschrift hard//hoofd.

Na New York en Barcelona nu ook Amsterdam in 3D op Google Earth. Zie een voorproefje op het YouTube filmpje

2011-03-30T14:50:00.005+02:00

Gelezen in NRC 26 maart: deze boekhandelaar in Amsterdam wil de publieke functie van de bibliotheek wel overnemen. Maar gaat dat de klant meer geld kosten dan nu? Waar zijn we mee bezig?

2011-03-27T18:23:00.002+02:00
Bibliotheek weg? Dan komen we wel samen in de boekhandel
"Waar bestsellers niet op pallets liggen, ontstaat de lezersgemeenschap"

Door Carel van Pampus Boekhandelaar in Amsterdam
Na afloop van de Boekenweek horen we vooral over de omzetcijfers, maar ook de rol van de – kleine – boekhandel verdient aandacht. Die vervult namelijk steeds meer een gemeenschapsfunctie.

De Boekenweek is morgen weer voorbij. De omzetten kunnen worden opgeteld. Dat gebeurt natuurlijk ook, maar de verschraling in het aanbod van de meeste uitgevers en de toenemende fixatie op hitparades, op toptiens of topzestiglijstjes, ontgaan het lezende ‘publiek’ intussen niet. Het ontgaat de lezers evenmin dat boekverkopers steeds gemakkelijker speciale ‘plekken’ – in de etalage, naast de kassa – verhuren aan uitgevers.

Dus is de vraag: als overal min of meer dezelfde toptitels worden aangeboden, wat maakt het dan nog uit waar je je boek koopt? In de meeste winkels liggen immers heel veel exemplaren van dezelfde paar titels klaar op grote pallets
U rekent simpel af bij de kassa. De camera’s waken ondertussen over uw en onze eigendommen. Waarom?

Voor die boeken hoef je de deur toch niet meer uit. Die kun je ook wel via internet bestellen.

Dit is het algemene beeld van de grote boekhandel in Nederland, maar er zijn ook meer andere en kleinere boekhandels, winkels waar de titels uit de toplijsten niet meteen in het zicht liggen, waar niet alleen de bestsellers, maar ook merkwaardige titels mooi plat en zichtbaar neergelegd worden uitgestald en waar, jazeker, recent werk beschikbaar is. Dat zijn vaak plaatsen waar de lezer kan denken: „hé, wat is dat voor een boek?” Daar wordt onthaast. Daar hangt geen zachte drang om meteen af te rekenen bij de kassa.

Natuurlijk, een goed aanbod, in de breedte, valt altijd op, maar op die minder vanzelfsprekend ingerichte plaatsen gebeurt vaak toch ook meer. Je wilt nog niet weg.

Waarom? Omdat daar een bekende is, of een onbekende – even praten, de kinderen kruipen wel in het speelhok met een Gouden Boekje, of om een kopje koffie of thee te drinken bij een wat ingewikkelder gesprek.

Is dat een dorpsgevoel? Zeker, en de ondernemer moet dat gevoel ook onderkennen. De winkelier moet zijn buurt immers kunnen lezen. Hij of zij probeert in te spelen op dingen die daar leven of behoren te leven.

Dan wordt die sfeervolle ruimte met leuke boeken ineens ook nog eens een geschikte plek om maandelijks ‘Open Koffie Ochtenden voor ZZP’ers’ te houden (bij mij elke keer met een opkomst van veertig à vijftig mensen), of een vergadering van een bewonerscomité, dan wel een publiek gesprek met een vooraanstaande socioloog, met de schrijfster Kristien Hemmerechts of een avond over de stedenbouwkundige geschiedenis van de wijk – et cetera.

Hoe komt het dat boekwinkels die functie steeds meer vervullen? Ik denk omdat in Amsterdam-Oost, waar ik woon en werk, de vele sociaal-culturele voorzieningen niet meer goed sporen met de behoeften van de bevolking. Dit deel van de stad heeft bijvoorbeeld welgeteld één filiaal van de Openbare Bibliotheek. In zo’n wijk kan een beetje extra podium geen kwaad. Buurtbewoners nemen daartoe ook zelf initiatieven, zoals het maandelijkse Podium 303 bij ons in Amsterdam-Oost.

Boekwinkels blijken eveneens die oude gemeenschapsfuncties, die nu niet langer vanzelfsprekend worden uitgevoerd door openbare gelegenheden als de bibliotheek, meer en meer te vervullen. Ze hebben meer taken dan alleen boeken verkopen. Het onderhouden, prikkelen en verbinden van een buurt – het is vermoedelijk geen opwindend thema voor de volgende Boekenweek, maar het is wel precies wat steeds meer kleine boekwinkels doen.

Vandaag maar eens de berichten over de iPad 2 gelezen. Wow, wel weer verrassende nieuwigheidjes

2011-03-27T12:01:00.002+02:00

e-booknieuws NRC. Lees meer boekennieuws in NRC van 24 maart

2011-03-24T21:19:00.001+01:00
Verkoop e-books blijft stijgen in eerste maanden 2011
In de eerste twee maanden van 2011zijn zo’n 80.000 e-books verkocht in
Nederland, meldt B oekennieuws. In dezelfde periode werden er 7.776.560
papieren boeken verkocht. Vorig jaar distribueerde het Centraal Boekhuis
ruim 350.000 e-books, iets minder dan 1 procent van de totale boekenmarkt.
(B H)
e-Bookpiraterij: Der Spiegel half uur na verschijning gratis
E-bookpiraterij neemt in Duitsland hand over hand toe. Dit blijkt uit een studie in opdracht van de Duitse vereniging van uitgevers. Op torrentsites circuleren vooral bekende internationale bestsellers en wetenschappelijke boeken. Ook gekraakte luisterboeken en hoogwaardig ingescande tijdschriften en kranten zijn gratis te downloaden. Volgens de onderzoekers is een nieuwe editie van Der Spiegel al een half uur na het vrijgeven aan de abonnees beschikbaar, zo bericht Die Welt. Het gaat in de regel om ingescande bestanden. Sommigen internetters hebben duizenden boeken gedigitaliseerd, zoals bijvoorbeeld de man of vrouw met de schuilnaam ‘2nicegirl’, die 1440 boeken van de uitgeverij Thieme Chemistry gratis beschikbaar stelt. (HC)

Boekenweek 2011: 20 maart interview met auteur Thijs de Boer in Nuenense bibliotheek

2011-03-20T17:20:00.004+01:00
Vandaag ontving de Nuenense bibliotheek auteur Thijs de Boer. Joop Dirksen, docent Nederlands aan het Plein College Eckart, inspirator en initiator van de literatuurdidactiek in Nederland en onlangs nog voor zijn inspanningen onderscheiden met de Ridder in de Orde van Oranje Nassau, interviewde hem.
Thijs is opgegroeid in Nuenen en dat was een reden om deze jonge auteur uit te nodigen. Meer reden om hem uit te nodigen waren de recensies die in de landelijke media verschenen n.a.v. zijn debuut "Vogels die vlees eten".
Enkele citaten:
Vogels die vlees eten is een bundel waar je eindeloos uit wil citeren. Maar het zijn niet zomaar mooie citaten. Ze passen precies binnen het verhaal, ze zijn de dichtst mogelijke benadering van de kern. De Boer reikt zijn personages geen afgerond verhaal aan, hij geeft ze slechts fragmenten, en tezamen vormen die fragmenten een doolhof waarin ze het zelf maar moeten uitzoeken.
Er is geen debutant die zo bewust pauzes in zijn verhaal aanbrengt, om de lezer op adem te laten komen, en te laten nadenken over wat de tekst wil zeggen. Waarom geen ontbijt? Wat betekent 'kwijt'? Wat betekent 'alle hoop verliezen'? Al lezend krijg je daarover wel een bang vermoeden. En dat is knap, als een schrijver in twee zinnen zoveel vragen weet op te roepen.
En:
Sommige boeken zijn zo goed dat het gevaarlijk wordt: je loopt onder de tram, vergeet te eten, zet relaties op het spel - als je maar verder kunt lezen. Vogels die vlees eten is het debuut van Thijs de Boer. Tien korte verhalen.
Het gerucht ging dat De Boer in een paar pagina's meer zegt dan de meeste schrijvers in een hele roman. Dat is niet helemaal waar. Hij zegt meer in een paar zinnen.

Het is jammer dat de belangstelling gering was. Wellicht lag dit aan het tijdstip (zondag) aan het mooie weer of aan het feit dat Thijs nog niet bekend is bij het grote publiek. In ieder geval was het een erg interessant gesprek. Ik zie dan ook uit naar het volgende boek van deze jonge auteur.

Eerste e-bibliotheek geopend in Taiwan

2011-03-19T14:55:00.001+01:00
Afgelopen week een klein berichtje in de NRC:Op het Taiwanese vliegveld Taoyuan is de eerste e-bibliotheek terwereld geopend. Reizigers kunnen e-readers en iPads lenen met daarop 400 Chinese en Engelse boeken. Er is voor de reizigers een speciale ruimte ingericht, naast de "gewone"bibliotheek met 2000 boeken.Daar kunnen de e-readers en iPads geladen worden. Er wordt in ook melding gemaakt dat Taiwan niet de eerste luchthaven is met een bibliotheek maar Schiphol.

De wetgeving voor het uitlenen van eraeders en iPads is blijkbaar soepeler dan in Nederland.Eerst maar eens afwachten wanneer de uitleenmogelijkheden voor ebooks verruimd zijn.
Interessant zou zijn om te weten of er veel gebruik wordt gemaakt deze leenmogelijkheid. Volgens een bericht (klik op de hoofdtitel)

kan men dit nog niet melden.

De Nederlandse jongeren kampioen leesaversie en Turkse jongeren kampioen leesplezier. Lees het opniniestuk van Leo Prick in de NRC door op deze titel te klikken

2011-03-18T14:32:00.001+01:00
Er is de afgelopen week nogal wat geschreven over de jeugd: over hun leesplezier, over digitale vaardigheden. In mijn vorige blogbericht haal ik een artikel aan waarin beweerd nwordt dat de jeugd toch nog redelijk veel leest. Blijkbaar hebben ze er geen plezier. Dat meldt het onderstaande artikel van Leo Prick in de NRC.

De jeugd houdt helemaal niet meer van lezen

Opinie | Dinsdag 15-03-2011 | Sectie: Overig | Pagina: 18 | Leo Prick

Ook al danst de literaire elite vanavond onbekommerd op het Boekenbal, de Nederlandse jeugd is wereldkampioen leesaversie, schrijft Leo Prick.
Als niemand meer plezier heeft in lezen, worden er alleen nog maar boeken verkocht die je moet openslaan voor studie, koken of afvallen. Daarvan zijn er heel wat, maar mensen kopen de meeste boeken voor hun genoegen, om aan het lezen ervan plezier te ontlenen, of om het cadeau te geven aan iemand van wie je veronderstelt dat die daar blij mee zal zijn.

In het jongste PISA-onderzoek onder vijftienjarige scholieren uit 65 ontwikkelde landen ging de aandacht onder meer uit naar plezier in lezen. Dit werd gemeten aan de hand van een vragenlijst met de volgende elf stellingen:

Ik lees alleen als het moet

Lezen is een van mijn favoriete hobby's

Ik vind het leuk om met andere mensen over boeken te spreken

Ik vind het moeilijk om boeken uit te lezen

Ik ben blij wanneer ik een boek krijg als cadeau

Voor mij is lezen tijdverlies

Ik geniet ervan om naar een boekwinkel of een bibliotheek te gaan

Ik lees enkel om de informatie te krijgen die ik nodig heb

Ik kan niet stilzitten en meer dan enkele minuten lezen

Ik vind het leuk om mijn mening te geven over boeken die ik gelezen heb

Ik vind het leuk om boeken uit te wisselen met vrienden.

De uit deze stellingen verkregen informatie werd verwerkt tot de PISA-index 'Plezier in lezen'. De gemiddelde score bedroeg 0,06. Van alle ruim zestig onderzochte landen scoorden Nederlandse jongeren veruit het laagst: -32. Bij hen is geen sprake van leesplezier, integendeel. Nederland is wereldkampioen leesaversie.

Je zou die lage score kunnen verklaren uit het feit dat Nederlandse jongeren haast allemaal de beschikking hebben over snel internet, relatief veel tijd doorbrengen met ict en aan boeken niet toekomen, maar dat veronderstelt dat die beide media elkaar in de weg zouden zitten. Dat blijkt niet het geval te zijn. Zo vinden we in de toptien van leesplezier landen als Korea, Japan en Singapore, bepaald geen landen die achterlopen wat betreft ict.

Mocht de stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek haar hoop hebben gericht op de Vlamingen, dan moet ik haar teleurstellen. Hun aversie tegen lezen doet niet onder voor die van de Nederlanders.

Is het dan helemaal hopeloos? Misschien niet, als voor de Turkse scholieren hier hetzelfde geldt als voor hun leeftijdsgenoten in Turkije. Met een score van 0,64 zijn de Turkse jongeren met afstand wereldkampioen leesplezier. Het eerstvolgende land op de ranglijst is Singapore, met een score van 0,29.

De stichting CPNB heeft tot doelstelling het lezen te stimuleren, ook voor de jeugd, lees ik op haar website. Ook de verdere toelichting daarbij valt op, door hetzelfde, kreupele taalgebruik. Zoiets past natuurlijk niet bij een organisatie die de liefde voor de geschreven taal propageert. Dat moet anders. Daarvan moet serieus werk worden gemaakt, maar vanavond, op het Boekenbal, dansen mensen onbekommerd. Dat deden ze ook op de Titanic.

Info: Leo Prick is medewerker van NRC Handelsblad.

Jongeren en sociale media: 6,5 uur per dag online. Het complete artikel is te lezen in NRC Handelsblad van 9 maart

2011-03-09T21:16:00.002+01:00
Jongeren schrijven zelf overmediagebruik in rubriek Jong vanaf deze week elke woensdag op de mediapagina ‘Digital natives'worden ze genoemd:mensen die geboren zijn met internet.
Vanaf vandaag schrijven vier jongeren elke woensdag over mediagebruik van
zichzelf en dat van leeftijdgenoten. Ze stellen zichzelf voor.
Jongeren 6,5 uur per dag bezig met media Door een onzer redacteuren
Rotterdam, 9 maart.
Jongeren tussen dertien en zestien jaar zijn grootgebruikers van sociale media. Met stip. Per dag besteden zij gemiddeld 62 minuten aan bijvoorbeeld
MSN, Hyves en Twitter. Dat is veel meer dan kinderen tussen tien en twaalf – die kunnen toe met 21 minuten per dag. Bij jongeren tussen
zeventien en negentien neemt het gebruik van sociale media weer af tot 29 minuten, ten gunste van emailen. De cijfers zijn afkomstig uit het in
2010 verschenen onderzoek ‘Alles over tijd’ van SPOT, een kenniscentrum
voor televisiereclame. Iedere twee jaar onderzoeken zij hoeveel
tijd Nederlanders besteden aan mediagebruik.
Het mediagedrag van jongeren tussen dertien en zestien is in meerdere opzichten opvallend: behalve hun obsessie met sociale media bellen en sms’en ze ook meer dan jongeren in andere leeftijdsgroepen. Ze luisteren meer naar de radio, spelen vaker games en besteden opmerkelijk genoeg ook relatief veel tijd aan het lezen van boeken. Hun totale
mediagebruik ligt op 388 minuten, oftewel bijna zeseneenhalf uur per dag.
Jongeren in deze leeftijdsgroep hebben een „sterke behoefte aan
verbondenheid”, zo denken de onderzoekers.„Sociale media vullen
die behoefte in.” Vanaf zeventien jaar hebben jongeren meer behoefte
aan ‘live’ contact: uitgaan gaat dan een belangrijke rol spelen.
Internet vormt een onderdeel van jeugdcultuur, zo staat in een vorige
week verschenen rapport van het Sociaal en Cultureel Planbureau
(SCP). Volwassenen houden zij graag op enige afstand. De onderzoekers
keken onder meer of culturele instellingen meer jongeren kunnen bereiken door digitaal contact te leggen. Daar blijken zij niet van gediend. „De meeste mensen hebben Hyves voor vrienden en ze willen aandacht”, zegt Sema uit 3 vmbo. „Wat voor bericht of comment ga je naar een Hyve van een
museum schrijven?”

Jongeren tussen dertien en zestien besteden dus relatief veel tijd aan het lezen van boeken. Dat merken we in de bibliotheek ook: deze leeftijdscategorie is nog sterk vertegenwoordigd. Af en toe wegdromen met een boek.

Gelezen in NRC Handelsblad 7 maart: Nicholas Carr :"Internetten maakt de mensen dommer" Maar relativeert het ook meteen weer. Lees het volledige artikel door op deze titel te klikken

2011-03-09T21:00:00.002+01:00
'Internetten maakt de mensen dommer'
Schrijver Nicholas Carr over de intellectuele en emotionele nadelen van het constant online zijn
Door Peter Teffer

Internetten vreet aan de bedachtzaamheid, schrijft Nicholas Carr in Het ondiepe. Hij weet hoe moeilijk het is er vanaf te blijven. De nadruk komt te liggen op utilitair gebruik van het verstand.
Nicholas Carr weet hoe moeilijk het is om te minderen met internet. E-mail, nieuws, Facebook, ze werken verslavend. Carr beseft daarentegen als geen ander dat zijn online gedrag een negatief effect heeft op zijn hersenen. De Amerikaanse auteur heeft moeite zich lange periodes achtereen te concentreren. Ik doe mijn best meer boeken te lezen, maar ik voel nog steeds de drang om te kijken wat er op het web gebeurt, vertelde Carr in een gesprek in Rotterdam. Hij was vorige week in Nederland wegens de vertaling van zijn boek The Shallows - in het Nederlands verschenen als Het ondiepe. Hoe onze hersenen omgaan met het internet. In dat boek beargumenteert hij dat de vele afleidingen die internet biedt, ons vermogen om diep na te denken aantasten. Door constant te worden afgeleid door nieuwe berichten op Twitter en Facebook, te klikken op links en verdwaald te raken op het web, went het brein aan oppervlakkigheid.

Misschien zijn we straks beter in het scannen van artikelen en informatie opzoeken op internet, en minder goed in wat u noemt 'diep lezen'. Is dat erg?

Het soort aandachtige denken dat tot uiting komt door diep lezen is voor mij de meest verfijnde manier van denken. Natuurlijk is het een belangrijke vaardigheid dat we ook teksten vluchtig kunnen doornemen en scannen. Maar als dat het enige is wat we nog doen, als we het vermogen om ons te concentreren kwijtraken, verliezen we de fundering voor een intellectueel leven.

Er zijn aanwijzingen dat de verwarde manier van denken die gepaard gaat met internet het vermogen om zelf na te denken in de weg staat. Verdiept zijn in een enkele gedachtengang heeft iets wat je lijkt te bevrijden van traditionele inzichten. Die manier van denken ligt ten grondslag aan veel culturele en sociale doorbraken, of dat nu in de wetenschap, kunst of politiek is.

Als de ontwikkelingen zich voortzetten, hoe zal de intellectuele wereld er dan uitzien in bijvoorbeeld 2070, wanneer de meesten zijn geboren in het internettijdperk?

Ik denk dat ons ideaal van wat een rijk intellectueel leven is dramatisch zal zijn veranderd. De nadruk zal liggen op een zeer utilitair gebruik van het verstand: het oplossen van goed gedefinieerde problemen, het vinden van informatie. Dingen waar computers en internet goed in zijn. Beschouwend, meditatief denken zonder specifiek doel zal nog wel bestaan, maar naar de periferie van de samenleving zijn geschoven. Misschien dat nog maar een kleine groep mensen, zoals vroeger monniken, zich daarmee bezighoudt.

Maar zullen we rouwig zijn over het verlies van het 'bedachtzame denken'?

Als er iets is wat de geschiedenis van technologieën ons vertelt, dan is het dat we ons heel gemakkelijk aanpassen. Technologie herdefinieert constant hoe we onze levens beoordelen. Oude methodes worden als overbodig gezien, omdat we ze overbodig hebben gemaakt. Niet alles wat we hebben weggegooid, verdiende dat ook. Omdat we ook zoveel positieve gevolgen van het weggooien hebben, verliezen we uit het oog wat we kwijt zijn geraakt.

Denkt u dat de mensheid in 2070 op uw zorgen terugkijkt zoals we nu terugkijken op Socrates, met zijn zorgen over het alfabet?

Lachend: Ik wil mezelf zeker niet in dezelfde categorie plaatsen als Socrates. Maar inderdaad, uiteindelijk zeggen we tegen elkaar: 'ach, wat hadden ze het toch mis. Wat waren die mensen in het verleden die diep lezen zo belangrijk vonden toch onnozel'. En Socrates' wantrouwen tegenover het schrift komt ons nu zo dwaas over, dat het gemakkelijk te verwerpen is. Maar hij had op sommige punten vrijwel zeker gelijk. Bepaalde capaciteiten, zoals geheugenvaardigheden, móéten verloren zijn gegaan toen we van een mondelinge naar een schriftelijke cultuur gingen.

U adviseert om momenten in de dag in te lassen waarop je niet online bent.

Ja, maar ik besef ook dat dat gemakkelijk is om te zeggen, maar niet om te doen. Internet is vervlochten met allerlei aspecten van de samenleving en door het mobiele internet is het altijd bij je. Er zijn wel aanwijzingen dat sommige mensen minder afgeleid willen worden. Programmaatjes als Freedom en Anti-Social zorgen dat je een bepaalde tijd niet kunt internetten of inloggen op Facebook. Het is een beetje droevig dat we software nodig hebben om ons te helpen bij ons concentratieprobleem. De vraag is, groeit dit uit tot een beweging die zegt: we willen minder afleidingen? Ik heb mijn bedenkingen.

Info: Nicholas Carr: Het ondiepe. Hoe onze hersenen omgaan met het internet.

Heel herkenbaar allemaal. Ook ik ben vaak niet van het internet "af te slaan". En dat het mijn concentratievermogen aantast is duidelijk: ik krijg steeds meer moeite om me te concentreren op een boek of lange teksten. Dus ga ik het advies ter harte nemen (denk ik nu

Lezen maakt gelukkig: de verrassende kracht van literatuur. Lees het uitgebreide artikel in Opzij maart 2011

2011-03-07T12:14:00.004+01:00
In Opzij van deze maand staat een artikel over wat literatuur kan betekenen.
Aanleiding tot dit artikel zijn 2 boeken (Marja Pruis. Kus me, straf me en Joseph Gold The story Species)
Het is allemaal al in allelei bewoordingen opgeschreven en gezegd. Toch maar nog maar even een samenvatting van wat Opzij hierover meldt:
De roman dient, indirect, als leidraad in het leven. Een roman kan troosten, inspireren en inzicht verschaffen.Dit principe van de roman als gids ligt aan de basis van de School of Life (zie www.theschooloflife.com).
Deze organisatie heeft zogenaamde bibliotherapeuten in dienst bij wie je een persoonlijhk consult kunt aanvragen. Standaardrecepten in de therapie: voor de rouwende, de vers gepensioneerd, voor iemand met een gebroken hart, voor de ouder met slaapgebrek. Bij ieder recept krijg je een titel geadviseerd.
Waarom literatuur meer is dan een vorm van afleiding (ook belangrijk natuurlijk):
Lezen vergroot het empatisch vermogen. Fictie-lezers scoorden zelfs beter in testjes die het empatisch vermogen en de sociale intelligentie testten dan non-fictielezers.
De overtuigende kracht van fictie bleek even sterk te zijn dan die van non-fictie. Voorbeeld: het lezen van een kort verhaal over klimaatverandering beinvloedt onze overtuigingen en ideeen in dezelfde mate als het lezen van een krantenartikel over hetzelfde onderwerp.
Literatuur is volgens docent Joseph Gold aan een universiteit van Waterloo(Canada) het uitgelezen medicijn om talloze problemen het hoofd te bieden. Romans en gedichten zijn in staat de gevolens en gedachten van de lezer te beinvloeden waardoor hij zich op een andere manier de wereld gaat zien. "Het menselijk brein verandert door de informatie die het tot zich neemt" Voorwaarde is wel dat je aandachtig leest en je je het verhaal eigen maakt.

Marja Pruis onderscheidt 3 manieren van lezen in haar boek en meldt"Literatuur brengt onder woorden dat er naast het gewone leven ook een tegenleven bestaat; dat wat niet benoemd wordt, maar toch aanwezig is en bepalend is"
Ondanks alle pessimistische geluiden over ontlezing blijkt literatuur nog steeds ongekend populair te zijn. Denk aan het succes van Tirza (Grunberg) en Vrijheid (Franzen).
Mensen willen personages om over te praten. Praten over literatuur is roddelen op niveau. Literatuur stelt ons in staat ons te verplaatsen in een ander zodat we ontdekken dat er meerdere personen in schuil kunnen gaan. We begrijpen daardoor steeds een klein beetje meer van onszelf.

Dit te hebben opgeschreven motiveert me om toch even door het begin van Jonathan Franzens dikke boek heen te bijten. Het ligt al 2 maanden, sinds mijn verjaardag, om me te wachten (cadeau) Het lijkt inderdaad roddelen op hoog niveau. Wellicht dat het lezen van veel korte teksten (twitter, informatie via krant en internet) me afgeleerd heeft in een dikke pil te duiken.

Bibliotheken: wat is er nu mooier dan mensen gelukkig te maken. Leesbevordering blijft, naast informatiebemiddeling, nog steeds een van onze kerntaken.

Voor wie nog het geduld heeft om een lang artikel te lezen: vandaag in Trouw

2011-03-03T18:44:00.003+01:00
De bieb begint aan een nieuw hoofdstuk
Joost van Velzen − 03/03/11, 12:57

© anp
Veel Nederlandse bibliotheken worden pijnlijk geraakt door forse bezuinigen bij gemeenten. De financiële nood en de digitale tijd zijn aanleiding om de rol van de bibliotheek te herzien. Vlissingen gaat voorop. "Waarom zou je niet in de hal van het stadhuis gaan zitten?"

'Bieb dicht? Nooit!', kalkten boze inwoners van Vlissingen onlangs op de muren in het Zeeuwse havenstadje. Met acties protesteerden zij tegen het voornemen van de gemeente (bijna 45.000 inwoners) om de twee filialen te sluiten. De vestigingen Spui en Souburg moeten plaats maken voor 'de bibliotheek van de toekomst', zo is de bedoeling.

Kees Hamann, directeur van de gemeentelijke bibliotheek van Vlissingen is één van de bedenkers van het door sommigen bekritiseerde plan. Hij snapt de protesten wel. "Men vreest dat dit alternatief minder is dan ze nu hebben. Ons plan zal zich moeten bewijzen, nu valt het bovendien rauw op hun dak."

Liever had Hamann zijn voornemen om de Vlissingse bieb te decentraliseren dan ook geleidelijk ingevoerd. "Maar dat kan niet, er moet nú 500.000 euro worden bezuinigd."

Om dat half miljoen te besparen - 27 procent van het budget - moest Hamann opnieuw nadenken over wat nu eigenlijk de functie van een moderne bibliotheek moet zijn. "Zo'n centrale bibliotheek zoals we die nu kennen is fantastisch voor een bepaald, klein publiek. Ze wordt bezocht door trouwe lezers. Maar de niet-actieve lezers, onder wie veel computerende jongeren, bereiken we niet."

Hamann kwam al eerder tot de conclusie dat die laatste groep, de categorie die een zetje nodig heeft, eigenlijk de belangrijkste doelgroep is. Al in 2008 nam Vlissingen de proef op de som door in te trekken in acht basisscholen met 'mediatheken op maat'. Hamann: "Dat werd een succes. Kinderen gingen meer boeken lenen en leerden hoe ze op internet het beste informatie konden verzamelen."

De Vlissingse bieb kreeg meer signalen dat het spelen van 'uitwedstrijden' loonde. "Zo werd een lezing nu eens niet in een bibliotheekfiliaal gehouden, maar in de aula van een scholengemeenschap. Er zaten 650 man in de zaal in plaats van 65 in de bieb."

De trend was gezet: zoek de lezers op. Een heel andere trend dan de landelijke, waarbij potentiële biebbezoekers juist hun bibliotheekloze wijk uit moeten worden gelokt naar die ene lonkende megavestiging met alles erop en eraan.

Hamann: "Prachtig zijn ze, die grote centrale leeszalen, maar ze zijn voor veel mensen ivoren torens. Wij willen de functies brengen daar waar ze zitten. Waarom zou je niet in de hal van het stadhuis gaan zitten?"

Andere plekken waar voortaan boeken kunnen worden geleend en informatie kan worden gezocht zijn de buurt- en zorgcentra van de gemeente Vlissingen. Ontmoetingsplaatsen die hun sociale functie reeds bewezen hebben. De mediatheken op scholen zullen worden uitgebreid. Het gevolg is dat de collectie van een zorgcentrum afwijkt van die van een basisschool. Leidt dat niet tot een versmalling van het aanbod per locatie?

Hamann: "Het is waar dat je Dostojevski straks niet op een basisschool vindt en wel in een zorgcentrum. Maar op elke vestigingsplek kun je straks putten uit een veel groter aanbod dan dat er staat. Via het digitale archief kun je vrijwel alle boeken oproepen en bestellen. Bovendien kunnen gebruikers hun profiel ook zo instellen dat ze verrast worden en titels krijgen voorgeschoteld die ze anders nooit hadden ontdekt."

De stelling dat een bieb op maat jong en oud van elkaar scheidt wijst Hamann van de hand: "Op de scholen zien wij dat ouders het hartstikke leuk vinden om met hun kinderen mee te gaan. Andersom vinden de kinderen die bij die mediatheken werken het leuk om ouderen te helpen."

De gemeenteraad van Vlissingen beslist in april of het Zeeuwse biebplan doorgaat. Elders in het land (Rotterdam, Almere, Sittard, Venlo) neigen gemeenten ertoe de lijn Vlissingen te volgen.

Het lot van de bieb ligt in handen van de gemeente en de provincie, want de gemeenten betalen 80 procent van de subsidie. 10 procent is voor rekening van de provincie en nog geen 5 procent betaalt het Rijk. De rest verkrijgen de bibliotheken uit eigen inkomsten.

Iedere gemeente maakt een andere keus.

De bibliotheek Kennemerwaard staat daardoor voor een andere situatie dan die in Vlissingen. "De gemeenten Alkmaar en Castricum willen dat wij de komende vier jaar 15 tot 20 procent gaan bezuinigen. In Castricum is dat een harde eis, met Alkmaar zijn we nog in onderhandeling", zegt Erna Winters, directeur van Kennemerwaard. Zoals het er nu voorstaat sluit er zowel een filiaal in Alkmaar als in Castricum, gaat het tarief van het lidmaatschap omhoog en zal de plaatselijke bieb het met minder personeel moeten doen. In Heerhugowaard wordt gesproken over 10 tot 15 procent minder budget. Geen vrolijk vooruitzicht, terwijl dat toch zal moeten, vooruitkijken.

Winters: "Klanten willen tegenwoordig de nieuwste titels, daarom zijn wij nu heel erg aan het kijken naar de collecties vanonze filialen. Passen die wel bij de wensen van de inwoners?"

Maar minder personeel betekent hoe dan ook minder boeken, erkent Winters. Daardoor ontstaat noodgedwongen ruimte in de leeszaal.
"Ruimte waar we creatief mee zullen moeten omgaan. Een optie is om die te verhuren aan partijen die aansluiten bij onze rol van informatievoorziening en ontmoetingsplek."

Informatievoorziener, leesbevorderaar, ontmoetingsplek, digitale gids, de bieb als centraal punt in stad of dorp, of juist als naar buiten tredend instituut; over de rol van de bibliotheek valt eindeloos te discussiëren.

"Dat doen we dan ook", zegt Francien van Bohemen, woordvoerder van de Vereniging van Openbare Bibliotheken (Vob). "Wij zijn nu eenmaal grootgebruiker van gemeentelijke subsidies. Dan moet je verantwoorden wat je taak is. Hebben wij nog wel een rol? En zo ja, wat is die rol dan?"

Voor de Vob is het lastig om een compleet beeld te krijgen van de situatie bij alle bibliotheken van het land, omdat per gemeente verschilt hoe en of er wordt ingegrepen. Van Bohemen: "Zeker is dat veel filialen in hun bestaan worden bedreigd, al zijn er ook gemeenten die juist extra investeren in de bibliotheek."

Maar dat gebeurt slechts sporadisch. Wel hebben Enschede, Breda en Utrecht aangegeven van het cultuurbudget af te blijven en wordt bijvoorbeeld in Spijkenisse de ambitieuze bieb 'De Boekenberg' gebouwd.

Maar de trend is toch vooral kaalslag. Het Sectorinstituut Openbare Bibliotheken (SIOB) liet uitzoeken dat 93 procent van de bibliotheken de komende jaren met bezuinigingen te maken krijgt. Zelfs in groeigemeente Almere dreigen twee filialen dicht te moeten waardoor alleen de splinternieuwe hoofdvestiging dan nog zal overblijven. Op enkele plaatsen wordt gewerkt aan achterstallig onderhoud.
Zo maakte Alphen aan den Rijn een 'herstelplan' voor de bieb omdat, zo laat een woordvoerder weten, 'we aan de lage kant zaten met subsidie aan de bibliotheek'.

In de nieuwe bezuinigingsronde die Alphen voor de kiezen krijgt, zullen de leeszalen worden ontzien.

Of de Vlissingse muurkreet 'Bieb dicht? Nooit!' voor heel Nederland werkelijkheid wordt zal sterk afhangen van hoe de digitale revolutie zich ontwikkelt, zo lijkt het. In alle toekomstplannen gaan de bibliotheken er van uit dat het e-boek op termijn voor een belangrijk deel de plek van het fysieke boek zal gaan innemen.

Frank Huysmans, hoofd onderzoek bij het SIOB: "Daar gaat het spannend worden: kunnen we in het digitale tijdperk meespelen?"
Een belangrijke horde die moet worden genomen is die van het leenrecht. Voor het uitlenen van fysieke boeken is geen toestemming nodig van uitgevers of andere rechthebbenden. "Maar dat leenrecht geldt niet voor digitale boeken. Dat komt doordat uitgevers zelf bepalen of hun e-boeken mogen worden uitgeleend. Als ze dat niet willen, hebben bibliotheken over enkele jaren een groot probleem."

Waarmee we automatisch weer zijn aanbeland in Vlissingen, waar men in de plannen immers niet meer uitgaat van een fysieke bibliotheek. Onder het kopje 'Thuisbibliotheek' staat te lezen: 'De gang naar de bibliotheek is niet meer nodig, dankzij een boekenbezorgdienst en verspreide afhaal- en inleverpunten'.
’Sluiting van bibliotheekvestigingen is sociaal drama en culturele ramp’
„Als Rotterdam terug gaat van 21 naar 6 bibliotheekvestigingen, betekent dat een sociale ramp”, stelt ontwikkelingspsycholoog en schrijfster Joke van der Zwaard. Van der Zwaard doet onderzoek naar de sociale betekenis van de publieke ruimte, zoals de buurtwinkel. In haar boek ’Scènes in de Copy Corner’ analyseerde zij vorig jaar de sociale functie van een kopieerwinkel. Die functie hebben bibliotheken ook, zegt Van der Zwaard. „Het is belangrijk dat er plekken in de buurt zijn waar je bekende gezichten treft. Gezichten waarvan je denkt: die ken ik, die kan ik plaatsen. De gezichten van het personeel, maar ook de gezichten van de andere bezoekers. Je hoeft ze niet goed te kennen, je hoeft er niet eens veel mee te praten, het is klein, maar je moet ze wel koesteren.” Volgens Van der Zwaard dragen bibliotheken bij aan een zekere ’publieke vertrouwdheid’. „Het is ook de plek bij uitstek waar mensen gesprekken opvangen van elkaar, waardoor je het idee hebt onder de mensen te zijn. Afluisteren is een belangrijke bron van sociaal welzijn.” Van der Zwaard erkent dat niet alle filialen van bibliotheken even levendig zijn. „Dat verschilt, maar in het centrumfiliaal van de bieb in Rotterdam staat beneden een groot schaakbord. Dat is de hele dag bezet, net als de tijdschriftenhoek. Er zitten daar ook verslaafden rustig te lezen en er zitten jongetjes achter computers die je op straat als rotjochies zou aanmerken. In de bibliotheek kunnen ze gewoon iemand zijn.” Sluiting van bibliotheekvestigingen vindt Van der Zwaard overigens niet alleen een sociaal drama: „Ik vind het ook een culturele ramp.”

Abdelkader Benali voert actie
„Zonder boeken was ik drugsdealer geworden”, zegt Abdelkader Benali. De schrijver heeft een Facebookpagina opgezet als protest tegen de aangekondigde bezuinigingen op de bibliotheken. „Ik kreeg al duizenden reacties.” Benali heeft politici aangesproken om zich te verzetten tegen het korten op de bieb. „Net als musea en het Nederlands landschap, behoren de bibliotheken tot ons cultureel erfgoed. Cultureel erfgoed waar mensen elke dag iets aan hebben.” Volgens de auteur zijn boeken bovendien duurder geworden: „En lenen is goedkoop. De bibliotheek is een van de weinige ruimtes waar geen entree betaalt hoeft te worden, waar niets geconsumeerd hoeft te worden. Juist de kleine bibibliotheken spelen een belangrijke rol voor kinderen met een migrantenachtergrond, maar ook voor kinderen in plattelandsgemeenten.” Ook voor Benali ligt de basis voor zijn liefde voor de bieb in zijn kindertijd: „Het was mijn levenslijn met de wereld. Ik leende op maandag en donderdag strips, verhalende boeken en de zogenoemde ’weetboeken’. Nu ben ik schrijver, reiziger, ontdekker. Het begon allemaal in de bibliotheek.”

Preview van de "Ronde van Dommeldal" Start vandaag in vestiging Nuenen met expositie in atrium. Schilderijen van Rina Bekkers. Even op de foto klikken, dan komt hij groot in beeld

2011-03-02T14:10:00.003+01:00

Een selectie

Bericht in Opzij van deze maand: 100 jaar Internationale Vrouwendag op 8 maart a.s.

2011-03-01T16:01:00.005+01:00
100 Jaar Internationale Vrouwendag:
Wie inspireert ons

Omdat 8 maart dit jaar de 100ste Internationale Vrouwendag is, maken we er een feestje van! Opzij gaat een lijst samenstellen met de 100 meest inspirerende vrouwen van de afgelopen 100 jaar. En jij kunt ons daarbij helpen. Laat in een korte reactie onder dit artikel weten welke vrouw je het meest aanspreekt en waarom. Vrouwen die bijvoorbeeld door hun werk opvallen en daarom als rolmodel fungeren, of vrouwen die zich hebben ingezet voor andere vrouwen. Van Eleanor Roosevelt tot Lady Gaga en van Aung San Sun Kyi tot Marte Röling, op het gebied van wetenschap, cultuur, politiek, wat je maar wilt. Waar het vooral om gaat is dat zij inspireren.
Dit is geen lijst waar het om macht draait, of enkel om succes, het gaat om vrouwen die ons raken, aan het denken zetten, of die iets betekenen voor anderen. Honderd jaar Internationale Vrouwendag, wie zijn de 100 meest inspirerende vrouwen van de eeuw? Op 8 maart zullen we de lijst publiceren.
Doe mee!Ga naar de website door hier te klikken!

Bibliotheek Hoofddorp

2011-02-27T23:01:00.002+01:00
Wow wat een mooie,vrolijke bibliotheek. Als je bij herinrichting de ruimte hebt en het budget, dan vind ik dit een mooi voorbeeld van het retailconcept.

Zie ook de bijdrage op bibliotheek 2.0

Vasalis

2011-02-27T22:47:00.002+01:00
De bespreking in de boekenbijlage van afgelopen vrijdag van de biografie door Maaike Meijer over Vasalis in onze krant, herinnerde mijn man aan zijn mondelinge eindexamen waarbij Vasalis zijn opdracht was.Er kwam een gedicht ter sprake waaruit hij een nieuw element haalde waar de examinatoren nog niet aan gedacht hadden.Hij kreeg een 9 en is daar nog steeds trots op. Het merkwaardige is dat hij vergeten is over welk gedicht het ging. Dus morgen de gedichtenbundels uit onze bibliotheek (gelukkig hebben we die nog!!) mee naar huis nemen zodat hij een aha-erlebnis krijgt.
En de biografie ga ik hem cadeau doen.

Dit filmpje (Boeken VPRO) waarop ik geattendeerd werd wil ik ook nog even bewaren.
Bekijk de video in andere formaten.

"Een bibliobus zonder wielen" zo noemt Arjen Fortuin het plan voor de nieuwe bibliotheek in Vlissingen. Dit moet nog wel door de gemeenteraad worden goedgekeurd.

2011-02-26T21:52:00.004+01:00
NRC Zaterdag 26 februari 2011 door Arjen Fortuin

Er zullen flink wat boeken van De Kadt hebben gezeten bij de donatie van de oude Van Oorschot, die jaarlijks met minstens één vriend gebrouilleerd raakte omdat hij weigerde een millimeter van de zijde van De Kadt te wijken.

Een paar maanden voor zijn dood in 1987 belde uitgever Geert van Oorschot de openbare bibliotheek van zijn geboortestad Vlissingen. Decennialang had hij op de stad gescholden, maar nu wilde hij een gebaar maken: 850 exemplaren van zijn privéboekenbezit konden ze zo komen halen.

Het was een theatraal gebaar, maar theatrale gebaren zijn vaak de slechtste niet – zie ook de 10.000 gratis exemplaren die Van Oorschots zoon Wouter vorige week verspreidde van Martin Bosma. Te licht bevonden, het pamflet van Ronald Havenaar waarin deze Jacques de Kadt terugverovert op de PVV-ideoloog. Er zullen flink wat boeken van De Kadt hebben gezeten bij de donatie van de oude Van Oorschot, die jaarlijks met minstens één vriend gebrouilleerd raakte omdat hij weigerde een millimeter van de zijde van De Kadt te wijken.

Terug naar Vlissingen. Daar zat de bibliotheek dinsdagavond tjokvol. Niet vanwege de collectie-Van Oorschot, maar omdat de stad werkt aan de bibliotheek van de toekomst: flexibel, digitaal en veel meer afgestemd op de wensen van de burgers. Die kunnen hun boeken binnenkort gewoon via internet bestellen. Daarvoor moet wel een klein dingetje worden ingeleverd: de bibliotheek zelf, aan het Spui samen gehuisvest met een grote boekhandel, die gaat dus, eh, dicht. In plaats daarvan komen er in buurthuizen en zorgcentra kleine vestigingen, met ‘de dagelijkse krant, populaire tijdschriften en een collectie boeken en dvd’s’. Een bibliobus zonder wielen dus.

Het publiek in de Vlissingse bibliotheek had er dinsdag geen goed woord voor over, ook al omdat bibliotheekdirecteur Kees Hamann wel het cijfer van de voorgenomen kostenbesparingen gereed had (een half miljoen), maar niet kon zeggen hoeveel buurtbibliotheken er zouden komen, of wáár, of wanneer ze open zouden zijn.

Misschien moet Wouter van Oorschot nog een theatraal gebaar maken en de boeken van zijn vader terugvragen. Benieuwd of ze weten waar ze liggen.

.

Vereniging van Openbare Bibliotheken maakt aantal filmpjes over kerntaken van de bibliotheek. Dit is er één van.

2011-02-24T11:49:00.004+01:00

Jarenlang wordt er al van alles beweerd over de relatie kanker en de mobiele telefoon. Er is weer een nieuw onderzoek gepubliceerd over de invloed van mobiele telefoons op de hersenen in de VS verschenen.

2011-02-24T10:35:00.001+01:00
woensdag, 23 februari, 2011 - 10:19

door Ger Elskamp

Enlarge Close In een studie die morgen wordt gepubliceerd in Journal of the American Medical Association komt naar voren dat lange gesprekken via een mobieltje effect hebben op delen van de hersenen. Het onderzoek duurde een jaar en telde 47 participanten.

Onderzoekster Dr. Nora Volkow geeft aan dat het onderzoek niet uitwijst of de effecten negatief dan wel positief zijn, maar dat het wel aantoont dat het effect heeft op bepaalde delen van de hersenen nabij de telefoon.

Hoewel men altijd uitgaat van negatieve effecten van mobieltjes, bleek uit het onderzoek wel dat in een klein deel van de hersenen nabij de antenne de stofwisseling met 7% steeg wanneer er 50-minuten werd gebeld. Het lijkt dus dat een dergelijk lang telefoongesprek de hersenactiviteit verhoogt. Vooral het glucose niveau stijgt en dat komt vooral voor bij complexe hersenactiviteiten. Tumorcellen hebben echter ook een hoge mate van glucose nodig. Uit een eerder onderzoek naar de link tussen mobiel telefoongebruik en kanker kwam geen sluitend resultaat. Dat onderzoek werd gehouden onder 12.848 deelnemers uit dertien landen over een periode van tien jaar.

Gelezen in
Personal Computer Magazine

Van de redactie van Informatie Professional. Heel bijzonder: inwoners van Vlissingen protesteren op Facebook tegen sluiting bibliotheek en vinden sluiting asociaal

2011-02-23T21:13:00.000+01:00
woensdag, 23 februari lRedactie InformatieProfessional

Boekenliefhebbers strijden voor behoud fysieke lokaties.

"Als men ons de stadsrechten zou ontnemen door dit barbaarse beleid dan vind ik dat zeer terecht!!" Zo luidt één van de reacties in de Facebookgroep 'Bibliotheek 't Spui in Vlissingen moet blijven'. De groep is opgericht om te protesteren tegen de voorgenomen beslissing om de hoofdvestiging van de openbare bibliotheek aan 't Spui in Vlissingen te sluiten. Ook het filiaal in Oost-Souburg wordt mogelijk gesloten.

De plannen om de bibliotheken te sluiten zijn afkomstig van de Vlissingse wethouder Rob Van Dooren (LPV) en de bibliotheek zelf. Bibliotheekdirecteur Kees Hamann en wethouder Van Dooren willen een 'bibliotheek van de toekomst', die onder meer bestaat uit een digitale bibliotheek en mediatheken op scholen. De bibliotheek Vlissingen verliest door bezuinigingen een kwart van haar budget, waardoor de plannen voor de bibliotheekvernieuwing nu sneller uitgevoerd zullen worden.

Veel inwoners van Vlissingen zijn tegen de sluiting van bibliotheekvestigingen. De bibliotheek zelf meent leden in de toekomst beter te kunnen bedienen omdat er meer kleine vestigingen komen. "De grootste kostenpost van onze begroting betreft de gebouwen van Bibliotheek ‘t Spui en Bibliotheek Oost-Souburg. Om die kosten drastisch te verlagen, sluiten volgend jaar de deuren van deze vestigingen", aldus Bibliotheek Vlissingen. Na sluiting van deze vestigingen komen er zogeheten buurtbibliotheken in bestaande gebouwen en krijgt elke basisschool in Vlissingen een eigen mediatheek. Acht basisscholen hebben al een mediatheek. "De bibliotheek komt naar u toe", is de slogen waarmee de bibliotheek de veranderingen aankondigt in folders.

Bibliotheekleden willen echter de bestaande vestigingen behouden en protesteren op Facebook en in de echte wereld tegen de sluiting. Zaterdag 19 februari jl. hebben ongeveer honderd Vlissingers tijdens een protestactie boeken verzameld waarin ze hun kritiek hebben genoteerd. Aanstaande donderdag worden deze boeken en een petitie overhandigd aan de wethouder.

Schrijver José Hennekam protesteert op zijn weblog tegen de sluiting en heeft de Facebookgroep 'Bibliotheek 't Spui in Vlissingen moet blijven' opgericht. Hennekam vindt dat de bibliotheek en de gemeente de alternatieven niet voldoende onderzocht hebben. Hij mist ook een financiële onderbouwing voor de vernieuwingen, die onder meer een boekenbezorgdienst, persoonlijke begeleiding en geschoolde mediathecarissen behelzen.

Op de Facebookpagina doen talloze mensen een hartstochtelijk pleidooi voor het behoud van de bibliotheek: "De mensch verdwijnt achter een digitaal loket. Nog even en ook de bakkers wensen je bestelling via internet. Waar blijft de menselijke maat? We stevenen af op een nog asocialere maatschappij. Digitalisering en automatisering laat mensen vereenzamen en op zichzelve aangewezen zijn. Hoe heerlijk is het niet om te struinen tussen de boeken in gezelschap van andere leesliefhebbers, in dat prachtige gebouw aan de Oude Markt? Waar kundig personeel je adviseert en kennis laat maken met potentiele lievelingsboeken? In mijn geval valt een biebbezoek in de categorie Bijzonder Fijn. Beste gemeenteraad van Vlissingen, doe niet dom, lees liever een goed boek."

Geen ebooks in onze treinen en ook geen gewone boeken

2011-02-22T15:55:00.000+01:00
Afgelopen vrijdag constateerde ik toen ik in een volle trein zat, dat er veel (papieren)boeken gelezen werden. Ook door jongeren. Die bevolken trouwens in de spits op vrijdagmiddag vooral de treinen (dacht ik te constateren)
Dit is in tegenstelling met wat Arjen Fortuin in Boekennieuws van de NRC schreef.
Het schoot me te binnen met name bij het dik gedrukte stukje tekst:

Failliet van een koffieboekhandel

Dinsdag 22 februari 2011 door Arjen Fortuin

De koffietijd is voorbij. Als u dit leest is de Amerikaanse boekhandelsketen Borders (‘Books. Music. Café’) waarschijnlijk al failliet, of voor een ramsjprijs overgedaan aan concurrent Barnes & Noble.
Al twee jaar gaat het slecht met Borders, zelfs een substantiële uitbreiding van het koffieassortiment (dit verzin ik niet) mocht niet meer baten voor de 650 winkels.
Is het bankroet van Borders het begin van het einde voor de grote hit van de nineties: boekhandels die werden omgevormd tot hangplekken voor alfabeten met een cafeïneverslaving? Zijn e-book en internetverkoop te sterk? Mike Shatzkin van Digital Book World denkt dat 90 procent van de winkels de komende tien jaar zal verdwijnen: van 1.200 boekwinkels in de VS gaat het naar 150 stuks. Ter vergelijking: in Nederland zijn er 1.800, waarvan enkele met goede koffie.

Niet dat die allemaal hoeven te vrezen voor hun toekomst: Scott Lindenbaum van het succesvolle digitale tijdschrift Electric Literature constateerde vorige week in Amsterdam dat je hier in de trein niemand met een e-reader ziet. Ook amper met gewone boeken trouwens – behalve op de eerste zondag van de Boekenweek. Misschien gaat die hele digitale revolutie wel gewoon aan Nederland voorbij.

Dat lijkt ook de gedachte van De Bezige Bij te zijn. Terwijl de koffieboekhandel wegkwijnt, komt deze uitgever volstrekt anticyclisch met een koffietafelboekenimprint: Lido. Chique boeken voor wie houdt van ‘discrete klasse, vintage, kwaliteit en precisie’. Over de ‘pioniersjaren’ van Sabena en koningin Paola (ja, Lido is gevestigd in Antwerpen). Of over Dirk Bikkembergs. Niet een trage maar lepe centrumspits van Lokeren in de jaren zeventig, maar de ontwerper van de uitshirts van Inter Milaan in 2004 en 2005. Hij maakte Football is fashion.

Dat gaat toch helemaal niemand kopen? Maar het gekke is dat je door het beeld van de VS als woestijn met drie boekhandels per staat ineens gaat hopen dat je het mis hebt, en dat deze enorme hopen ouderwets papier een gat in de markt blijken te zijn.

.

De draad weer opgepakt

2011-02-22T15:41:00.001+01:00
Al ruim 2 weken heb ik geen blogberichten meer gemaakt met daarin nieuwigheidjes die ik her en der ben tegengekomen. En die misschien voor sommigen ook het onthouden waar zijn.
Vandaag las ik het onderstaande in Informatie Professional:

Digitaal Vrouwenlexicon Nederland gelanceerd

In overzichtelijke lemma’s biedt het Vrouwenlexicon biografische informatie over meer dan duizend boeiende vrouwen van voor 1850.

De Utrechtse Trijn van Leemput die als burgemeestersvrouw leiding gaf aan de bestorming van Vredenburg, de reuzin Trijntje Keever, de gevierde toneelspeelsters Maria Kleine Gartman en Johanna van der Stel, maar ook Hendrica Leurs, een nooddruftige kostschoolhoudster die bankbiljetten vervalste.

Het is maar een kleine greep uit de ruim duizend levensbeschrijvingen van opmerkelijke vrouwen uit de Nederlandse geschiedenis tot 1850. Hun verhalen zijn nu voor iedereen te raadplegen via www.vrouwenlexicon.nl, het nu voltooide Digitaal Vrouwenlexicon van Nederland.

Het nu voltooide Digitaal Vrouwenlexicon van Nederland www.vrouwenlexicon.nl ging in 2005 van start onder leiding van historica dr. Els Kloek. Doel was opmerkelijke vrouwenlevens uit de geschiedenis van Nederland en zijn overzeese gebieden via internet breed toegankelijk te maken. In overzichtelijke lemma’s biedt het Vrouwenlexicon boeiende biografische informatie over meer dan duizend vrouwen (geboren voor 1850) die ooit beroemd of berucht waren, maar vaak in de vergetelheid zijn geraakt. Aansprekende figuren zoals de trieste hertogin Jacoba van Beieren, de avontuurlijke schilderes Maria Sybilla Merian of de intrigerende spionne Tessa Palm.

Het verleden van Nederland kent talloze opmerkelijke vrouwen die, ondanks de maatschappelijke beperkingen van hun tijd, ieder op eigen wijze een bijdrage aan de geschiedenis hebben geleverd. Kunstenaressen, nonnen, moordenaressen, prinsessen, oplichtsters, weldoensters, onderneemsters, avonturiersters, profetessen en vele anderen.

Hun tot de verbeelding sprekende verhalen zijn te vinden op www.vrouwenlexicon.nl. Het bestand is op diverse manieren doorzoekbaar, zodat de gebruiker eigen selecties kan samenstellen. Bovendien is het Vrouwenlexicon rijk geïllustreerd en gedocumenteerd, met verwijzingen naar archiefmateriaal en literatuur.

Ruim tweehonderd wetenschappers (m/v) hebben meegewerkt aan de totstandkoming van het Vrouwenlexicon, dat inmiddels ook is in te zien via www.biografischportaal.nl, het Biografisch Portaal van Nederland. Daarmee is het Vrouwenlexicon een integraal onderdeel geworden van het biografisch erfgoed van Nederland. Aan een aanvulling van het Vrouwenlexicon met informatie over twintigste eeuwse vrouwen wordt gewerkt.

Het Vrouwenlexicon kwam tot stand als samenwerkingsproject van de Universiteit Utrecht en het Instituut voor Nederlandse Geschiedenis (sinds januari 2011: Huygens Instituut voor Nederlandse geschiedenis van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen).

Het project werd mogelijk gemaakt door financiële steun van NWO-GW, het Prof. van Winterfonds en het Prins Bernard Cultuurfonds.

Het komt er toch nog van...

2011-02-04T23:05:00.002+01:00

Dit wisten we al, toch nog even bewaren

2011-02-04T22:55:00.002+01:00
Mobiel programma biedt bibliotheekleden 24 uur per dag toegang tot bibliotheek.

De Brabantse Netwerkbibliotheek heeft een applicaties voor mobiele telefoons ontwikkeld, 'De Bibliotheek' geheten. De app is bedoeld voor de leden van de Brabantse openbare bibliotheken en is geschikt voor de iPhone en telefoons met het besturingssysteem Android. Met de applicatie hebben de leden 24 uur per dag toegang tot de bibliotheek van hun keuze.

Na het invoeren van de eigen gegevens, zoals naam, pasnummer met pincode, naam en vestiging van de bibliotheek maakt De Bibliotheek verbinding met de aangegeven bibliotheek en kan gebruik gemaakt worden van een groot aantal functionaliteiten:

Geleend: in één oog opslag is te zien welke materialen geleend zijn en tot wanneer de uitleentermijn loopt. Via pushberichten laat De Bibliotheek bovendien weten wanneer items terggebracht moeten worden.
Verlengen: met een simpele ´druk op de knop´ kunnen de materialen verlengd worden.
Zoeken: zoeken kan op basis van titel, auteur, ISBN of met de scannerfunctie.
Reserveren: de gevonden titel kan direct gereserveerd worden, via de mail bevestigt uw bibliotheek deze reservering.
Verlanglijst: een interessante titel kan hier opgeslagen worden.
Bibliotheken: er kan direct contact gemaakt worden met de bibliotheek door te bellen, mailen of zelfs te navigeren.
Leden: naast de eigen gegevens kunnen ook gegevens van huisgenoten of gezinsleden toegevoegd worden waarvoor dan ook alle functionaliteiten gebruikt kunnen worden.

(Bron: BNBibliotheek.nl)

Gedichtendag 2011 bibliotheek dommeldal,nuenen

2011-02-04T22:36:00.000+01:00

Gedichtendag 2011 bibliotheek dommeldal,nuenen

2011-02-04T22:30:00.001+01:00

Gedichtendag 2011 bibliotheeke dommeldal,nuenen

2011-02-04T22:29:00.000+01:00

Grapje

2011-02-01T14:56:00.003+01:00

Virtueel ronddolen in topmusea o.a. in Van Gogh Museum en Rijksmuseum in Google Art Project

2011-02-01T14:19:00.001+01:00

Komt er nu echt schot in de zaak? Berichtje in NRC doet geloven dat we de ePortal vol trots kunnen promoten

2011-01-30T13:26:00.001+01:00
Ook steeds meer e-books in Nederlandse bibliotheken

De openbare bibliotheken in Nederland worden een geliefde plekken om
e-books te downloaden. In 2010 steeg het aantal gedownloade e-books in
bibliotheken van 5.620 in 2009 tot 45.502 in 2010. Dit is ongeveer eentiende van het geschatte aantal verkochte e-books in het Nederlands
taalgebied in 2010. De stijging doet zich voor ondanks de terughoudendheid
van uitgevers om titels ter beschikking te stellen, aldus Henk Das,
directeur bij NBD/Biblion, aanbieder van de ePortal aan bibliotheken. Wellicht verdwijnt de huiver in de nabije toekomst. ‘NBD/Biblion werkt aan
een systeem waarbij ook de rechthebbenden profiteren van deze uitleningen’,
zegt Das. ‘We hopen dat er snel meer content komt voor de ePortal
aangezien het momenteel de enige oplossing is voor bibliotheken om legaal
e-books uit te lenen.’ (B H

Twee weken uit mijn leven met een smartphone

2011-01-29T16:28:00.002+01:00
Een smartphone te bezitten was een grote wens. Mijn man deed er me een cadeau voor mijn verjaardag.Omdat een gratis exemplaar geven zijn bedoeling niet was heb ik een wat uitgebreider model gekregen. De batterij gaat erg lang mee en hij heeft vele gb's. Hij vreesde echter wel voor verslavingsverschijnselen. Gelukkig kan ik me inhouden. Wat een mogelijkheden en wat weet ik nog maar weinig!!! Ieder vrij moment ben ik (stiekem om bezorgde blikken en opmerkingen te ontwijken :-) )allerlei app's aan het ontdekken.

Mijn vriendinnen kijken me ook een beetje meewarig aan als ik af en toe niet kan laten iets op te zoeken als er ergens over gesproken wordt. En dat ik twitter en een weblog bijhoud, dat is voor de meesten onbegrijpelijk. Schampere opmerkingen laten ze ook niet achterwege en halen voorbeelden van hun kinderen aan die op alle mogelijke momenten met hun iPhone bezig zijn als hun ouders sociaal wenselijk gedrag eisen.
Gelukkig zijn we in groepsverband met 2 enthousiastelingen die steeds moeten verklaren dat we deze zaken willen bijhouden omdat we anders achter gaan lopen en omdat we het lgewoon leuk vinden. Toch vindt men het een a-sociaal medium. Tot gisteren iemand vroeg na het sporten of we een bepaald boek in de bibliotheek hadden. Omdat ik de test app van de bibliotheek van Jeroen van Beijnen van Cubiss had gekregen haalde ik mijn mobiel te voorschijn en kon hen laten zien dat het aanwezig was, het uitgeleend was maar wel gereserveerd kon worden. Of ik dat dan even kon doen. Jawel, maar alleen op mijn naam. Volgens mij heb ik hen met deze mogelijkheid een beetje versteld doen staan (toch Margreet?).
Hartstikke mooi de bibliotheek-app die binnenkort beschikbaar komt voor de bibliotheekleden in Noord-Brabant.
En verdwalen zullen we ook niet meer tijdens een Pieterpadwandeling. Tijdens zo'n dagwandeltocht bestaat niet de behoefte om kilometers om te lopen (dat gebeurde al). Ik heb al een GPS-systeem ontdekt! Op naar de volgende route.

Bericht in het Eindhovens Dagblad n.a.v. Gedichtendag

2011-01-28T12:18:00.000+01:00
Veel zware nacht in Nuenen
donderdag 27 januari 2011 | 20:41 | Laatst bijgewerkt op: vrijdag 28 januari 2011 | 08:59

Helma Michielsen uit Nuenen draagt voor uit eigen werk in de bibliotheek in haar woonplaats. foto Kees Martens

NUENEN - De regio liep donderdag niet bepaald warm voor de landelijke Gedichtendag. In de bibliotheek in Nuenen vond wel een activiteit plaats: een open podium voor dichters.

De voordragers, met name uit Nuenen maar ook uit buurgemeenten als Helmond, Eindhoven en Son, stonden in de rij.

In rap tempo en onder regie van dichteres Catharina Boer uit Nuenen droegen ze ieder een handvol gedichten voor, terwijl bezoekers van de bieb onverstoorbaar hun romans kwamen omruilen.

Het thema van de Gedichtendag is 'nacht'.

Gedichtendag 2011 Bibliotheek Dommeldal, vestiging Nuenen. Kwaliteit kan beter.

2011-01-27T22:30:00.001+01:00

Neef Wim van de Louw leest voor uit eigen werk in zijn plaatselijke boekhandel (?) of bibliotheek(?)

2011-01-26T18:00:00.001+01:00

Onze "oude" Vijftiger aan het woord

2011-01-20T22:41:00.002+01:00

Zo wil ik dus niet worden, ik ben gewaarschuwd (door Jeroen van Beijnen via Twitter)

2011-01-20T09:56:00.001+01:00

Bericht NRC: eBooks voor baby's. Baby's moeten toch eerst andere zintuigen leren ontwikkelen? Voer voor ontwikkelingspsychologen.

2011-01-16T12:04:00.002+01:00
E-books voor baby’s van drie maanden oud
Dinsdag 11 januari 2011 door Maartje Somers
Voorbij zijn de discussies of je heel jonge kinderen wel tv mag laten kijken. Je kunt ze nu verantwoord boekjes laten lezen - van een beeldscherm.
In de strijd om de digitale lezer heeft Apple nu zijn pijlen op baby’s gericht. Vanaf zes maanden kunnen kinderen voortaan aan de Ladybird's Baby Touch, geschikt voor iPhone, iPod touch of iPad.

In plaats van stoffen flapjes waarachter het kindje nieuwe wonderen kan onderzoeken, moeten ouders of de baby zelf het scherm aanraken voor beweging, geluid en nieuwe plaatjes, die in tempo en kleurgebruik zijn afgestemd op kinderen van 3 tot 18 maanden.

Werk aan de winkel. Niet alleen voor alle uitgevers van e-books, ook voor psychologen die zich zorgen maken over schermtijd en voor baby-RSI-therapeuten.
.

Artikel in Financieel Dagblad over de stand van zaken rond de eBooks

2011-01-15T14:24:00.000+01:00
Breng e-book onder leenrecht

Bibliotheken kunnen vanaf begin dit jaar boeken niet langer digitaal uitlenen. Een experimentele regeling die een beperkt aantal bibliotheken daartoe in staat stelde, is met ingang van het nieuwe jaar beëindigd.

Er wordt op dit moment tussen bibliotheken en uitgevers onderhandeld over een nieuwe overeenkomst. Verwacht wordt echter dat die overeenkomst er niet op korte termijn zal komen.

Leenrecht

Er bestaat een belangrijk verschil tussen het uitlenen van een digitaal boek en een fysiek boek. Voor het uitlenen van fysieke boeken is geen toestemming nodig van uitgevers of andere rechthebbenden. Op basis van het zogenoemde leenrecht mogen bibliotheken zonder toestemming van auteurs en uitgevers fysieke boeken uitlenen, mits zij daar een vergoeding voor betalen. De hoogte van die vergoeding wordt in onderhandelingen tussen rechthebbenden en bibliotheken overeengekomen.

In juridische termen wordt het leenrecht een vergoedingsrecht genoemd, in tegenstelling tot het verbodsrecht dat het auteursrecht naar zijn aard is. Het leenrecht is echter gekoppeld aan de fysieke verschijningsvorm van het boek. Voor de uitlening van digitale boeken, waarbij het boek op afstand ter beschikking wordt gesteld en het na enkele weken vanzelf van de e-reader of de tablet verdwijnt, bestaat een dergelijke regeling niet. Uitgevers of andere rechthebbenden vallen terug op hun verbodsrecht en kunnen dus weigeren toestemming voor uitlening te geven.

Toestemming

Er zijn verschillende redenen waarom uitgevers die toestemming niet kunnen of willen geven. Ten eerste bestaat er onduidelijkheid of uitgevers beschikken over de relevante rechten. Alleen als uitgevers met de oorspronkelijke auteur (en soms andere rechthebbenden, zoals illustratoren, fotografen en vertalers) afspraken hebben gemaakt over de exploitatie van e-books, kunnen zij bibliotheken of anderen toestemming geven voor uitlening. Voor de meeste boeken van voor het jaar 2000 zullen dergelijke afspraken niet zijn gemaakt. Om die reden zijn veel auteurs nu vrij met andere partijen afspraken te maken over e-books. De Britse bestsellerauteur Ian McEwan maakte al rechtstreeks een deal met Amazon.

In de tweede plaats zijn veel uitgevers in het Nederlandse taalgebied nogal terughoudend als het op e-books aankomt. Van de in Nederland verkochte boeken is nog geen 1% een e-book, terwijl dat percentage in de Verenigde Staten 10 bedraagt. Uitgevers zijn bang dat de uitgave van e-books ten koste zal gaan van de uitgave van gewone boeken. Voor e-books geldt bovendien nog geen vaste boekenprijs.

Kat uit de boon

Veel Nederlandse uitgevers besluiten nog de kat uit de boom te kijken. Het is echter de vraag of e-books kannibaliserend zullen werken ten opzichte van fysieke boeken. Het is zeer wel denkbaar dat de markten nog jaren naast elkaar blijven bestaan, net als de bioscoop naast de dvd. Bovendien bestaat er het gevaar van illegale verspreiding via digitale netwerken als het aanbod niet tot stand komt. Nu al zijn er gescande boeken te downloaden via peer-to-peernetwerken en circuleren er usb-sticks met honderden titels onder bezitters van e-readers.

Eén ding is echter zeker: de vraag naar e-books zal toenemen. Bibliotheken hebben van oudsher de functie om informatie, cultuur en amusement toegankelijk te maken voor brede lagen van de bevolking. Wanneer zij niet het recht krijgen om e-books uit te lenen, zullen ze die functie in belangrijke mate verliezen.

Niemand kan met zekerheid zeggen of het vijf, vijftien of vijftig jaar zal duren, maar de digitale verschijningsvorm van het boek zal eens de overhand krijgen, net zoals dat met muziek, foto's en films al is gebeurd. Voor de meest recente titels zal er op afzienbare termijn ongetwijfeld een businessmodel ontstaan. Die titels zullen uiteindelijk wel door de uitgever te koop worden aangeboden, alle initiële angsten ten spijt.

Snel uitbreiden

Dat geldt echter niet voor de oudere titels waarvan de beschermingsduur van het auteursrecht nog niet is verstreken. Dat zijn er niet weinig: het auteursrecht duurt tot zeventig jaar na de dood van de auteur. Het betreft dus in ieder geval alle boeken die tijdens of na de Tweede Wereldoorlog zijn verschenen. Het regelen van de rechten van die boeken kan al snel te kostbaar zijn om de digitale exploitatie van die boeken rendabel te maken. Google Books vult deze leemte vooralsnog niet op en het is maar de vraag of dat voor het Nederlandse taalgebied ooit zo zal worden.

Wij pleiten daarom voor een snelle uitbreiding van het leenrecht voor fysieke boeken naar het beschikbaar stellen van digitale boeken. Net als bij fysieke boeken betalen bibliotheken dan per uitlening een vergoeding. Dat is de enige manier om te garanderen dat boeken voor een breed publiek toegankelijk zijn en blijven. Bovendien zal het een stimulans zijn voor de snelle ontwikkeling van de markt voor e-books. Die is nodig om te voorkomen dat de verspreiding van boeken zich via digitale netwerken en usb-sticks straks geheel aan de werking van het auteursrecht onttrekt. En dan hebben zowel de rechthebbenden als de bibliotheken het nakijken.

Christiaan Alberdingk Thijm is advocaat en docent auteursrecht aan de Universiteit van Amsterdam. Frank Huysmans is bijzonder hoogleraar bibliotheekwetenschap aan de Universiteit van Amsterdam.

Illustratie: Hein de Kort

Officiele opening kunstwerk "Boerenbanken" : poortfunctie voor het Nuenens Broek

2011-01-14T16:54:00.004+01:00
Vanmiddag naar een leuke en "modderige" opening geweest in het zogenaamde Nuenens Broek, een waardevol natuurgebied. Vroeger was het moerasgebied. Gelukkig was op de uitnodiging voor de nattigheid gewaarschuwd en was ik zo "wijs" geweest de kaplaarzen van mijn man aan te trekken.
Het kunstwerk "Boerenbanken" werd geopend door Nuenens burgemeester Ligtvoet en Erik van Ingen, directeur van Het Brabant Landschap.Burgemeester Ligtvoet las ook het gedicht voor van Lucebert waarin de bekende dichtregel staat "Alles van waarde is weerloos".Als bibliotheekmens werd ik daar natuurlijk helemaal blij van.
Hier komt het nog even:

er is niet meer bij weinig
noch is er minder
nog is onzeker wat er was
wat wordt wordt willoos
eerst als het is is het ernst
het herinnert zich heilloos
en blijft ijlings

alles van waarde is weerloos
wordt van aanraakbaarheid rijk
en aan alles gelijk

als het hart van de tijd
als het hart van de tijd

De bekende Brabantse, van oorsprong Nuenense zanger "Gerard van Maasakkers, was ook bij de opening betrokken. De banken zijn ook geinspireerd op zijn bekende lied "Hee goade mee", waarin hij het Nuenen Broek bezingt. Uiteraard bracht hij dit ten gehore.
De twee banken zijn erg mooi en passen fraai in het landschap. Ze zijn ontworpen door Nuenens Beeldhouwerscollectief Passie, bestaande uit Franka van Neerven, Gidy Knoors en Jelle Persoon, dat ook al eens in onze bibliotheek exposeerde.
In iedere bank zijn grote foto's verwerkt van 2 boerenfamilies die in het gebied actief waren en nog zijn. De "bankskes" zijn een ode aan alle Nuenense boerenfamilies. De 2 families waren ook uitgenodigd en werden toegezongen door Gerard van Maasakkers.

Kortom: een mooi kunstwerk dat, zoals gezegd werd tijdens de opening, de recreatieve en kunsthistorische waarde versterkt.

Een impressie:

Bericht Informatie Professional

2011-01-11T16:19:00.003+01:00
Peter Nikken benoemd tot bijzonder hoogleraar aan de Erasmus Universiteit.

Peter Nikken, specialist op het gebied van jeugd, media en opvoeding, is per 1 januari benoemd tot bijzonder hoogleraar Mediaopvoeding aan de Faculteit der Historische Kunstwetenschappen van de Erasmus Universiteit Rotterdam. De leerstoel is ingesteld om de kennis over de rol van ouders bij het mediagebruik van hun kinderen te vergroten.

Het instellen van deze leerstoel is een initiatief van het Nederlands Jeugdinstituut, het Nederlands Instituut voor de Classificatie van Audiovisuele Media (NICAM), de Pan-European Game Information systeem (PEGI) en de Stichting Mijn Kind Online. Met de leerstoel, die uniek is in Europa, willen deze organisaties het belang van mediaopvoeding onder de aandacht brengen.

De manier waarop jeugdigen communiceren, informatie opdoen en zich vermaken is de laatste decennia sterk veranderd. In toenemende mate spelen media een belangrijke rol in hun leven. Jeugdigen groeien op in deze gemedialiseerde samenleving, voor hen is het heel gewoon. Maar ouders en opvoeders zien zich hierdoor geconfronteerd met vragen en onzekerheden. Wat moeten zij bijvoorbeeld denken van de effecten van die media op hun kinderen en in hoeverre kunnen en moeten zij daarmee rekening houden in de opvoeding? De leerstoel Mediaopvoeding moet hierin verandering brengen.

Prof. dr. Peter Nikken is psycholoog en als specialist op het gebied van jeugd, media en opvoeding verbonden aan het Nederlands Jeugdinstituut. Hij promoveerde op een proefschrift over de kwaliteitseisen voor kindertelevisieprogramma's en schreef populaire en wetenschappelijke publicaties over de Kijkwijzer, mediaopvoeding, seksualisering, videogames, Sesamstraat en reclame.

De leerstoel Mediaopvoeding wordt voor de duur van vier jaar ingesteld bij de Erasmus School of History, Culture and Communication van de Erasmus Universiteit Rotterdam, binnen het wetenschapsgebied Media en Communicatie.

Is dit echt? Dan is het ongelooflijk

2011-01-09T11:15:00.003+01:00

"Meet the rising sun"Tentoonstelling in atrium Nuenense bibliotheek

2011-01-08T15:31:00.001+01:00

Regels voor spatiegebruik en nog veel meer. Mijn zus, onderwijzeres, attendeerde haar siblings erop ...

2010-12-30T22:13:00.002+01:00
Regels
Een samenstelling is een woord dat is opgebouwd uit twee of meer woorden die ieder zelfstandig kunnen voorkomen. Denk aan woorden als tuinbroek (tuin+broek) en badslippers (bad+slippers). Samenstellingen worden in het Nederlands altijd aan elkaar geschreven, om zo aan te geven dat de woorden van de samenstelling bij elkaar horen. Eventueel kan een koppelteken worden gebruikt om de opbouw van de samenstelling duidelijker te maken, maar het gebruik van een spatie in het samengestelde woord is altijd fout.

Maar wat als het woord te lang wordt?
Waarom zou je 'theepot' aan elkaar schrijven en 'hagelslagverpakking' niet? Het maakt niet uit uit hoeveel delen het woord is samengesteld. Ook samenstellingen die bestaan uit drie of meer delen worden aan elkaar geschreven. Het is dus 'waterkrachtcentrale', 'vijfsterrenhotel', 'derdewereldland' en 'langetermijnplanning'. Hoewel het vaak helemaal niet nodig is, geldt ook hier dat het eventueel is toegestaan om de structuur van de samenstelling met een koppelteken te verduidelijken. Maar nooit met een spatie! Wees dus niet bang om lange woorden te schrijven; het is 'langetermijnplanning' (of eventueel 'langetermijn-planning') en dus niet 'langetermijn planning' of 'lange termijnplanning'.

Zijn er uitzonderingen waarbij het gebruik van een spatie wel correct is?
Bij een samenstelling met een eigennaam - zoals 'Marco Borsato', 'Tweede Kamer' of 'Albert Heijn' - wordt die naam als eenheid opgevat, en daarvan wordt de spelling in een samenstelling niet veranderd. Eventuele spaties blijven daarbij dus gehandhaafd, en dat is dan ook meteen de enige uitzondering. In principe worden de eigennaam en de rest van de samenstelling aaneengeschreven. Het is vaak duidelijker om tussen de eigennaam en de rest van de samenstelling een koppelteken te plaatsen, om aan te geven waar de eigennaam ophoudt. Zo wordt het dus 'Marco Borsato-fanclub', 'Tweede Kamer-lid' en 'Albert Heijn-filiaal'.

Zijn er verder nog voorbeelden waarin het gebruik van een spatie juist is?
Nee, samenstellingen worden verder altijd aan elkaar geschreven. Het is echter niet gezegd dat een combinatie zoals 'lange afstandsloper' altijd fout is. Als niet de afstand lang is maar de loper zelf, dan is 'lange' een bijvoeglijk naamwoord bij 'afstandsloper' en wordt het dus als twee woorden geschreven. Maar dat is wat anders dan een 'langeafstandsloper'! Dit onderscheid is overigens precies de reden dat een samenstelling helemaal aan elkaar geschreven moet worden, zonder spaties.

Oké, geen spaties dus. Maar wat met het koppelteken?
Je mag het koppelteken dus eventueel gebruiken als je denkt dat dat de leesbaarheid van het woord ten goede komt. Maar er zijn ook nog een paar gevallen waarin je verplicht bent een koppelteken te gebruiken.
Bijvoorbeeld bij samenstellingen met een afkorting (cd-doosje), een symbool (@-teken) of een cijfer (60-jarige).
Of in gevallen van 'klinkerbotsing' waarbij in de samenstelling twee klinkers achter elkaar komen te staan die als één klank gelezen kunnen worden. Om te voorkomen dat de 'o' en de 'e' als 'oe' worden gelezen, schrijf je 'macro-economie' met een streepje. Iets dergelijks geldt ook bij 'milieu-inspecteur'.

Samengevat
Er zijn best wat situaties waarbij je in lange samengestelde woorden een koppelteken mag of moet gebruiken. Maar gebruik in samengestelde woorden dus nooit een spatie!

Bron:
http://www.spatiegebruik.nl/index.php

Deze links verwijzen naar drukbezochte websites. Nu al bijna 60.000 bezoekers.

En op deze website kun je je basiskennis weer ophalen

Nog een voor verveelmomenten maar het werkt wel

Ouderen en social media in de VS. Bericht van Matthijs van den Broek

2010-12-29T14:15:00.002+01:00
Social media gebruik ouderen (55 - 64) rijst de pan uit in VS

Matthijs van den Broek (Marketingfacts.nl)
@mgvandenbroek

Social media marketing,

Het gebruik van social networks onder alle Amerikaanse volwassenen liet in de periode van 2008 tot 2010 al een enorme stijging zien (van 35 naar 61 procent). In de leeftijdscategorie van 55 - 64 (deze groep wordt door de onderzoekers bij PEW (via MC) ‘older boomers’ genoemd) is de stijging in gebruik de afgelopen twee jaar nog veel sterker: van 9 procent naar 43 procent. Ook de stijging bij de ‘younger boomers’ (45 - 55) is sterk (van 20 procent naar 50 procent).
Hieronder het plaatje met alle leeftijdsgroepen en het gebruik (klik er op, dan is het te lezen (Antonia):

De groeipercentages in de besproken leeftijdsgroepen zijn indrukwekkend en laten een interessante trend zien. Ook heel belangrijk en voer voor marketeers: de relatieve groei die je ziet bij de ‘GI generation’ van boven de 74 jaar. Amerikaanse opa’s en oma’s gaan ook online. Steeds meer.

Laatste nieuws over eBooks en bibliotheken en thuisgebruik digitale content. met o.a. aanbod pilot auteursrechtelijk beschermd aanbod

2010-12-23T08:24:00.003+01:00
VOB, SIOB en Bibliotheek.nl hebben gezamenlijk een stuurgroep ingesteld voor met als doel het verwerven van een strategische positie voor openbare bibliotheken in de markt voor eBooks waardoor de gebruiksmogelijkheden voor bibliotheekleden en de sterke maatschappelijke positie van de bibliotheken nu en in de toekomst gewaarborgd blijven.

Project ELMO
Vanuit de Stuurgroep eBooks is het project ELMO (E-books Library Made Operational) gestart om vorm te geven aan de realisatie van de eBook propositie.

TNO-rapport
In april 2010 is het rapport eBooks in de bibliotheek verschenen. Het onderzoek werd verricht door TNO, in opdracht van Stichting Bibliotheek.nl.

Rechtenvrij aanbod eind 2010 beschikbaar

De stuurgroep maakt onderscheid tussen het realiseren van een rechtenvrij en een auteursrechtelijk beschermd aanbod. Het rechtenvrije aanbod komt aan het einde van dit jaar beschikbaar. Begin 2011 gaat een pilot van start voor het auteursrechtelijk beschermde aanbod. Meer in de update van september 2010 van de stuurgroep.

Nog geen thuisgebruik in 2011
Het realiseren van het gewenste thuisgebruik blijft een lastig punt. De problemen concentreren zich op de volgende vier punten: 1. benodigde technische infrastructuur; 2. beschikbare rechten; 3. bestaande doorlevering aan het onderwijs; 4. de prijs die de rechthebbenden hiervoor in rekening willen brengen. Als gevolg hiervan constateert de Inkoopcommissie dat in 2011 helaas nog geen thuisgebruik zal plaatsvinden.

Thuisgebruik literaire content
De Inkoopcommissie krijgt de laatste tijd veel vragen van bibliotheken naar aanleiding van de aankondiging van NBD/ Biblion met individuele bibliotheken afspraken te willen maken over het thuisgebruik van de literaire bestanden. De commissie raadt bibliotheken af om hierop in te gaan, in een mail die op 20 juli aan de bibliotheekdirecties is verstuurd.

Laatst gewijzigd op: 10 november 2010Stuur pagina door!Print deze pagina

De VOB heeft besloten:

2010-12-22T15:21:00.001+01:00
21 december 2010

Basispakket digitale content 2011
Omslaggeld gaat omlaag

De algemene ledenvergadering van de VOB heeft op 9 december in Maastricht het bedrag van de omslag voor het basispakket digitale content voor het jaar 2011 vastgesteld op € 0,20 per inwoner van het werkgebied. In 2010 was dat € 0,22.

Bekijk de presentatie (pdf) die na afloop van de ledenvergadering is uitgereikt.

Veranderingen in het basispakket t.o.v. 2010 (per leverancier)

NBD/ Biblion

Uit het basispakket:

•Fictierom
•Actuele Documentatiebank Jeugd
•Gezondheidsloket Plus

Nieuw in het basispakket:

•Actuele Documentatiebank
•Digitale Grote Almanak

LexisNexis
De Tijdschriftenbank gaat uit het basispakket. Deze zal dus ook niet meer worden doorgeleverd aan scholen.

De Krantenbank blijft wel in het basispakket, maar zal met ingang van juli 2011 niet meer worden doorgeleverd door bibliotheken aan de scholen. LexisNexis zal de Krantenbank in het vervolg rechtstreeks aan de scholen aanbieden.

Virtumedia

Keesings Historisch Archief gaat uit het pakket. Het thuisgebruik en de doorlevering naar scholen zal daarmee ook per 1 januari 2011 komen te vervallen.

MuziekWeb/CDR

Deze dienst gaat van het aanvullend pakket naar het basispakket. Het betreft het hosten van MuziekWebpagina’s in alle lokale/ provinciale Aquabrowsers. Leden zien hierbij de aanvraagknop voor het digitaal lenen van muziek. De belangrijkste wijziging houdt in dat bibliotheken voor deze dienst vanaf 2011 niet meer individueel betalen. Het is in feite landelijk afgekocht.

Uitgeverij Unieboek/ Het Spectrum

Nieuw in het basispakket is de encyclopedie WinklerPrins Online, de versies Jeugd, Studie en Groot. Deze wordt niet opgenomen in de Aquabrowser, maar zal via een linkje toegankelijk zijn binnen de muren van de bibliotheek.

Bibliotheken moeten er dus zelf voor zorgen dat toegang wordt geboden tot de WinklerPrins Online in de publiekstoegang die de bibliotheken daarvoor gebruiken. Nadere berichtgeving hierover volgt.

Overzicht basispakket digitale content per 1 januari 2011 (pdf)

Onderzoek MetrixLab

In opdracht van de Inkoopcommissie heeft MetrixLab onderzoek gedaan onder eindgebruikers en bibliotheekmedewerkers naar de relevantie en kwaliteit van de digitale bestanden uit het basispakket 2010. De uitkomst van dit onderzoek diende mede als uitgangspunt voor de onderhandelingen van de Inkoopcommissie met de leveranciers. Bekijk het Onderzoeksrapport (pdf)

Meer informatie

Voor meer informatie over het basispakket digitale content, zie de achtergrondpagina Digitale content.

mobiele apps spelen gegeven door naar adverteerder. NRC 21 december

2010-12-22T15:08:00.003+01:00

Wat landelijke samenwerking voor het lokale niveau kan betekeken. Gezien op de de site van bibliotheek.nl

2010-12-21T15:53:00.001+01:00

Nog nooit gezien beeld: vanuit het slaapkamerraam zie ik 7 mannen (:-)) hun straatje schoonvegen. Willen glijbaan zoals de afgelopen dagen voorkomen. Ook ouders met kinderen op de slee komen voorbij. Er vindt social meeting plaats.

2010-12-19T11:05:00.003+01:00

Verschillende bronnen melden dat de politiek de bibliotheken wil ontzien bij de bezuinigingen. Hopen dat het lukt.

2010-12-19T10:36:00.001+01:00
Uit de nieuwsbrief van Wim Keizer:

“Bibliotheken ontzien”

De Voortouwcommissie van OCW in de Tweede Kamer heeft zich 13 december van 11.00 tot 17.00 uur bezig gehouden met de cultuur-begroting van OCW. Het voornemen bibliotheken zo veel mogelijk te ontzien, werd positief gewaardeerd. SP-Kamerlid Jasper van Dijk diende een motie in om invloed aan te wenden dit ook te laten gelden voor de andere overheden. Stemming over de moties (er werden op andere cultuuronderdelen ook moties ingediend) vindt donderdag 16 december plaats.

Op de VOB-site:
Tweede Kamer voor ontzien bibliotheken SP-motie: overleg Rijk en VNG gewenst

Bibliotheken moeten zoveel mogelijk worden ontzien bij de bezuinigingen door gemeenten en provincies. Dat voorstel van SP-Kamerlid Jasper van Dijk is donderdag 16 december aangenomen door de Tweede Kamer. ‘Bibliotheken zijn de toegangspoort tot informatie en literatuur voor jong en oud en rijk en arm. Daar moeten we zuinig op zijn’, aldus Van Dijk.
De motie van Van Dijk roept de regering op om met de VNG in overleg te gaan met als inzet dat bibliotheken zoveel mogelijk worden gespaard. ‘De regering stelt in het regeerakkoord dat bibliotheken belangrijk zijn, maar dat is een lege huls zolang het vooral een lokale kwestie is. Vandaar dat ik heb voorgesteld om de daad bij het woord te voegen’, stelt Van Dijk.

Motie

De Kamer,gehoord de beraadslaging,constaterende, dat het voortbestaan van bibliotheken zwaar onder druk staat vanwege bezuinigingen door lokale overheden; constaterende, dat de regering bibliotheken zoveel mogelijk wil ontzien bij de bezuinigingen op cultuur; verzoekt de regering in overleg te gaan met de VNG met als inzet dat bibliotheken zoveel mogelijk worden ontzien bij de bezuinigingen,en gaat over tot de orde van de dag.
Jasper van Dijk

Weekafsluiting: afgelopen week de 1e prijs geincasseerd (lekkere lunch) van de dialogo-wedstrijd van de Brabantse Netwerk Bibliotheek. Eerst de foto waarmee we wonnen, daarna een impressie van de (prijs) lunch

2010-12-18T19:00:00.005+01:00

Met deze foto wonnen we de 1e prijs. Met dank aan de beeldhouwers van Beeldhouwerscollectief Passie

De cateraar, door Cubiss gestuurd

Het Nuenense team
Fotograaf
Het was gezellig en lekker

Lekkere broodjes en quiche en ook nog wat gezonds

Overheerlijke taart toe

Gelezen en gezien in NRC van 14 december. Helaas voor mij: te kleine oplage en te duur

2010-12-14T22:39:00.002+01:00
s ontwerpster Le-Tan.

Gelezen op InformatieProfessional: "Nederlanders zijn niet internetvaardig" Werk aan de winkel voor bibliotheken.

2010-12-14T21:54:00.001+01:00
Onderzoeker: 'Proefpersonen gebruikten informatie van scholierensite als ze informatie over de rijksoverheid zochten.'

Het niveau van internetvaardigheden van Nederlanders is zorgwekkend. Dit stelt communicatiewetenschapper Alexander van Deursen van de Universiteit Twente naar aanleiding van een onderzoek onder 300 proefpersonen. Van Deursen keek in zijn onderzoek onder meer naar de verschillen in internetvaardigheden tussen jong en oud. Hij promoveert op 17 december a.s. aan de faculteit Gedragswetenschappen.

Steeds meer informatie en diensten worden tegenwoordig (uitsluitend) aangeboden via internet. Hiermee wordt internet een steeds belangrijker onderdeel van ons dagelijks leven. Het niet beschikken over de juiste vaardigheden om met computers en internet om te gaan plaatst mensen in een achterstandspositie.

Alexander van Deursen van het onderzoeksinstituut IBR van de Universiteit Twente onderzocht het niveau van internetvaardigheden van de Nederlandse bevolking. 300 proefpersonen moesten taken op internet uitvoeren, zoals een PDF-bestand opslaan, navigeren in verschillende webdesigns, een tweesterrenrestaurant in Amsterdam opzoeken en uitvinden hoe je het goedkoopst naar Amsterdam kunt reizen, met de trein of met de auto. Tijdens de taken werden alle schermacties van de proefpersonen opgeslagen.

Op basis van zijn onderzoek concludeert Van Deursen dat het niveau van de internetvaardigheden van veel Nederlanders zorgwekkend is. "Bij relatief eenvoudige taken maakten deelnemers veel fouten. Zo hebben veel mensen moeite met het kiezen van de juiste zoekwoorden en werd gevonden informatie in meer dan 90 procent van de gevallen niet geëvalueerd. Proefpersonen gebruikten bijvoorbeeld informatie van spreekbeurt.nl, een site voor scholieren, als ze informatie over de rijksoverheid zochten."

In zijn onderzoek maakt Van Deursen onderscheid tussen mediumgerelateerde vaardigheden en inhoudelijk gerelateerde vaardigheden. Bij mediumgerelateerde vaardigheden gaat het om de technische vaardigheden die nodig zijn om gebruik te maken van internet, de zogenoemde 'knoppenkennis'. Bijvoorbeeld het bedienen van internetbrowsers en zoekmachines en het navigeren op het internet. Bij inhoudelijke vaardigheden gaat het onder meer om het zoeken naar informatie en hoe je bepaalde voordelen uit internetgebruik kan halen, zoals het goedkoop aanschaffen van een product of het vinden van het ziekenhuis met de kortste wachtlijst.

Uit het onderzoek komt naar voren dat het bij ouderen schort aan de mediumgerelateerde vaardigheden. Veelgemaakte fouten zijn het aan elkaar typen van zoekwoorden, het intypen van zoekwoorden in de menubalk en het verliezen van het overzicht als iets in een nieuw venster opent.

Bij jongeren is het beter gesteld met de mediumgerelateerde vaardigheden, maar blijven de inhoudelijk gerelateerde vaardigheden achter op die van de ouderen. Dit uit zich onder andere in veel te algemene zoekwoorden en een te sterke focus op het eerste zoekresultaat. De verassende conclusie is dat ouderen die de techniek van internetten beheersen inhoudelijk hun weg beter vinden dan jongeren. De grootste verschillen bij alle soorten vaardigheden zijn echter waar te nemen tussen lager en hoger opgeleiden.

Alexander van Deursen voerde zijn onderzoek uit binnen het onderzoeksinstituut IBR en de vakgroep Media, Communicatie & Organisatie (MCO) van prof. dr. Jan van Dijk. Het onderzoek is financieel mede mogelijk gemaakt door het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, het Ministerie van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie en ECP-EPN.

Beste bibliotheek van Nederland.Veghel genomineerd. Toch een beetje trots op mijn geboortedorp. In het bibliotheekgebouw ben ik, toen het nog gemeentehuishuis was, getrouwd.

2010-12-13T10:48:00.000+01:00

Beste Bibliotheek van Nederland 2010 from Jaap van de Geer on Vimeo.

Bibliotheek Dommeldal, vestiging Nuenen en het het Pleincollege Nuenen. De wethouder doet een goed woordje voor de bieb aan het eind van het filmpje gemaakt door de Lokale Omroep Nuenen

2010-12-12T19:55:00.002+01:00

De bibliotheek en Wikipedia.

2010-12-12T12:49:00.002+01:00

Persoonlijk verslag van de bibliotheektweedaagse 2010 door stories Guy

2010-12-11T14:39:00.004+01:00
zaterdag 11 december 2010
Bibliotheektweedaagse 2010

Maastricht was even de biebhoofdstad van Nederland. Honderden medewerkers van bibliotheken uit heel het land verzamelden zich op 9 en 10 december in congrescentrum het MECC. Er werd gepresenteerd, gesproken, geworkshopt, gefeest en vooral veel kennis gedeeld. Doel: de balans opmaken en vooruit kijken naar de toekomst.

'Meer bereiken', luidt het motto van dit eerste nationale bibliotheekcongres. Meer bereiken, maar wel met minder geld. Dagvoorzitter Quirijn van den Hoogen waarschuwt ons alvast: 'We weten allemaal wat er op dit moment speelt, maar het "B"-woord is de komende twee dagen absoluut verboden.' Crisis of niet: we gaan ons focussen op de mogelijkheden, niet op de beperkingen.

Het programma bestaat uit vele plenaire sessies, workshops, en paneldiscussies. Het boeiendst is de keynote van Francisco van Jole. De internetgoeroe legt uit dat het papieren boek, en daarmee de traditionele bibliotheek, zijn langste tijd heeft gehad. Dat komt omdat kwaliteit het altijd heeft afgelegd tegen gemak. Waarom nog naar de bieb gaan, een boek uit de kast trekken, de pagina's nalopen om dat ene stukje informatie te vinden... als je het in no time op je scherm kan krijgen?

Die ontwikkeling zie je overal, zegt Van Jole. Waarom zou je nog naar de videotheek gaan als je via het web permanent toegang hebt tot alle films? Muziek idem dito. Van Jole betoogt dat zelfs de traditionele musea op den duur zullen verdwijnen. Nu al is het mogelijk om het Prado te bezoeken via Google Earth. Dankzij hoge resolutie scans zijn de schilderijen beter te bekijken dan wanneer je ze met het blote oog, in Madrid, zou zien. 'In de toekomst zullen mensen alleen nog naar fysieke musea gaan om te kunnen zeggen dat ze "het echte werk van de kunstenaar" hebben gezien.'

Met andere woorden: het idee dat alles maar blijft bestaan is onzin. Van Jole ziet nieuwe kansen voor de bieb in de fysieke ruimte, als plek van ontmoeting. En slim inspelen op al die nieuwe (digitale) ontwikkelingen. Gebeurt dat al? Op het innovatieplein zie ik een gemengd beeld. Hier presenteren bibliotheken hun nieuwe diensten en producten. Lopend over het plein zie je soms dingen waarvan je je kunt afvragen of daar de toekomst van de bieb wel ligt. Cosmetische oplossingen die de bibliotheek zoals ie nu is misschien nog even draaiend houden, maar die op de lange duur niet kunnen concurreren met diensten van derden (Bol.com, Google, Spotify, etc).

Gelukkig zie je ook initiatieven die duidelijk naar de nieuwe meerwaarde van de bieb zoeken. Zo presenteert DOK Delft de Boekenkast van Nederland, een platform waar leesliefhebbers boeken, recensies en leestips met elkaar uitwisselen. Nu bestaan er al soortgelijke platformen, zoals Shelfari en LibraryThing. Maar uniek aan dit project is dat mensen daadwerkelijk boeken aan elkaar kunnen uitlenen. De bieb beschikt immers over een gebouw waar je makkelijk ruilbeurzen kunt organiseren.

Oud-directeur van DOK, Eppo van Nispen tot Sevenaer, zei ooit: 'Niet boeken, maar mensen zijn de collectie.' Die filosofie zie je ook in twee andere projecten van de Delftse bibliotheek terug. Verhalen loskrijgen bij de gebruiker, daar draait het om. Stel je voor is een gebruikersonderzoek, 'een zoektocht naar het gezicht achter de bezoeker'. 'Stel, er wordt een fotoreportage van uw huis gemaakt voor het Volkskrant / Parool magazine. Wat wilt u graag vertonen en vertellen?' Het andere project is een multitouch tafel waarbij mensen foto's (en zelfs voorwerpen) kunnen inscannen en kunnen taggen. Ook kunnen ze op reeds ingescande afbeeldingen reageren. Het gaat telkens om het verbinden van mensen, met elkaar, met hun omgeving, met media.

Dan komt de tweedaagse tot een eind. Thuis crash ik op mijn bed. Uitgeput. Zo moet G.J. Dröge zich hebben gevoeld na een aflevering Glamourland. Wat zei hij dan ook alweer? O ja. 'Benieuwd wat er volgend jaar weer te genieten valt in bibliotheekminnend Nederland.'

Geschreven door Stories Guy.