Vincent van Gogh en Edvard Munch in het Van Gogh Museum Amsterdam. Bezoek 30 september 2015

En nu, na 2 jaar, de draad weer opgepakt met het schrijven van een blog. Ik heb me voorgenomen om dit wat vaker te doen. Immers tijd genoeg. Sinds 1 april j.l. met pensioen. Het klopt echter ook wat men beweert: het lijkt of je nog minder tijd hebt. Een van de redenen daarvoor is wellicht dat je minder efficiënt te werk gaat. Helemaal niet erg, heerlijk die vrijheid om je eigen tijd in te kunnen delen, samen met je partner.

Op een  zonnige septemberdag weer eens naar Amsterdam getogen. Altijd leuk om deze stad te bezoeken. Hoofddoel: de tentoonstelling Munch: Van Gogh

http://www.vangoghmuseum.nl/nl/verhalen/vincent-edvard-twee-bijzondere-levens
Ook vanwege de positieve berichten in de media wilden we graag deze tentoonstelling zien:
http://www.nrcreader.nl/artikel/9727/de-schreeuw-van-van-gogh-hangt-eindelijk-in-amsterdam

Het leven van beide kunstenaars, ze worden ook wel de grondleggers van de moderne kunst genoemd, komt op veel punten overeen. Ook in hun werk zijn veel overeenkomsten.
Deze artistieke paralellen zijn prachtig te zien in de getoonde schilderijen.

De schilderijen komen uit musea over de hele wereld. Sommige werken van Van Gogh kende ik nog niet of had ik nog nooit gezien. Van Edvard Munch kende ik alleen de schreeuw. Dus een verrassing om zoveel werk te kunnen aanschouwen.

Een aantal parellellen. Zoek zelf welk schilderij van Van gogh is en welk van Munch

Dit werk (Boerenmeisje met gele strohoed, 1890) van Van Gogh komt uit een privécollectie:

 

Van Gogh De danszaal in Arles. Geleend van Musée d'Orsay Parijs

 

Een andere versie van "De schreeuw". Voor mij de meest bekende:

 

Van Gogh: Auguste Roulin (La berceuse)

 

 

Van Gogh Portret van een oude man (1885) Van Gogh Museum. Nog nooit bewust aanschouwt:

 

Genoeg getoond nu. Zelf gaan kijken of het boek kopen

 

Ronddolen op het Museumplein is ook zo leuk.Er heerst altijd een relaxte sfeer.Zeker als het zonnig is 

 

 

Na dit museumbezoek zijn we met de tram naar het oude buurtje gegaan waar onze dochter een aantal jaren woonde  en dat we soms een beetje missen.

In de buurtkroeg http://www.blaauwhooft.nl/# een hapje gegeten tussen de echte Amsterdammers. Werd ik zomaar "prachtig mens" genoemd door een Amsterdamse vrouw. Wie wil dat nu niet horen. Heb haar gevraagd waar ze woonde: op Bickerseiland (daar is de kroeg). Haar aangeraden het boek "Zondagsgeld" van Philip Snijder te lezen. Prachtig boek over dit stukje Amsterdam in zijn jeugd http://www.letterenfonds.nl/nl/boek/579/zondagsgeld. Snijder was onlangs nog bij Wim Brands en vertelde over dit boek.

Rosita Steenbeek zat volgens ons ook op het terras. Hoewel ze er ouder uitzag als op de boekomslagen. Even gecheckt: is ook alweer 58 jaar...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zomertijd!!!

Alweer de laatste dagen van mijn vakantie. Vanwege omstandigheden dicht in de buurt van ons domicilie doorgebracht: aan de kust (Julianadorp) en de laatste 2 dagen op de Hoge Veluwe. Nog steeds een prachtig stukje Nederland. Het "grijze-hoofden-gehalte" (op de elektrische fiets) is er erg hoog (ik behoor ook tot de doelgroep, wel met nog donker (ongeverfd) haar en nog op een gehuurde fiets met 3 versnellingen). Vanwege de vakantie die in het midden en noorden van Nederland nog niet voorbij waren er (gelukkig) ook jonge gezinnen.
Voor de zoveelste keer het Het Kröller-Müller Museum bezocht. Het blijft een belevenis. Ook vanwege het feit dat er speciale aandacht is voor Van Gogh met  Vincent is back, waarin  de omvangrijke Van Gogh-verzameling van het Kröller-Müller Museum sinds jaren weer centraal staat. Vincent is back vertelt het verhaal van Van Gogh in twee delen. In deel 1, Geboortegrond (tot en met 1 april 2013) lag de nadruk op Van Goghs Hollandse periode (1881-1886). In deel 2, Land van het licht, verschuift het accent naar de werken in zijn Franse tijd (1886-1890), als de Van Gogh tot volle wasdom komt.
Je ziet inderdaad de enorme ontwikkeling die de schilder doormaakte: van de Hollandse (o.a. met de Aardappeleters, de oude toren in Nederwetten in Nuenen geschilderd) sombere schilderijen naar de Franse periode.
De locatie is zo bijzonder. Volgens mijn man ben ik een schoenenfetisjist. Dus het prachtige kunstwerk met een metershoge laars (binnenin een danseres) moest in beeld gebracht worden.
De beeldentuin is een genot om doorheen te wandelen.

 

Fietsen door het prachtige landschap is heerlijk. Ik hoopte er herten, zwijnen enz. te zien. Helaas: in de omgeving van Nuenen laten de herten zich meer zien. Verkeerde momenten wellicht.

2013: Jaar van het Voorlezen

In Bibliotheek Dommeldal met vestigingen in Nuenen, Geldrop, Mierlo en Son en Breugel, lazen de burgemeesters voor. Ook t.g.v. de troonswisseling. In vestiging Nuenen las burgemeester Maarten Houben voor.
We durfden het wel aan om onze kleinzoon , net 1 jaar geworden, erbij te zetten. Hij houdt al veel van boekjes en voorlezen. In het filmpje hoor ik hem ook zachtjes zeggen "nene"dat zoveel betekent als "voorlezen". Het voorlezen is door onze plaatselijk zender, Lokale Omroep Nuenen, in beeld gebracht.

 

Weer even wennen

Als je niet regelmatig een blogtekst maakt, zoals ik, dan is het een hele toer als je ook nog de afbeeldingen, kleuren enz wilt aanpassen. Al mopperend ben ik tot iets gekomen waarover ik niet erg tevreden ben. De kleuren zijn te somber. Toch laat ik het maar even zo.
Omdat ik toch bezig ben plaats ik meteen een kort mededeling over het eerste bibliotheekbezoek van onze kleinzoon Idse. Een kwartiertje lopen vanaf zijn woonadres is in Amsterdam een bibliotheekfiliaal in de Spaarndammerstraat. Een buurt waar autochtonen en allochtonen gezellig door elkaar wonen, zo te zien. De bibliotheek ziet er redelijk groot uit bij binnenkomst. En het is er muisstil. De leestafel zit vol met mensen die alleen aandacht hebben voor hun krantje en tijdschriftje. Achter enkele pc's wordt op het internet gezocht. Een paar moeders zijn met hun kinderen boeken aan het zoeken.
Wat opvalt is de bewaker: een indrukwekkende, grote man in een zwart pak. Blijkbaar is dit in een wijkbibliotheek ook nodig. In de centrale bibliotheek werd ik vorig jaar opgewacht door 2 bewakers bij de ingang. Deze bewaker verveelt zich een beetje, lijkt het.
We struinen meteen naar achter waar "Boekstart" lonkt. We hijsen onze kleinzoon uit de wandelwagen en die tijgert meteen naar een goed gevulde bak met hardkartonnen boekjes en kiest "Rupsje nooitgenoeg" in zakformaat. Het is mooi om te zien hoe zo'n peutertje al gewend is om bladzijden om te slaan. De fijne motoriek werkt al. Volgens ons (zijn we nu ouderwets?) beter dan met een vingertje over een tablet vegen.
Ik wil meteen wel een abonnement. Dat kan als ik me kan legitimeren. Toevallig heb ik mijn paspoort in mijn tas. Maar helaas: als hij mijn leeftijd ziet en ook meld dat ik anders heet dan moet toch de moeder (aan vaders doen ze hier blijkbaar niet) zich legitimeren. Ik zie het maar als positief dat ik voor de moeder wordt aangezien. De meneer van de klantenservice vindt het ook al opmerkelijk dat er een man bij is. In dit geval dus de opa. Die zien ze hier ook niet vaak. Dat is in de dorpsbibliotheek waar ik werk wel even anders. Daar zien we juist vaak oppasopa's-  en oma's overdag met hun kleinkinderen.
De medewerker vertelt ook nog dat dit filiaal behouden is gebleven dankzij een protesactie van de buurt na een dreigende sluiting. Ook heel belangrijk dat in een stad als Amsterdam een wijkbibliotheek is. Vaak een bindende factor en vooral ook voor kinderen belangrijk die niet zo snel naar een centrale vestiging gaan.
Tijdens onze oppasdagen zullen wij in ieder geval deze vestiging vaak gaan bezoeken. weer een stukje opvoeding erbij:-)

 

 

 

 

Facebook Graph Search

Deze tekst las ik in de Nieuwsbrief van de NVB: Henk van Ess is één van de weinige Nederlanders die al toegang heeft gehad tot de nieuwe zoekmachine van Facebook.
Zo kan op 28 februari voor het eerst op een congres in Nederland de nieuwe zoekdienst Facebook Graph Search getoond worden, terwijl die pas in het voorjaar voor het publiek toegankelijk zal zijn.
Wat is Facebook van plan met zijn enorme database van miljoenen persoonlijke details? Van Ess laat zien dat je met soms griezelige precisie zaken over mensen te weten kan komen die ze zelf al lang vergeten zijn""
Zie het filmpje:
Facebook Graph Search

De Bibliotheek "uit het leven gegrepen" in de media

Onderstaande column stond afgelopen week in HP/DeTijd. Daarin beschrijft  Frank Heinen  het reilen en zeilen in een bibliotheek. Met humor. Ik moest er in ieder geval bij glimlachen. Het is ook herkenbaar. In de bibliotheek gebeurt veel en er komt een grote diversiteit aan mensen binnengelopen in de "huiskamer van dorp/stad". Hoewel ik in een kleine bibliotheek werk spelen de taferelen, die beschreven worden en wellicht in een grote stadsbibliotheek zich afspeelden, zich daar ook af.
Wie herkent zijn/haar bibliotheek? Ben ik (zoals een informatiemedewerker betaamt) een beetje nieuwsgierig naar.

 

Gedichtendag 2013 Open Podium in de bibliotheek in Nuenen